Joris en de paddenstoelen

Altijd leuk wanneer kinderen een interesse tonen in aspecten van de natuur. Van zoon Peter kreeg ik een hele serie foto's van een kleine excursie die hij bij hun in de buurt deed met zijn twee zoons. Joris, gewapend met een boekje, vol illustraties van paddenstoelen deed z'n best om de gevonden zwammen op naam te brengen daarbij geassisteerd door vader Peter. Ik dacht nog: "goed bezig zeun", ik vind het zo belangrijk dat kinderen jong in aanraking met de natuur komen.

Peter doet dat volop, heeft ook een groentetuin en leert hun dingen over de natuur, hij gaat ook vaak met hen wandelen.

In de Ooijpolder

Het stond al jaren op mijn verlanglijstje: een wandeling in de Ooijpolder, bij Nijmegen. Ik hoefde deze wens nauwelijks uit te spreken of Roos had al een track gemaakt en die hebben we vandaag gelopen.

Begon al mooi met goed gemaaide paden langs rietkragen. Met een zelf te bedienen pontje moesten we een water oversteken en liepen door landbouwgebied richting Ooij. Daar vonden we een fijne plek om de appeltaart te keuren.

We liepen verder. We waren net over de helft van het geplande traject van 13 km. Ik voelde het in m'n benen. Na een fraai stuk tussen wild opgroeisel en betonnen restanten uit WO II, kwamen we bij een uitzichttoren. Natuurlijk wilde Roos die beklimmen: "geef mij je rugzak maar", wilde ik zeggen, maar direct al: "waar is je rugzak?". Had ze laten staan bij de uitspanning van de appeltaart met de grappige naam "Oortjeshekken".

We keerden snel om en liepen in gezwinde pas terug. Tot mijn stomme verbazing bleek ik van de zgn. vermoeidheid helemaal geen last te hebben. Kennelijk een kwestie van doorzetten. Natuurlijk was de rugzak veilig bij de receptie ingeleverd, maar we voelden de opluchting, wat een schrik! 

We liepen nu naar een bushalte in Ooij en waren vlot weer in Nijmegen. Was een heerlijke wandeldag geweest in een voor ons minder bekende wandelomgeving; gaan we verder exploreren.

En toen waren er zes!

Waren we al blij toen bleek dat één van de kikkertjes de hete zomer had overlerfd bleek al spoedig dat het er meer waren. Nummer drie en vandaag zelfs 4,5 en 6. En in alle pais en vree klauteren ze aan land, springen ijverig naar insecten om te eten. Als ze zo'n eng groot mens zien bewegen dan springen ze in het water.

We zijn maar wat blij met onze groene springertjes.

Odin alweer 2 jaar oud

Vanmorgen vroeg op stap naar de jarige Odin, kleinzoon van Roos. Het ventje was aan zijn tweede levensjaar begonnen. Werd gevierd met koffie en appeltaart. Ook Anita, schoonzus van Tycho was van de partij. Natuurlijk zat baby Veor bij oma Roos op schoot. 

Na afscheid besloten we nog even naar Tiel te gaan en hebben daar het bloemencorso kunnen aanschouwen en hebben op het marktplein geluncht.

Egmond aan zee met Margreeth

Al voor de derde keer kwam ik bij nicht Margreeth in Egmond. Zij gaat daar regelmatig een weekje van de zee genieten. Vandaag was het zeer winderig; de zee vertoonde haar kracht met grote golven; een stel kite-surfers toonde hun sprongen en wij genoten van de wandeling in de duinen en over het strand. Halverwege bij het keerpunt een verrukkelijk stuk appeltaart bij de koffie. Margreeth had de kwaliteit van dat lekkers al geroemd voordat we de strandtent bereikten; deze was gelukkig nog open.

Aangekomen in Egmond bleek dat er ook een busje naar Castricum ging en daarmee beëindigde ik mijn genoeglijk bezoek aan mijn nicht en zwaaide zij mij uit.

Jasje ophalen in Obdam

Afgelopen donderdag, bij mijn ontmoeting met broer Henk had ik mijn onontbeerlijk regenjasje bij hem in de auto laten liggen. Dat ging ik vandaag ophalen. Dus met de trein naar Obdam, dichtbij Aartswoud. Henk kwam mij ophalen en dat werd een gezellige dag waarbij we bakker Koning zelfs bezochten en ik taai-taai kon scoren. Ook gingen we even naar zijn huis en bewonderde ik zijn nieuw gebouwde schuur en knutselwerkplaats. Keurig ingericht met o.a. een slimme stofzuiginstallatie. We maakten ook een wandeling met de hond. Vanuit een uitzichttoren maakte ik een foto van het fraaie landschap. 

Henk bracht me terug naar station Obdam waar ik nog in een interessant gesprek kwam met iemand over insecten maar ook over de al dan niet wenselijkheid van eigen kinderen.

Veeltalig bijeenzijn

Een ontzettend gezellig feestje rond het 5 jarig jubileum van Ana als inwoner van ons land. Zij had familie, collega's en vrienden uitgenodigd en Douwe zorgde voor de barbecue. Naast NLs en Engels werd natuurlijk Braziliaans maar ook wat Japans gesproken. Een leuk jong gezelschap waarbij ook tal van kinderen. Ik sprak uitgebreid met Yuki, collega van Ana over de zaken die ons beiden bezig hielde en samenhangen met ecologie en duurzaamheid. Was een heerlijke middag die vooral ook culinair goed omlijst was met Braziliaanse hapjes.