Risolles en Kroepoek bakken met Richard Rothe

Zorgvuldig schept Richard de verschillende gerechten op het bord van de cursisten. Sommigen kunnen hun geduld amper bewaren om aan te vallen. Het ruikt ook wel erg lekker!

Afgelopen donderdag was het weer zo ver. Lekker koken met Richard; de cursus Oriëntaals koken zoals die regelmatig wordt gegeven bij WVT in de Bilt. Ditmaal o.a. risolles, één van mijn favoriete Indische hapjes. Als kind van een jaar of tien, we woonden nog in Amsterdam Slotermeer was er een Pasar Malam georganiseerd door de Indische Nederlanders die lidmaat waren van onze kerk. Het doel was om extra geld in te zamelen voor een nieuw kerkgebouw. Bij die gelegenheid proefde ik iets dat zo ontzettend lekker was. Pas jaren later realiseerde ik mij dat het risolles waren geweest. Mijn verwachtingen waren dan ook hoog gespannen.

Hugo en Gerd, twee medecursisten stortten zich op de risolles terwijl Riek en ik de Sajoer Lodeh maakten. 

Hugo maakt de kip fijn voor de risolles, terwijl Gerd het beslag voor de pannekoekjes maakt

Intussen probeerde ik nog kroepoek te bakken in te hete olie. Die werd in een oogwenk veel te donker, hetgeen de lichte toorn van Richard opwekte.

Het verschil is duidelijk. Die donkere kroepoek was in veel te hete olie gebakken door mij. Die prachtige krokante en lichte exemplaren zijn van de hand van de meester. Op het instructiefilmpje kun je de kunst van hem afkijken.

Hij deed het toen maar zelf; ik heb de kunst toen maar vastgelegd op een instructiefilmpje.
De Sajoer Lodeh was niet erg ingewikkeld; het fijn maken van de verschillende ingrediënten is het meeste werk. Vlees half gaar koken en dan in kleine stukjes; dan samen koken met de fijngemaakte ingrediënten; de heerlijke geuren stegen op. Santen erbij en laten trekken. Het uitvoeriger recept hebt u nog van mij tegoed.
Gerd bakte intussen de pannekoekjes voor de risolles (zie recept); de afgekoelde en enigszins opgestijfde ragout werd daarin gerold. De risolletjes werden vervolgens door geklopt ei gerold en door paneermeel. Daarna werden ze gebakken. Ook daarover heb ik instructiefilmpje waarin Richard de kunst vertoont.
Tot slot maakte Babette een nagerechtje; ze vond het zelf niet lekker, maar ik heb ervan genoten. Gezellig weer samen aan tafel. Richard houdt van de "finishing touch" en laat als slot van het koken altijd zien hoe de gerechten in combinatie moeten worden opgediend. Het valt niet voor iedereen mee om dan het geduld te hebben totdat Richard daarmee klaar is. Het ruikt ook allemaal zo lekker.

Koken met Richard Rothe: dat is echt Slowfood!

Degenen die mij kennen weten dat koken en eten, maar vooral de smaakbeleving voor mij erg belangrijk zijn. Al enige jaren ben ik lid van Slowfood en tot voor kort ook bestuurslid van convivium Utrecht. Vorig jaar heb ik zelfs geopteerd voor het voorzitterschap van de landelijke vereniging. Wat ik belangrijk vind in eten is toch vooral het gezamenlijk klaarmaken en/of genieten van de maaltijd en dat doe ik met ontzettend veel plezier bij de cursus "Oriëntaals koken" bij WVT in de Bilt. In een schitterend geoutilleerde keuken krijgen we les van Richard Rothe; hier ziet u hem in de keuken demonstreren hoe je een bepaald nagerechtje in elkaar zet. Telkens in series van 5 lessen heb ik nu al zo'n 5-6 keer meegedaan. Het smaakpalet van de oriëntaalse keuken is geweldig uitgebreid. Ik geniet er enorm van en Richard is een inspirerende leraar, zonder kapsones zoals de "chefs" van tegenwoordig op TV.
Afgelopen donderdag 16 december was het weer de laatste van een serie kooklessen. We waren compleet met de groep en enthousiast hebben we ons geworpen op de recepten die Richard uit zijn mouw schudt en die hij ons losbladig verschaft. En telkens weer andere technieken en smaken. In de fotoserie ziet u ons bezig met de voorbereiding van de maaltijd die na afloop gezamenlijk wordt genuttigd.
Gelukkig was er nog wat van het eten over dat ik mee naar huis kon nemen voor Roos. Vandaag (20 december) heb ik het losbladig receptenboek van Richard ter hand genomen in mijn eigen keuken en heerlijk Rendang gemaakt met een Sajoer. Dank je Richard! En tot de volgende cursus wat mij betreft. Die begint op 3 februari 2011. Mocht een lezer zin hebben om deel te nemen: schrijf u in bij WVT.