Moederliefde

Bij ons verblijf op Rhodos bij Roseberry Studios hoorde ook een kattenfamilie; een moederpoes met een drietal, sprekend op haar gelijkende poesjes. Zij speelden zo tegen het eind van de middag in de tuin waarop wij uitkeken vanuit het balkon van het apartement. Eigenlijk heb ik het niet zo op katten en had ik ook nooit zo op hun gedrag gelet, maar hier kon je niet omheen kijken.
Op een avond hoorde ik een geluid dat geleek op dat van een krolse kat; een wat klaaglijk, doordringend geluid. Het was de moederpoes; als bij toverslag kwamen de drie jonge poesjes aangesneld; zij waren duidelijk door moeders op appèl geroepen en niet voor niets.

Een cicade om mee te oefenen als prooi

Zij had namelijk een dikke cicade gevangen; deze leefde nog maar kon niet meer vliegen. Ze liet hem vallen voor de jongen, zodat die konden oefenen in het doden en verschalken van deze prooi. Terwijl een van de drie dit deed, keken de andere toe; ze lieten elkaar overigens met rust om dit te leren.
Het was mij al eens opgevallen dat moederpoes haar staart krachtig heen en weer zwiepte, met als doel de jongen te leren een prooi te bespringen. Dat speels aandoende gedrag is overbekend van poezen, jong en oud; zwiep je een balletje aan een touwtje heen en weer dan is het onweerstaanbaar voor een poes om telkens weer een poging te doen deze te pakken te krijgen. Een aandoenlijk gezicht. Als de jongen er genoeg van kregen dan stopte moeder ook met het zwiepen van haar staart.
Een andere keer zag ik dat ze de jongen met het bekende krolse geluid bij zich riep en vervolgens ging schoon likken.
Een andere avond, het was al schemering vloog een cicade met veel kabaal ons balkon op; de poes zat voor het balkon en hield het insect nauwlettend in de gaten. Ik heb de cicade voor haar gevangen en aangeboden; met smaak savoureerde zij haar krakend diner.

Pallas Athene en Frank Lloyd Wright

De antieke, gerestaureerde tempel van Pallas Athene te Lindos op Rhodos

Ommuurd staat daar op de rots van Lindos op Rhodos de antieke tempel van Pallas Athene. Het purperen, breinzoute water ligt al eeuwen te schitteren rondom deze bijzondere plek temidden van de Aegeïsche zee. We waren onder de indruk van dit antieke bouwwerk. Terwijl we keken zweefde een prachtige vlinder door de ruimte van de tempel: Psyche, de Griekse naam voor vlinder. Het bouwwerk is bijzonder fraai gerestaureerd; daarmee krijg je een veel beter idee van de werkelijkheid dan wanneer je slechts omtrekken kunt zien in de vorm van de restanten die nog uit de oudheid resteren. Fijn dat dit werk is verricht.
Voor ons Noorderlingen is die Aegeïsche zee toch altijd bijzonder met haar donker blauwe kleur onder de strak blauwe hemel. Het licht hier op Rhodos is zo sterk met die hoog staande zon en schoon gewassen lucht dat je er eigenlijk geen voorstelling van kunt maken. De huizen van de stadjes zijn niet voor niks wit geschilderd. Daarmee wordt de hitte van de zon enigszins terug gekaatst en blijft het nog enigszins koel binnen.
Op de weg naar het hoogste punt van de rots, waar de tempel van Pallas Athene is geplaatst kom je meerdere antieke bouwwerken tegen, Eén daarvan frappeerde mij door de vorm van haar stenen waarmee de buitenmuren zijn bekleed. Deze hebben een patroon dat mij sterk deed denken aan de stenen die Frank Lloyd Wright vaak gebruikte in zijn bekende huizen als het Hollyhock huis in LA.

Antieke stenen lijken op die van Frank Lloyd Wright

Alleen hakten de Grieken deze stenen uit kalksteen en liet FLW deze fabrieksmatig maken uit cement. Terwijl de eerste genoemde de tand destijds toch zo'n 2000 jaar hebben weerstaan hebben de bedenksels van Frank aan 80 jaar al een hele klus. Neemt niet weg dat ik de gevonden parallel een heel aardige vind.

Naar de kapper in Lindos

Deze keer ben ik eens niet in Sevilla maar in Lindos naar de kapper geweest. Met de (volle) bus naar de plaats Lindos. Roos kon nog net een zitplaats vinden, maar ik heb een groot deel van de rit gestaan. Een antieke plaats, althans daar waar het moderne Lindos is gebouwd lag in de oudheid een dorp aan de natuurlijke haven. Prachtig plaatsje en niet voor niets door veel touristen bezocht.

Roos loopt door zo'n echt toeristenstraatje

Onderweg kwamen we een kapsalon tegen en heb ik mijn vacht af laten scheren; met de tondeuze, heel kort en daarna knipte de kapster mij zorgvuldig inclusief mijn wenkbrauwen. Maar tijdens het knippen deed zij mij de ontboezeming dat haar eerste liefde een Hollandse man betrof. Zij was toen 18 en hij 28. Hij kwam al heel veel jaren in Lindos, zij noemde zijn (zeer Hollandse) naam.

Bij de kapper in Lindos

Daarna gingen we een hapje eten en gingen naar een willekeurig restaurant beetje buiten de main stream. Dit restaurant was echter voorzien van een bijzonder terras alwaar wij een schitterend uitzicht hadden op het antieke theater van Lindos, een schitterend bewijs van de antieke pracht en rijkdom van dit stadje.

Uitzicht op het antieke theater van Lindos vanaf
het dakterras van het restaurant

Na de maaltijd zijn we erheen gelopen en hebben in bewondering staan kijken. Tenslotte naar de Akropolis van Lindos, een hoog op de rots gelegen, ommuurd goed bewaard gebleven en gerestaureerd stuk oudheid. Als pronkstuk stond daar de deels gerestaureerde tempel van Pallas Athene. Door de schitterende restauratie krijg je tenminste een idee hoe zo'n tempel er in werkelijkheid moet hebben uitgezien. Dat beeld krijg je toch maar moeilijk als je slechts wat in elkaar gestorte pilaren met grote stenen aanschouwt. Dank voor deze inspanning Grieken!

De vlindervallei van Rhodos

Roos en ik zijn nogal entomologisch geïnteresseerd, dus hup naar de Vlindervallei, Petaloudes. Met de Taxi want met de bus was niet te doen. Het was een fraaie rit door het ruige berglandschp van Rhodos tot we bij deze toeristische attractie kwamen.

Petaloudes, wandelpad langs het watertje

Deze vallei verbaast iedereen die Griekenland heeft bezocht; een gortdroog land waarvan je je, zeker als Nederlander, afvraagt hoe er nog iets groens kan groeien. Het landschap van Rhodos is heel droog; volgens Dimitri, de joviale directeur van Roseberry Studios, regent het er soms een heel jaar niet, maar meestal wel in wintertijd. En dan kom je in die vlindervallei en daar stroomt gewoon water in de vorm van een klein beekje. Natuurlijk is alles daar groen en kunnen er insecten leven waarvan 1 soort vlinder in overvloed.

Alweer volgens Dimitri, maar ook eerder volgens de taxi chauffeur zijn de meeste vlinders in augustus. Nu zaten er ook al veel, maar veel interessanter was het landschap dat door het beekje was gevormd.
Overigens was het er zo druk met touristen dat het wel een wandelpad in Nieuw Zeeland leek. Verder zijn wij fanatieke wandelaars, op heel Rhodos in deze week geen wandelaar tegen gekomen, maar dat ter zijde. Vanaf de vallei hebben we opnieuw een taxi genomen naar het plaatsje Psinthos, een plaatsje dat ons in de verte aan Fuenteheridos in Spanje deed denken; gezellig pleintje met activiteit eromheen. "Moeten we maar eens gaan eten" namen we ons voor. Maar nu gingen we aan de wandel. Van Psinthos naar Kalithies, 15 kilometer. Het was heel zonnig, zoals altijd in zomertijd in Griekenland, maar er stond een lekker frisse wind, hooguit 28 graden dus uitstekend wandelweer. In Kalithies de bus genomen naar Faliraki. Nog even afkoelen in zee en vroeg slapen.

Reptiel, koesterend in de zon

Spotgoedkoop naar Rhodos

Afgelopen week hebben we vakantie gevierd op Rhodos. Zondag vertrokken we met bus 50 van de halte "tunneltje de Bilt" naar station Driebergen-Zeist en met de trein naar Nijmegen. Met bus 83 door naar de wereldplaats Well en vanaf daar te voet naar het vliegveld. Een fraaie wandeling van ruim een uur door de natuur naar het vliegveld Weeze in Duitsland, een Hub van Ryanair. Natuurlijk ging de vlucht keurig op tijd zoals we gewend zijn van deze low cost maatschappij. Lekker cheeseburgertje gescored en tot mijn verbazing landden we 2 uur en 56 minuten later al op vliegveld Rhodos. Een heel uur "ahead of schedule" vanwege "wind mee".
Voor 27 euro (fixed price) met de taxi naar Faliraki, een leuk toeristenbadplaatsje waar we ons een week zouden gaan vermaken. De chauffeur van de taxi sprak vloeiend Engels en gaf ons al veel belangrijke informatie over Rhodos. Kom daar maar eens om in Spanje; daar spreekt vrijwel niemand een woord Engels. We waren zeer aangenaam getroffen. Het bleek later dat vrijwel alle Grieken Engels spreken en zo niet, dan toch een paar woorden Duits.
We werden ontzettend hartlijk ontvangen door de baas van "Roseberry studios", Dimitri, een joviale kerel die ons direct een gevoel van "at home" verschafte.

Roseberry Studios

Het onderkomen was simpel maar comfortabel; een heerlijk balkon op de begane grond met een zitje en verder alles wat je nodig hebt zoals een douche en een koelkast. We waren dik tevreden. Het doordringende, karakteristieke geluid van de cicades gaf een heerlijk zuidelijk cachet aan de omgeving.

Ontbijten op ons balkon (en 'savonds oefenen met bridge!)

Lekker ergens aan het strand een hapje gegeten. We voelden al direct dat het een leuke vakantie zou gaan worden.