Op bezoek bij slagerij Zwetsloot

Met het laatste stuk spek afkomstig van het varken Dorus

Nog niet zo lang geleden schreef ik een Bloggie over slager Gerard Zwetsloot die uit wandelen ging met zijn varkens Floris, Dorus en Joris. Dat deed hij niet alleen voor de aardigheid, maar vooral ook om de dieren naast een fijn leven ook de gelegenheid te geven om lekker stevig vlees te ontwikkelen. Natuurlijk met speklaag omdat ze veel ouder konden worden dan varkens die het normale "proces" doorlopen; die worden niet ouder dan een maand of 8 en groeien alleen maar en vormen nauwelijks spek.

Bij onze laatste wandeling kwamen Huib en ik door Kamerik en het verhaal van slager Zwetsloot schoot me te binnen. De eerste de beste fietser die we tegenkwamen in Kamerik wist ons al precies te vertellen waar slagerij Zwetsloot zich bevond. Voor de zekerheid vroegen we het verderop nog een keer en daar waren we bij het kleine winkeltje met een prachtig assortiment. 

Natuurlijk vertelde ik hoe we erbij kwamen om juist hier naar toe te gaan tijdens onze wandeling en ik vroeg of hij misschien nog iets had van één van de drie varkens. Nou dat was nog maar net het geval. Twee van de drie waren verkocht aan de horeca; ja ja, kwalitatief vlees willen de mensen niet vanwege het vet, maar via de horeca weet het zijn weg te vinden; een kwestie van goede smaak (har har). De slager had alleen nog maar een stuk spek. Nou dat heb ik dan ook maar in zijn geheel gekocht.

Huib, mijn crypto-vegetarische vriend moest er een beetje om lachen; hij lust helemaal geen vet en heeft het liefst biefstuk. Mij kan het niet vet genoeg zijn; van dat cholesterol-geleuter ben ik niet onder de indruk. Moet je wel compenseren met heel veel wandelen of andere lichaamsbeweging!

Slager Zwetsloot uit Kamerik

In de Telegraaf van gisteren stond een heel artikel over slager Gerard Zwetsloot in Kamerik die een drietal varkens op heel liefdevolle wijze liet volgroeien. Hij ging er mee op stap, liet de varkens lekker wroeten hier en daar, gin met hen uit alsof het honden waren. En ging er in deze tijd ook mee naar de Kaapse bossen (bij Doorn). Dat is in deze tijd natuurlijk heel goed want er liggen geweldig veel eikels en die vinden de varkens niet alleen maar lekker, maar het vlees gaat er nog lekker van smaken ook! Eind oktober gaat hij het drietal slachten; daar wil ik van proberen te profiteren. Dat moet heerlijk vlees zijn; de varkens hebben rustig de tijd gekregen om te groeien (meer dan een jaar! terwijl de kiloknal-varkens slechts enkele maanden de tijd krijgen en niet bewegen in die tussentijd) en zijn afgemest, dus lekker vet vlees.
In deze herfsttijd ligt het in onze buurt helemaal vol met eikels en beukennootjes. Dat vind ik toch altijd zo zonde; de auto's rijden alles aan flarden. Ik wilde maar dat er meer mensen waren die varkens op deze wijze dik lieten groeien en dan afmesten in de herfsttijd met die boseikels, net als in de Spaanse ham-streken. Daar gaan de eikenwouden helaas aan gebrek aan vernieuwing ten gronde las ik onlangs. De kurk wordt steeds minder toegepast en dat was de hoofdreden van het onderhouden van de kurkeik-wouden. De ham die je van de varkens maakt die in zo'n eikenwoud zijn afgemest is superbe, de Jamon Iberico. Moeten wij in NL toch ook kunnen maken?!