Spekpannenkoek à la Slowfood

Lekker pruttelende spekpannenkoek

Gisteravond belde Angelina van de zuivelboerderij Boom en Bosch me op om te vertellen dat ze biest voor me had. Dus vanmorgen met de fiets naar Groenekan. Biest, de eerste melk van de koe als ze gekalfd heeft. Natuurlijk krijgt het kalf daar een deel van, maar een melkkoe produceert zo ontzettend veel dat het kalf het nooit op krijgt en er dus over blijft. Het is een product dat niet verkocht wordt, maar wel aan liefhebbers wordt weggegeven. Het heeft niet veel smaak; volgens mij zit er weinig (melk)suiker in en wel heel veel eiwit; wanneer je biest opwarmt dan stolt het vanzelf. Het is door het hoge eiwitgehalte bijzonder geschikt voor het bereiden van brood en vanwege het stollen heel geschikt voor het maken van pannenkoeken.
Voor het brood gebruik ik het zo vaak mogelijk en vanavond heb ik een heerlijke spekpannenkoek gemaakt.
Oud Hollands recept, dus echt Slow Food (tekstueel verbeterd voor Sandor Schiferli):
Voor 1 pannenkoek 4 dik afgesneden plakken spek (ik heb een paar plakken Dorus genomen voor de gelegenheid).
Recept voor 2-3 pannenkoeken (1 per persoon is ruim voldoende!)
2 eetlepels bloem
2 eetlepels roggemeel of boekweitmeel
1 koffielepel poedergist
1 theelepel zout
Dit eerst goed roeren zodat de gist en het zout vermengd zijn met het meel.
2 eieren
Met een pollepel roer je de eieren door het meelmengsel
Biest, beetje bij beetje toevoegen tot je de juiste dikte van het beslag hebt. Dit laat je zo een uur bij kamertemp. staan.

Spek eerst voorbakken in ruim reuzel of boter in een koekenpan (reuzel is het lekkerste; kun je bij een goede slager kopen).
Beslag toevoegen tot de gewenste dikte van de pannenkoek (niet te dun maken!)
Op laag vuur, met deksel op de pan laten garen ged. 10 minuten. Dan nog even op hoger vuur lekker doorbakken voor een knapperige korst.
Omdraaien en het bakken herhalen zonder deksel.
Opdienen en met dik keukenstroop eten.

Opdienen met stroop en genieten maar!

Oliebollen en erwtensoep

Oerhollandse oliebollen

Kan het hollandser? oliebollen en erwtensoep? Echte ouderwetse gerechten die gebonden zijn aan resp. oudejaar en de winter. Die winterse sfeer die met de bereiding van deze gerechten samenhangt vind ik altijd heerlijk en gezellig. Vooral als de erwtensoep staat te pruttelen dan hangt er zo'n sprokkelsfeertje; wanneer je de oliebollen staat te bakken dan denk je nog eens een beetje na over het afgelopen jaar.

Maar kennelijk behoor ik tot een uitstervende soort namelijk de zelf-koker/bakker. Dit jaar ga ik twee keer oliebollen bakken, dus vanavond al, omdat ik morgen bij een oude dame op bezoek ga en haar wil verrassen met een paar zelfgebakken oliebollen. Maar de rozijnen die ik in huis had vond ik te groot, wel geschikt voor het krentenbrood, maar niet voor de oliebollen, dus even naar Albert Heijn, want tja, de markt is pas vrijdag. Maar wat zag ik tot mijn verdriet; er stond een heel klein schapje met rozijnen en krenten; kennelijk maakt vrijwel niemand meer zelf oliebollen; iedereen koopt die bij de (banket)bakker of in de oliebollenkraam. Laatst was het me ook al opgevallen dat het schapje met spliterwten en bruine bonen nauwelijks te vinden was en hoogstens 10 pakjes van elk bevatte. Witte bonen kon ik überhaupt niet vinden, ja, in een pot, maar ik wil het zelf kunnen bereiden. 

Toch is het zonde dat de mensen om wat voor reden dan ook (vette keuken?, gemakzucht?) niet meer aan die oeroude gewoonten vasthouden. Juist die oude streekgerechten zijn zo'n continuüm naar de gezelligheid van vroeger tijden. Maar misschien is daar geen behoefte meer aan en ben ik een uitzondering.
Het zij zo! Kijk hieronder maar hoe het kan; een fluitje van een cent.

Terra Madre Day 2011

Carlo Petrini, de grote man achter Slowfood

Vanmorgen ontving ik een boodschap van Slowfood International over Terra Madre Day 2011 die plaats zal vinden op 10 december, de verjaardag van Slowfood. Carlo Petrini, de grote man achter Slowfood, houdt een toespraakje dat bekeken kan worden via Internet. De gedrevenheid van Carlo acht ik heel bijzonder; hij heeft decennia lang het belang van biodiversiteit alsmede het belang van de smaak op de wereld agenda gezet; hij heeft kleinschalige projecten op het gebied van de landbouw krachtig gestimuleerd. Kortom, hij weet hoe het moet en heeft nu een wereldwijde campagne opgezet. Petje af.
Mijn Slowfood Terrra Madre dag is feitelijk iedere dag; ik eet vrijwel louter Slowfood producten die ik betrek bij mij bekende lokale producenten, afkomstig van ouderwetse huisdier-rassen of toch minstens uit de moestuin en van de koude grond. Voorbeelden daarvan te over in dit Blog. In tegenstelling tot Petrini heb ik niet zo'n behoefte (meer) om me voor de verbreiding van dit gedachtengoed in te zetten. Hier in NL zie je dat de kleinschalige voedselvoorziening en het behoud van ouderwetse producten en huisdieren zich in toenemende mate voordoet. Dat doet me genoegen en is toch wel mede door Petrini et al tot stand gekomen. Petje af.

Een echte boerenmarkt in Amsterdam!

Lees ik een oude krant uit de stapel weg te gooien kranten van m'n buurvrouw die de Volkskrant leest. En dan zie ik dat er in Amsterdam aan de Schellingwouderdijk een echte boerenmarkt geopend gaat worden. Dat doet mijn Slow Food hart goed. Eerder meldde ik al dat de boodschap van Petrini's Slow Food ook in NL is geland. Slow Food zelf zal dit jaar een Terra Madre organiseren alwaar de lekkerste NLse producten worden aangeboden inclusief workshops e.d. Het gaat goed met de regionale voedselvoorziening en de kwaliteit van de streekproducten in NL!
Het verbaasde me alleen wel dat Slowfood NL niet genoemd werd in het artikel terwijl juist het convivium Amsterdam zo hard aan de kar trekt.