Naar het Diakonessenhuis

Vanmorgen op controle bij de dermatoloog. Bleek niet louter controle te zijn op de voorgaande behandeling maar tevens ook inspectie van mijn oude vel. En daar mankeerde toch wel weer het e.e.a. zodat opnieuw nader onderzoek werd gestart, een biopt uit m'n voorhoofdvel, een "brok vlees" uitspitten zoals vriend en collega Agterberg dat altijd met enige overdrijving betitelde.

Ik hoestte me suf deze dag en had dan ook een mondkapje voorgedaan in het ziekenhuis.

Ik ging op de terugweg bij Roos langs. Haar jonge buren gaan trouwen en hebben haar ouders over uit Korea. Deze week mogen zij gebruik maken van Roos' flat om te slapen. 

Roos slaapt de komende week daarom bij mij en dat was maar goed ook. We werden afwisselend hardstikke ziek.

Deze dinsdag werd ik hoestend en misselijk wakker, dacht dat ik moest braken en flauw zou vallen. Voelde me zo belazerd dat ik even dacht dat ik dood zou gaan. Maar even stevig ontlasten deed het ouwe lijf goed.

Vervolgens nam Roos het ziekenstokje over. Pijn in haar spieren, slapeloos van de pijn. We worden oud.

Goeiemorgen Prt

Na het weekend als eerste weer naar de tuin. Daar werd ik verwelkomd door een prachtige atalanta die voor mij haar kleurenpracht wilde tonen. Ik liep alles door en schatte in wat er zoal kon gedaan worden, daar kwam ook Roos. Gezellig zo samen aan het werk en natuurlijk inspecteren van de vijver. Tot ons grote genoegen had één van de uitgezette kikkertjes de hete dagen overleefd en zat nu aan de rand van de vijver. We noemden hem Prt.

Ontbijten in de keuken

Vanmorgen vroeg gingen we naar onze gasten die heerlijk van hun ontbijt genoten in het piepkleine ontbijthoekje in de keuken.

Na de koffie gingen we op pad voor een fraaie tour de ville in Utrecht. Roos wist verbazend veel fraais te tonen in ons Statsjie.

Onze gasten vonden het prachtig.

Natuurlijk in de rondgang van de oude cathedraal wat van de fraaie sfeer genoten en tot slot in alle rust naar het station van waaruit we hen hebben uitgezwaaid, op naar Borkum.

Een volle dag

Het seizoen vordert, de hitte heeft het planten van jong spul verhinderd, maar vandaag dan toch de kogel.door dekerk voor de boerenkool plantjes. Die haalde ik op de plantenmarkt in Utrecht bij het St Jans kerkhof. Ik kocht er tien stuks plus tien selderieplantjes. Direct door naar de tuin om de plantjes in de volle, goed bemeste grond te zetten. Goed begieten en dan maar afwachten wat het wordt.

In de loop van de middag gingen we onze jonge Duitse vrienden van de trein halen. Wij hebben hen, Malin en Robert 13 jaar geleden leren kennen op het terras van "de laatste kruimel" in centrum Amsterdam. We hebben hen in München opgezocht, altijd contact onderhouden en nu kwamen ze een dagdeel bij ons.

Klokslag 17.00 uur begroetten we elkaar op het station. Of we elkaar onlangs nog hadden gesproken zo vlotte het gesprek als vanzelf. Eerst de bagage afgelegd bij Roos op de flat. En voorts een wandeling door de Bilt, Boetzelaarpark en Landgoed Sandwijck. Terug op de flat warmde ik het voorbereide maal op; was goed gelukt en smaakte prima. Honderduit met elkaar gesproken. Zij overnachtten in de flat van Roos, wij gingen te voet naar de Abt Ludolf.

Net van Gogh

Van schoondochter Jessica ontving ik deze fraaie foto van zonnebloemen in bierpul. Deed mij zo aan de schilderijen van Vincent van Gogh denken. Die bierpul heb ik lang geleden uit Franken (Beieren) mee lopen sjouwen omdat ik hem zo mooi vond en later voor Peter bestemd. Prachtig beeld zo.

Op weg met de tent!

Ga ik zelden naar verjaardagen daar had ik voor vandaag belet aangevraagd om op de verjaardag van kleinzoon Bram langs te komen, uiteraard met gebakken kippenvleugeltjes. Had ik gisteravond nog gebakken. Het kwam Joke bijzonder goed uit want ze zou deze dag met haar drietal op fietskampeer gaan. Kon ze rustig alles inpakken. Mees was bij de oppas dus ik kon me gezellig met Bram en Ronja vermaken. Ik had een courgette uit de tuin voor Joke meegenomen. Die verwerkte ze tussen alle inpak bezigheden tot een lunch. Met bewondering aanschouwde ik haar activiteit. Ongehoord zoveel als zij kan verzetten, nam er mijn pet voor af! Bij mijn vertrek vroeg ik nog of ze me foto's wilde sturen, en ja hoor, de aankomst met de hele karavaan, 3 fietsen, fietskar en 3 kinderen, of het niks is.

En ook direct de tent opgezet.

Deed me zo aan vroeger denken dat ik met m'n tentje op de rug en 1 of 2 kids ging kamperen; heerlijke tijd.

Volop oogsttijd

Van zoon Peter kreeg ik een foto van zijn oogst, ook hij heeft plezier in het zelf kweken van voedsel. Eerder al toonde hij mij zijn oogst aan aardappelen; was voor mij aanleiding om dit jaar ook aardappelen te poten. Gelukkig ook met succes.

Maar vandaag moesten we heel nodig naar de tuin na drie dagen bridgen in Berg en Dal en uiterst zonnig weer. Op de tafel een forse uitstalling van de oogst en Roos die bessen plukt van de gesnoeide fazantenbesstruik.

Op kraamvisite

Vandaag een heuglijke dag, gisteren was Veor geboren en konden we 's-middags op kraamvisite komen. Met trein en buurtbusje op naar Meteren. Tycho deed open, en na de felicitaties schoven we binnen en daar zat Gonnie stoer aan tafel en in zijn wiegje lag de boreling rustig te slapen. Mooi babietje, had de geboorte goed doorstaan. We dronken thee met de kraamvrouw die heerlijk vertelde over de grote gebeurtenis. Roos hield haar nieuwe kleinzoon trots in de armen. Ze zag er echt gelukkig uit.

Na verloop van tijd vertrokken we weer voor het buurtbusje, kwamen Tycho nog weer even tegen die met Odin een wandeling maakte. Gezellig afscheid genomen en daar gingen we weer.

Beetje vroeger van huis gegaan

Vandaag begon ons bridge weekend in Berg en Dal. KNMI voorspelde een tropische dag en zou daarin helemaal gelijk krijgen. Ik stelde voor om vroeg te vertrekken en vanuit Nijmegen direct de bus te nemen naar het hotel. Om toch wat beweging te krijgen liepen we via ons bos naar het station. De reis verliep gladjes, ondanks de snoeihitte van rond de 38 graden. Aangekomen op de hotelkamer besloten we om toch alvast de omgeving te verkennen. Onderweg kwamen we aan de praat met een jong echtpaar, leuk gezin. We liepen wat door het sterk geaccidenteerde gebied en onze bewondering voor de schoonheid van dit gebied nam met iedere vallei toe: "dit is nog mooier dan Zuid Limburg" moesten wij tot onze verrassing constateren. En dat zouden de volgende drie wandeldagen slechts bevestigen.

Tropische dag verwacht

In China en Japan is sprake van noodweer, 20 cm regen op 1 dag, 3 cyclonen teisteren Oost Azië, West Europa zucht onder de zoveelste hittegolf en smacht naar regen. De landbouw, de dijken verdrogen en scheuren, het dreigt goed mis te gaan. Het permanente ijs op de beide polen en het hooggebergte smelten weg, rivieren staan ongekend laag hier in Europa.

Om 9 uur op m'n balkonnetje, ik voel de merkwaardig warme zonnestralen, hoor het gezoem van het verkeer, auto's wel te verstaan, vele condensstrepen van verkeersvliegtuigen. Het nieuws stemt ook niet vrolijk, er zijn nog steeds klimaat-ontkenners op de hoogste posities, waar moet het heen? Mijn voormalige zwager Bart zou zeggen: "stop the world, I want to get off", kennelijk naar Mars 🤣.

De zonsverduistering

Inmiddels 27 jaar geleden, augustus 1999 hebben Roos en ik in Duitsland een volledige zonsverduistering mogen aanschouwen! Nog steeds het opzienbarenste verschijnsel dat ik ooit heb meegemaakt. En dan deze dag is er opnieuw sprake van een zonsverduistering die wij hier in NL wilden gaan zien. Hier geen volledige maar toch wel een 90% verduistering. Om die zichtbaar te maken heb ik gebruik gemaakt van het camera obscura effect, een piepklein gaatje in een donker stuk papier en het nietige vlekje zichtbasr gemaakt door er een wit papier achter te houden. En ja hoor, daar werd een duidelijk stipje zichtbaar dat gelijkenis had met de beelden die we intussen op de PC konden zien, zij het in spiegelbeeld.

Van de verduistering merkte je wel degelijk dat het wat schemerig begon te worden en daarmee ook wat koeler op deze snoeihete woensdag 12 december 2026.

Was wel geen volledige, maar ik vond het toch weer bijzonder om dit hemels gebeuren mee te maken daar op het balkon van Roos' flat.

Mentale gezondheid van jongeren verslechtert

In het NOS nieuws wordt gemeld dat de mentale gezondheid in ons land verslechtert, vooral onder jongeren. De melding komt niet van de minste maar van het RIVM zelf.

Het verbaast me niet, onze leefwereld past de mens steeds minder en dat verander je niet. De ontwikkelingen doen ons als biologische soort steeds verder afdwalen van de habitat waarin we gevormd zijn, waarin we pasten, waarin we ons "thuis" voelden. Inmiddels hebben we als soort zelfs ons "thuis", moeder aarde dermate vervuild dat zij zich fenotypisch tegen ons lijkt te keren: klimaatverandering, die de distopie tot de finale dreigt te brengen. Ik zie het met lede ogen aan.

Amsterdams praten

Roos ging vandaag een goeie kennis van haar opzoeken in Culemborg en aansluitend een wandeling maken naar Zaltbommel. Daar zouden we elkaar ergens ontmoeten. Dus ging ik naar Zaltbommel, de plek waar zich mijn laatste werkplek was, pakweg 20 jaar geleden, een plaats die ik mij als "fraai" dacht te herinneren. Vanaf het station nog een flink stuk lopen naar het centrum; ik bezocht het stadskasteel, ooit laten bouwen door de vechtjas Maarten van Rossum.

Door naar het centrum en onderweg die karakteristieke kerk zonder toren; die drijft nog ergens "temidden van die rommel".

Bij de Waal op een bankje van het uitzicht genoten. Twee dames vroegen permissie om zich bij mij aan te sluiten, ik hoorde direct dat zij uit Amsterdam kwamen dus onmiddellijk een geanimeerde kout!

Niet veel later terug nasr het centrum en Roos ontmoet. Zij kende Bommel een beetje en zo liepen we, met uitzicht op gracht en oude stadsmuur weer terug naar het station.

Mooi in de Jura

Voor vandaag was weer een snoeihete dag voorspeld, echt ern dag om stil binnen te blijven. Uit Frankrijk kreeg ik een whatsapp bericht van dochter Joke die heden vakantie houdt in de Jura, naar ik mij herinner een fraai landschap.

Roos en ik hebben gebridged en ik heb een flinke hoeveelheid pronkers gesneden en geblancheerd, echt zo'n warm klusje voor in de keuken.

Onze moestuin levert goed op. Toen het tegen half zeven wat koeler werd zijn we nog even langs geweest om wat water te geven en weer te plukken.

Koel op het balkon

De flat van Roos is 90 graden anders ten opzichte van het zonlicht dan mijn flat. Zij heeft vanuit het west balkon prachtig uitzicht over groene verten en de torens van Utrecht en Westbroek. We zitten er dan ook graag in de avond van de koelere lucht en het uitzicht te genieten.

Vanmorgen was ik al vroeg opgestaan terwijl Roos nog lekker lag te knorren. Ik ging even van de ochtendkoelte genieten voordat de eerste snoeihete dag zou beginnen. Later dronken we daar samen onze ochtendkoffie.

Mirabellen en familiebezoek

Roos had voor vandaag een heel programma gepland. Eerst naar Culemborg en daar in het plukbos mirabellen plukken. Nou, je kon de mirabellen hier en daar gewoon oprapen. De gemeente heeft actief beleid met betrekking tot vruchtbomen voor algemeen gebruik. Op internet staat zelfs een gedétailleerde kaart met daarop de plekken waar vruchtbomen staan.  

Beladen met zakken mirabellen gingen we gezelligbop familiebezoek bij Roos' jongste zoon en gezin. Was reuze gezellig met de nog geen tweejarige kleinzoon die natuurlijk even bij z'n oma op schoot zat met een boekje; voorlezen, goed voor kinderen.

Tycho bracht ons terug naar het station. Was een leuke, afwisselende dag geweest. Nog even langs de tuin, onvermijdelijk in deze droge oogsttijd. Plukken en water geven!

Inktvisjes en museumbezoek

Ik wilde vandaag lekker met de trein snel naar Zutphen; in het weekend rijdt er een sneltrein van Apeldoorn nasr Zutphen. Daardoor is de reis lekker snel. Verder is dit een favoriete stad voor mij geworden en met name ook de zaterdagmarkt. Ik wilde daar bij een van de viskramen inktvisjes kopen. Dat heb ik ook gedaan en tevens een lekkerbekje gescoord, dat wel zo ongehoord smakelijk was gebakken!

Maar ook de musea bezocht. Een mooie foto tentoonstelling met een foto van 1982 van een optocht in Sevilla. Hoofddeksels van vroeger tijden toen pest heerste. Deed mij denken aan de Kukluxclan met die rare puntmutsen. Hier in Sevilla ging het om een traditionele optocht ongetwijfeld van religieuze aard.

Insecten in Nederland

Had Sam mij onlangs bij de viering van Arja's verjaardag al verrast met zijn interesse in insecten, daar kreeg ik daarvan nu een bevestiging. Moest hij echt aan opa laten zien, een flinke tor.

Ik heb direct gekeken voor een boekje over insecten en heb dat direct besteld bij onze lokale boekwinkel. Kan ik binnenkort ophalen. Ga ik heenbrengen. 

Ik breng ook graag die hilarische foto in herinnering dat hij als kleine luierman in het binoculair zit te kijken onder tozicht van twee oudere broers.

PS dat liep een beetje anders af. Toen ik het boekje op kwam halen bij de boekwinkel en het even doorbladerde, zag ik tot mijn verbazing, "zeg maar" verbijstering dat er geen enkel plaatje in het boek te zien was; louter tekst. En dat terwijl kleine Sam met zijn 6 jaar nog niet eens kan lezen. Het bleek een duidelijke oplichterij, de uitgever van o.a. dit waardeloze werkje, waarvan de omslag een rijk geïllustreerd boekwerkje belooft, is tekstueel gemaakt met AI en vervolgens voor veel geld in de markt gezet. Pure verlakkerij. Mijn gevoel zo langzamerhand in een dystopie te verkeren werd er niet minder door!! Bah, wat een wereld.

Odyssee

In de hitte van de dag zijn we naar de bioscoop geweest naar de film Odyssee naar mijn favoriete boek Odysseia van Homeros. Ik had niet verwacht dat dit boek zo schitterend verfilmd zou kunnen worden als Christopher Nolan voor elkaar heeft gekregen. 

De twintig jaar durende afwezigheid van de koning van Ithaka met achterlating van zijn piepjonge vrouw Penelopeia en zijn babyzoon Telemachus was zo prachtig filmisch ingevuld. Hier en daar zelfs aanvullingen aan Homeros' meesterwerk die het verhaal nog mooier maakten althans romantischer, maar ook weglaten van al die onderdelen van het verhaal die tot wellustige taferelen hadden kunnen leiden als 7 jaar het bed delen met de wellustige Calypso, de godin met de mooie vlechten.

Ik was meerdere keren zo aangedaan dat m'n ogen vochtig werden; die donder van Zeus bij het aankondigen van gebeutenissen. De godin Athene die af en toe in beeld kwam, meesterlijk ingevuld. Helemaal aan het eind van de film een verwijzing naar het heden.

Ik heb het boek jaar in jaar uit zeer regelmatig gelezen en vind de film een aanvulling. Dank Christopher!

Roos en ik.hebben 's-avonds nog uitgebreid nagesproken over de film. Zij had détails gezien die mij ontgaan waren; ik had me toch al voorgenomen om de film nog een keer te gaan bekijken, Roos wil dat ook!

Het bos takelt af

Zit ik hier even uit te puffen op het bankje bij het korenveld zie ik in de verte duidelijk tekenen van boomverval. Het bos heeft het moeilijk. Natuurlijk is het al wekenlang droog en heet maar hier wordt ook ons drinkwater geproduceerd en dus als grondwater onttrokken, wat gevolgen heeft voor de natuur.

Het kiezen tussen natuur, economie en verdere zaken die samenhangen met het maatschappelijk gebeuren wordt steeds moeilijker, en dat wordt er door de toenemende klimaatverandering niet eenvoudiger op.

In de koelte van de ochtend

Terwijl zuid Europa in brand staat en de hete lucht uit die streken zich naar onze oorden rept zit ik in de koelte van de ochtend te peinzen over begin en eindigheid. De den op de foto vormt voor mij de metafoor van de processen die uit de chemische chaos van het begin der tijden, c.q. de fase van afkoelend sterrenstof via dissipatieve conjuncties tot georganiseerd leven kwamen, gedreven door die afkoeling en uiteindelijk tot de ontwikkeling van die prachtig samenhangende natuur met al haar soorten in ecologische samenhang.

Heb hier vanaf de jaren 70 tot heden intensief over nagedacht en onlangs ook gelezen dat de door mij bewonderde Stuart Kauffman ook langs deze lijnen denkt zij het zonder die malle dennenboom.

De courgettes deden het goed

Ons voorlopig laatste ontbijt bij "het Schaep", afscheid van het gezelschap en naar bus 54 op naar Wijlre. Van daaruit liepen we een stevige wandeling naar Gulpen waar bus 350 ons rap naar de Intercity bracht. In Utrecht scheidden onze wegen. Was een fijn weekend Limburg geweest. Na wat boodschapjes ontmoetten we elkaar alweer op de fiets naar de tuin, daar stond alles er prachtig bij. Zelfs de verdwaalde tomaat vertoonde zijn eerste vruchten, maar vooral de courgettes verrasten mij.

Ik maakte speciaal foto's om naar dochter Joke te sturen. We plukten bonen en snijbiet en genoten even van het uitzicht op de vijver.

Wijlre als startpunt

Valkenburg is een middelpunt voor OV. Naast de trein naar Maastricht was er ook de bus 54 richting Gulpen, via Wijlre. Vandaag planden we de derde wandeling met Valkenburg als einddoel, dit keer vanuit Wijlre. Fraai begin met de schitterende watermolen die rap ronddraaide, aangedreven door de krachtige stroom van de Geul. Al snel kwamen we in bekend terrein waar we ooit de Rode Geuzen, flink uit de kluiten gewassen runderen hebben gezien en ook nu zagen we er weer enkele met hun donkerbruine voorkomen. Het werd een heerlijke wandeling door de velden en bossen met flinke klimpartijen. Roos had de track weer mooi geconstrueerd. Uiteindelijk bij ons hotel nog wat buiten zitten lezen met een beker warme chocolade. 

Diner en bridgen als afsluiting van de dag. We eindigden in de totaalstand op de vierde plaats.

Tot onze opluchting was de beloofde regen niet uitgebleven; buienradar toonde dat Utrecht en daarmee onze moestuin redelijk ruim bewaterd waren. Morgen maar snel gaan kijken.

Conditie komt terug?!

Ook voor vandaag hadden we een etappe van Houthem naar Valkenburg gepland, maar nu aan de noordkant van het spoor. Dus eerst met de trein naar Houthem. Overigens gaat dit weekend de trein uit Maastricht niet verder dan Valkenburg vanwege - hou je vast lezer- een dassenburcht. Als natuurliefhebber vind ik het toch echt te zot dat die dassen in "onze dijken" niet verstoord mogen worden terwijl het hun erg goed gaat. Hier in Limburg zie je overal dassenburchte.

Wij gingen met een nieuwe track van 12 km, had Roos bepaald op stap. Was lekker wandelweer. Afwisselend landbouw en bos, in de buurt van Schin en langs een diep dal. Daar kreeg ik het op m'n heupen en stelde voor dat we wat zouden versnellen! Mijn oude conditie lijkt wel terug te komen. Ook nu eindigde de wandeling met een stevige klim. Wel kwamen we nu uit bij het hotel. Lekker opfrissen voor het diner en daarna weer fijn gebridged.

Bridgen bij "Het Schaep"

Dit lange weekend zou in het teken staan van lekker wandelen in Zuid Limburg en bridgen in hotel "Schaepkens van St Feith" in Valkenburg met organisatie "Dekker bridge". 

We stapten op station Houthem St Gerlach uit voor de eerste wandeling naar Valkenburg. Eerst door de fraai van kunstwerken voorziene tuin aldaar en vervolgens op geleide van een door Roos georkestreerde track op Komoot via 6 kilometer genieten van het prachtige landschap met tot slot een eindeloos hoge trap naar het centrum van Valkenburg. Daar het onverstandige ritueel van een "broodje bij de slager" resp. een ijsje bij de ijswinkel tot slot naar het hotel. Voelde weer zo vertrouwd en zeker met een verrukkelijk diner en fijn gebridged. We werden derde tot onze ferrassing. Ging weer lekker.

Een ree keek mij aan

Heb ik niet vaak meegemaakt. Ik was wandelend opweg naar restaurant Volkslust waar ik een afspraak had voor een praatlunch. Een zacht gekraak deed mij stilstaan en oplettend kijken. En daar stond een reegeit in alle rust blaadjes te knabbelen. Ze keek me zelfs rustig aan en kuierde verder door het bos. Wat vond ik dat een leuke ervaring!

Wat is het droog, waar blijft de regen?

Vanmiddag bij mijn gebruikelijke wandeling kwam ik dit boompje tegen, een Drents krentenboompje dat haar vrrdoorde blaadjes liet vallen. Nu weet ik toevallig dat dit wel zeer veel.vroeger gebeurt dan in andere jaren en zonder twijfel door de aanhoudende droogte.

In onze volkstuin loop ik alweer flink te sjouwen met emmers water uit een van de de handpompen die op het terrein zijn opgesteld. Overigens voorzien de opslagvaten met regenwater ook nog in de waterbehoefte van de tuin, maar daar ben ik zuinig mee. Gelukkig wordt voor morgen een piepklein buitje verwacht. Aanstaand weekend gaan we een paar dagen bridgen en wandelen in Limburg, juist in die dagen wordt wat regen voorspeld. Nu maar hopen dat de voorspelling uitkomt, natuur en landbouw, inclusief ons moestuintje wachten met smart op een liefst stevige bui regen.

Lekker smullen

Peter stuurde mij een leuke foto.van zijn twee boefjes al smullend van een stuk gegrilde kip. Lekker buiten op een bankje. Marijn hoefde maar een klein hapje waarna Peter zich over het restant moest ontfermen.

Na afloop van ons museumbezoek in Harderwijk hebben ook wij in het centrum van Harderwijk in alle rust op een bankje ons meegenomen bammetje weggekauwd terwijl het verderop langs de boulevard een drukte van jewelste was.

Marius van Dokkum, geestige fijnschilder

De enige hedendaagse schilder met een eigen museum, zo werd hij bij opening van het museum betiteld. Destijds had ik het Marius van Dokkum museum al bezocht en had ik vooral onthouden dat zijn schilderijen vooral zo geestig waren, een knipoog naar de kunstliefhebber. 

Gestimuleerd door een wens van Roos gingen we naar Harderwijk en bezochten we de twee musea aldaar en de fraaie stad zelf. 

Marius is niet alleen schilder van geestig plaatwerk voor ansichtkaarten maar tevens fijnschilder van het niveau van Henk Helmantel en Jopie Huisman. Met bewondering hebben we zijn werk bekeken.

Twee keer naar de tuin

Baas Westeneng van het bekende fruitbedrijf in Bunnik had mij verzekerd dat er 18 juli pruimen zouden zijn. Maar al wat ik zag uitgestald, geen pruimen?! Hij vertelde dat het hete weer van afgelopen week daar de reden van was en dat hij stellig verwachtte dat met het koele weer van heden eind van de volgende week rijpe pruimen zouden zijn. In plaats daarvan nam ik weer een pond van die overheerlijke kersen mee; daar is Roos ook zo gek op. Bij vertrek kwam ik Bea nog tegen en we spraken elkaar kort.

Ik fietste door naar de tuin, daar stond Roos al pronkers te plukken, ze zijn nog volop in bloei, maar de eerste oogstbare hangen er al en dan moet je er snel bij zijn anders worden de bonen draderig bij het eten.

Verder oogstten we aardappels, een wortel en wat bieten.

Ondertussen riep onze buurman met luide stem om aandacht. Bij hen in de tuin stond een pruimenboom met volop rijpe pruimen, hij gaf ons twee dozen vol. Roos gaf hun een paar bieten en ik een paar van de zojuist gekochte kersen, dus toch rijpe pruimen.

Bij het vertrek zagen we Casper, onze andere buurman; hij nodigde ons uit om vanmiddag terug te komen; hij vierde vanaf 15.00 uur zijn verjaardag met een barbecue. Natuurlijk hebben we met genoegen deelgenomen aan die partij, was reuze gezellig.

Bij vertrek maakte ik nog een foto van de gastheer en gastvrouw.

Weer niet vergeten

Vandaag, 17 juli viert broer Henk zijn 68e verjaardag. Terwijl hij tot voor kort nog wel eens mijn verjaardag vergat en mij dan enkele dagen later alsnog een eppie stuurde, daar vergat ik het nooit. Die 17e juli zat in mijn geheugen gegrift. Mèt de goede wensen stuurde ik hem tevens de vraag mij een foto te sturen van Quita, zijn jonge hond. Die siert nu deze blog.

Naar Laren

Roos heeft mijn museum jaarkaart op mijn nieuwe twlefoon aan de gang gekregen. Ik wilde wandelen en museum bezoek combineren en dat werd het Singer museum in Laren plus 5 km heen en terug van station Hilversum Mediapark. De speciale tentoonstelling betrof werk van schilders uit de streek rond Le Havre, vooral scheepvaart. Was fijn om weer wat cultuur te snuiven en het was prachtig wandelweer, zon was versluierd door bewolking en een lekker frisse wind.

Was een fijne dag geweest, afgesloten bij mij op de flat met een kop soep.

Een drukke dag

Vanmorgen om half negen had ik de afspraak bij de huisaetsenpraktijk om mijn gehoorgangen door te spuiten. Was heel hard nodig, aan beide kanten kwam een stevige prop narigheid tevoorschijn zo toonde mij de uiterst vriendelijke assistente die mij erop attendeerde dat de laatste keer dan ook 4 jaar geleden was. Van die keer herinner ik mij eveneens een onsmakelijk resultast.

Ik fietste naar Roos en hoorde direct het verschil. We hebben een trainingsrondje van zo'n 8 km gelopen. Ik moest weer op tijd thuis zijn, de loodgieter kwam om een kraan van de CV te vervangen. Zie foto.

Een wolfshol?

Ook vandaag op basis van de track van Roos aan de conditie gewerkt. In het zeer rustige deel van de track, aan de andere kant van het fietspad over de voormalige spoorbaan zag ik een stevig uitgegraven hol. Misschien wel van de wolf.

Uiteindelijk kwam ik aan de 11 km en heb op het bankje bij het heideveldje heel genoeglijk met iemand zitten praten.

Conditie opvoeren

Gisteren hebben Roos en ik een nieuwe track hier in de buurt gelopen; begon hier bij de fietsenstalling bij de ingang van het Houdringhebos bij het meertje en liep in een fraaie cirkel via de uitlopers van Zeist en Den Dolder terug, viavhet bankje bij het heide veldje. Vandaag heb ik die etappe in m'n eentje gelopen en uitgebreid tot ongeveer 10 km. Ik wil mijn conditie wat verbeteren en het aantal kilometers opvoeren tot ik er weer 15 aan kan.

Oren druppelen met olie

"Het lijkt wel of ik steeds dover word", was mijn klacht. Vorige week werd ik op een dag wakker en deed mijn linkeroor helemaal niet meer mee. Beetje trekken aan m'n oorlel, wat rommelen met het oor en het ging wel weer, maar ik maakte wel direct een afspraak voor het uitspuiten.

En zo druppelde Roos voor het eerst sinds (te) lange tijd mijn oren met olijfolie. Een watje erin en toen nog dover, drie keer per dag druppelen en dat drie dagen lang. Met een piepklein lepeltje raakte ik er zelf steeds handiger in.

De eerste aardappels

Het loof begon te verschrompelen, tijd om eens te onderzoeken of de gepote aardappelen in onze volkstuin tot resultaat hebben geleid. En dat viel niet tegen. We hebben deze eerste oogst eerlijk verdeeld, maar eerst moeten de Rosevalletjes uit Wijhe opgemaakt worden!

Wat was ik blij!

Roos heeft in de plaats van "Isabel", haar vertrouwde Ibach vleugel, na de verhuizing een elektronische piano aangeschaft. En natuurlijk wil ik daar graag op spelen. Afgelopen week heb ik de inmiddels veel te moeilijke Nocturnes van Chopin doorgeriedeld, maar - zo verzuchtte ik - ik zou zo graag dat oude boek met de Mazurka's terug willen vinden. Lag niet in de schuur, Roos had het niet, ik vreesde dat ik het nooit meer in handen zou krijgen, tot hedenmorgen.

Schoondochter Marjorie had mij gevraagd om weer eens te komen bijpraten, werd hoog tijd. We hebben een groot deel van de ochtend zitten overleggen, daarna moest ze even kort weg; ik moest beslist even wachten want ze was snel terug. En daar vond ik tussen de overige muziekstukken het genoemde boek terug, met daarin de karakteristieke handtekening van mijn moeder.

Achterbalkon gereinigd

Het reinigen van m'n flat is niet mijn sterkste punt en zeker de "buitenboel" niet. Bij de verduurzaming van ons flatgebouw zijn o.a. de balkons opgeknapt, van een nieuwe vloerbedekking voorzien, ziet er weer keurig uit. Maar de tussenschotten zijn daarbij niet gereinigd en inmiddels was ee ook nogal wat narigheid binnengewaaid. 

Vanmorgen bij het afwassen bedacht ik mij dat ik met al dat sop en spoelwater ook het balkon en vooral ook het tussenschot kon reinigen. En of het niet op kon heb ik niet alleen al het buitenwerk maar ook de ramen gelapt!

Toen ik lekker in m'n balkonstoel zat moest ik het resultaat echt even vastleggen, gaf een tevreden gevoel.