Halte T-splitsing

Roos had het onthouden, vlakbij de bushalte Centrum in Sint Geertruid is de halte van de buurtbus die strak aansluit op 57 uit Maastricht en inderdaad, die bracht mij in enkele minuten naar T-splitsing en dichterbij het Savelsbos kun je met OV niet komen. Begint met een mij vrij onbekend stuk bos. Ik had Komoot een track laten construeren, maar liep eigenwijs een veel belovend pad in. Dat eindigde nogal.abrupt bij een hek.met prikkeldraad. Daarom niet getreurd maar terug gelopen en verder de track gevolgd en regelmatig wat op bankjes gezeten en wat gelezen. Zo'n treinreis met een goed boek vermoeit mij nauwelijks en ik geniet geweldig van het eenzaam door die natuurlijke pracht te lopen. Leek hier en daar wel een oerwoud; het heeft hier veel.meer geregend dan in Bilt.

In Cadier bij de bekende bushalte Vendelstraat moest ik nog even aanzetten en zwaaien met m'n OVkaart om direct in de bus te kunnen stappen. Was snel weer thuis dankzij het lezen. Ik heb weer helemaal de smaak te pakken; doet me goed een flink stuk treinen en dan aan de wandel. Castricum wacht al op me!

Wereldcongres toxicologie

Vandaag opnieuw naar Limburg, dat had ik mij voorgenomen, lekker in m'n eentje door de stille natuur. Na m'n laatste wandeling aldaar had ik mij voorgenomen om, afhankelijk van de tijd dat ik wakker werd de stoptrein van 6.14 naar Utrecht te nemen en aansluitend de IC naar Maastricht. Daar nam ik bus 57 naar Slenaken. Tot mijn verbazing stroomde die bus bij de eerste stop werkelijk barstensvol. Mij kennende, beste lezer zal het u niet verbazen dat ik in gesprek kwam, degene die naast mij zat was een senior onderzoeker en eenieder was opweg nasr congres in het MECC. Hij vertelde mij een paar hilarische zaken zoals de vervuiling van het milieu met residuen afkomstig van het drinken van koffie; vrolijke vissen die minder alert werden en dus prooi. Bij het MECC aangekomen stroomde de bus vrijwel leeg.

Ik stapte uit bij de eerste halte in Slenaken en liep verder, passeerde het kleine kerkje in dat karakteristieke hoekje.

Liep door naar Gulpen over een door Komoot geproduceerde track waarbij ik ieder bankje aandeed. Op het eerste bankje at ik de kersenvlaai op die ik zojuist had ingeslagen, met een slokje water.

De wandeling was zo mooi en zo rustig, een wielewaal hoorde ik naast allerlei ander vogelgekwetter. Bloemenweiden met ratelaar, ach gewoon genieten.

Ik had in Gulpen willen afsluiten met Friet van "An en Piet", maar die waren er niet.

Weer 3 uur reizen en lezen later, was ik weer in Bilt. Lekker gebakken mosseltjes gescoord en terug naar de flat voor de thee!

Rucolasla uit Utrecht

Enthousiast hadden Roos en ik tal van zaden gekocht en daarnaast een boek met vooral alternatief voor monocultuur; combi zaaien. Zo had ik enkele weken geleden een combi van radijs en rucolazaad gestrooid en dat kwam stevig opzetten naar wat oik dacht rucola. Helaas bleek het louter om radijs te gaan, rucola kon ik helemaal niet vinden. Dus had ik besloten om op de markt rucola plantjes te kopen. Daarvoor toog ik hedenmorgen naar de bloemenmarkt in Utrecht en niet naar Zutphen waar ik vorig jaar met Roos vanuit Wijhe wel plantjes en zaden ging halen. Leuk om deze nieuwe stek te ontdekken en 10 plantjes rucola ingeslagen. Helemaal tevreden, gaan vandaag nog de grond in!

6.15 met de trein

Sinds enkele maanden merk ik tot mijn verbazing dat ik nog maar weinig slaap nodig heb, wel zit ik 's-avonds tegen half elf te knikkebollen, maar zo rond een uurtje of 4 heb ik genoeg slaap genoten om de dag aan te kunnen. En ik heb gemerkt dat zo rond 6 uur de zon al zo veel licht geeft dat ik veilig op de fiets naar het station kan gaan om binnen mijn abonnement gratis kan reizen. Om 6.14 de ideale trein voor Maastricht. Afgesproken met m'n ouwe vriend en wandelmaat Dick, om iets over 9 uur stapte ik uit bus 350 op halte Nijswiller en gingen we lekker samen op stap. Altijd fijn om samen door het fraaie Limburgse landschap te juieren, mooi in het voorjaar. Veel bankjes aangedaan, Dick had voor koffie met lekkers gezorgd, ik had speciaalvoor hem krentenbrood gebakken. Na aflopp nog ergens vlaai met koffie en door naar Vaals waar we nog een keer aan de koffie gingen in zijn nieuwe behuizing.

Vervolgens weer drie uur teruggereisd en bij Roos aangeland. Gezellig dat ze weer in Bilt woont.

Roos tracteerde me

Nog vanwege mijn 78e verjaardag nodigde Roos mij vandaag uit om te wandelen van Den Dolder naar restaurant Volkslust bij Lage Vuursche, mag inmiddels wel bestempeld worden als een favorietje! Het ligt op aangename wandelafstand tussen Baarn en Den Dolder, 8 km van Baarn en 4 km van DD. Roos bedacht voor de terugweg zelfs een relatief nieuw traject op Komoot. We hebben er lekker gegeten, met name de friet en de appelslof waren bijzonder smakelijk!

Op de terugweg door de bossen liepen we een nieuw stuk door landgoed Vijverhof, echt bijzonder fraai nu met dat voorjaarsweer.

Gladiolen Pepermole

Inmiddels voor de 78e keer in mijn leven wordt mijn geboortedag gevierd en dit keer zelfs vergezeld van kado met gedicht. Roos was nog maar net uitgesnurkt of ze presenteerde mij eerst het gedicht;

Hoogbejaard

Fijnbesnaard

Onbehaard

Appeltaart

Niet te veel

Mond met meel

Dikke keel

Bezemsteel

Hete kolen

Hart gestolen

Gladiolen

Pepermolen

Je Roos

Ik liet het in de verpakking, zag er zo mooi uit. Maar nu voor de blog natuurlijk uitgepakt. En .... wat een mooie! Dank je Roos!!

Naar de Efteling

Eigenlijk liep ik wat met m'n ziel onder m'n arm met de vraag waar ik zou gaan wandelen. Ik wilde in de buurt blijven, idee om te kijken of Hugo en Marjorie thuis waren. Ik belde Huug en voordat ik wat had kunnen vragen meldde hij mij dat hij met broer Peter en zonen in de Efteling waren. Ik vond dat als vadee en opa van de vier "Elverens" natuurlijk leuk en vroeg of hij een paar foto's wilde sturen. Voor de wandeltocht besloot ik om van Den Dolder naar de uitspanning "Volkslust" te ondernemen om daar die heerlijke frietjes met kroket te gaan verorberen. Was inderdaad naar wens; de frietjes daar zijn werkelijk onovertroffen.

Intussen kreeg ik een hele serie foto's met Hugo en de kleinzonen, duidelijk alle door Peter gefotografeerd. Ze hadden het erg naar hun zin met de draaimolen en andere apparaten. Eén foto vond ik zo aandoenlijk, oom Hugo met zijn neefje Marijn slapend tegen zijn schouder. Vergeten zij beiden nooit meer.

Schouw op de tuin

Ik had m'n best gedaan om de tuin te laten voldoen aan de gestelde "eisen" als aangegeven in de betreffende app. Dus de paden, althans de randen bij te werken en zo veel als mogelijk onkruid vrij te maken. Ik was redelijk op tijd voor de schouw, de twee dames toonden zich redelijk tevreden. Het gaat er vooral om dat het duidelijk moet zijn dat de mensen de tuin bewerken en niet verwaarlozen. Dat wij ouwetjes ons best doen was hun duidelijk. Toch had ik een gevoel van opluchting toen bleek dat onze inspanningen voldoende duidelijk waren. Helaas vind ik de tuin in vergelijking met vorig jaar er bepaald op achteruit gegaan. Jammer, maar helaas. Er zijn dingen overhoop gehaald die niet goed hebben uitgewerkt.

Lekker koken voor Roos

Roos had vandaag een leuke middag in den Haag, housewarming party van een goede kennis. We spraken af dat ze na afloop hier bij mij op de flat zou komen eten. Gisteren op de markt had ik daar al op gepreludeerd en lekker vlees ingekocht, voor vandaag lams lende lapjes. Lekker gebakken met knoflook. Roseval aardappels nog uit Wijhe, sperziebonen, gebakken ui en rabarber als bijgerechtje. Groentesoep vooraf en vla als dessert. Appte ze om half zes dat ze wel onderweg wat zou eten omdat het te laat zou worden en dat terwijl ik alles had voorbereid. Nou dat ging dus niet door en precies om half acht schoven we het door mij toebereide maal naar binnen. Ze vertelde honderduit wat een heerlijke middag ze had gehad!

Thuiskantoor

Inmiddels maak ik alweer enige maanden deel uit van het bestuur van de VvE van onze flat. Het blijkt heel moeilijk te zijn om de hedendaagse mensen tot vrijwilligers- bestuurs lidmaatschap te bewegen. Daarom heb ik, met nadruk voor hooguit 1 jaar zitting genomen als secretaris. Nu heb ik al vaker in dit bestuur gezeten, maar de hectiek is heden ongehoord groot. De voorzitter is met vakantie, er moet absoluut actie ondernomen worden, c.q. brieven geschreven worden. Roos was bereid me daar in bij te staan. Gelukkig begreep ik de problemen inmiddels beter en kon ik inhoudelijk de kwestie aan, procedureel is dat een probleem, maar dat is een van de fortes van Roos. Een thuisbureau op de eettafel functioneerde als werkplek. Aan het eind van de middag kon ik met een zucht van opluchting de zaak achter me laten met veel dank aan Roos. Mijn bejaarde brein maakt het me niet makkelijk met deze hectiek.

Vogels kijken met Evert

Vanmorgen vroeg op weg naar Wijhe, in de nadagen van Roos' verblijf in Wijhe heb ik veel contact gehad met buurman Evert, naamgenoot en natuur liefhebber. We spraken af dat we binnenkort een keer in de buurt van Wijhe op vogel tocht zouden gaan. Hij voorspelde dat het er vast nooit van zou komen, "nou, dan ken je me slecht", dacht ik en inderdaad, een week na ons definitief vertrek uit Wijhe pikte Evert mij op met de auto en reed mij naar prachtige overijsselse dreven. Een kolonie ooievaars, hoge bomen met meerdere nesten per boom met allemaal.jong broed. Ach en die dijken vol met voorjaarsbloemen, ik raakte er helemaal enthousiast, wat een schoonheid. Heb ik jaren geleden voor het laatst gezien ergens hier in de buurt. Daarna has Evert een verrassing; een zeearendsnest op voor de Swarovski verwaarloosbare afstand. Het duurde even en daar kwam een reusachtige vogel aangevlogen bij het nest. Hij maakte een hele vlucht waarbij we het prachtig konden observeren. En toen we in de auto zaten naar het laatste hoogtepunt, de kleiputten nam het majestueuze dier op koninklijke wijze afscheid, het liet zich in al haar schoonheid in de vlucht bekijken. Het was mijn eerste keer vandaag dat ik de zeearend zag, fantastisch!

Die kleiputten konden we via een smal natuurpaadje bereiken, onderweg het nestje van een baardmannetje en vooral ook een enorme diversiteit aan inheemse planten, goh wat mooi. Uiteindelijk een vogelhut met uitkijk op een aalscholver kolonie. Toen was de koek op. Terug naar Wijhe, koffie drinken bij de voormalige buurtjes thuis en daar ging ik weer. Mijn Wijhese fiets stond nog keurig waar we hem een week eerder hadden achtergelaten. Terug met de trein, was een heerlijke dag geweest.

Eindelijk wat regen

De laatste weken is er hier in de Bilt geen druppel regen gevallen; de belangrijkste activiteit in de tuin betrof dan ook het pompen en begieten van het schuchter opkomend groen. De aardappelen staken inmiddels duidelijk hun kopjes boven de grond net als de uien. De knofloken stonden stevig rechtop al vanaf de winter maar kregen ook regelmatig een slok. 

Voor vandaag was het plan om samen in de tuin aan het werk te gaan. Bij vertrek zag ik tot mijn genoegen dat het 's-nachts had geregend, niet veel maar genoeg om de tuin te voorzien. Bij aankomst bleek dat de sperziebonen de regen met hun kopjes voor het eerst begroetten.

Ik ging het gras maaien en Roos ging de "Berenschotjes" in de grond doen. Eerst de staken, gaatjes maken en boon erin. Heerlijk zo samen aan de gang. Ik sproeide de nieuw ingezaaide bedden en na afloop gingen we even in het optrekje zitten. Ik had een stuk koek uit Deventer van gisteren meegenomen. Roos hoorde de regen op het dak spetteren en inderdaad, een verrukkelijk lente buitje verfriste de uitgedroogde grond verder. Gelukkig maar. Ik hoefde niet de tuin van Hans te gieteren vandaag, als van de week afgesproken indien dat nodig zou zijn. Gisteren nog wel gedaan, was een gortdroge dag geweest hier in de Bilt.

Krk leeft nog!!

Vanmorgen kreeg Roos tot onze grote verrassing een foto van Krk, de kikker in de vijver in de tuin. Baukje had hem gefotografeerd! Dat was een heel blijde verrassing voor ons.

Wij gingen grappig genoeg vanmorgen weer met de trein naar Overijssel, naar Deventer voor de kaaskraam aldaar. Uiteindelijk een gezellige dag aldaar met een lunch van broodjes bij de slager en speciale Vondel koek uit Deventer.

Nu begint het Biltse leven weer, Roos heeft voor vandaag het begieten van de tuin voor haar rekening genomen.