Beetje vroeger van huis gegaan

Vandaag begon ons bridge weekend in Berg en Dal. KNMI voorspelde een tropische dag en zou daarin helemaal gelijk krijgen. Ik stelde voor om vroeg te vertrekken en vanuit Nijmegen direct de bus te nemen naar het hotel. Om toch wat beweging te krijgen liepen we via ons bos naar het station. De reis verliep gladjes, ondanks de snoeihitte van rond de 38 graden. Aangekomen op de hotelkamer besloten we om toch alvast de omgeving te verkennen. Onderweg kwamen we aan de praat met een jong echtpaar, leuk gezin. We liepen wat door het sterk geaccidenteerde gebied en onze bewondering voor de schoonheid van dit gebied nam met iedere vallei toe: "dit is nog mooier dan Zuid Limburg" moesten wij tot onze verrassing constateren. En dat zouden de volgende drie wandeldagen slechts bevestigen.

Tropische dag verwacht

In China en Japan is sprake van noodweer, 20 cm regen op 1 dag, 3 cyclonen teisteren Oost Azië, West Europa zucht onder de zoveelste hittegolf en smacht naar regen. De landbouw, de dijken verdrogen en scheuren, het dreigt goed mis te gaan. Het permanente ijs op de beide polen en het hooggebergte smelten weg, rivieren staan ongekend laag hier in Europa.

Om 9 uur op m'n balkonnetje, ik voel de merkwaardig warme zonnestralen, hoor het gezoem van het verkeer, auto's wel te verstaan, vele condensstrepen van verkeersvliegtuigen. Het nieuws stemt ook niet vrolijk, er zijn nog steeds klimaat-ontkenners op de hoogste posities, waar moet het heen? Mijn voormalige zwager Bart zou zeggen: "stop the world, I want to get off", kennelijk naar Mars 🤣.

De zonsverduistering

Inmiddels 27 jaar geleden, augustus 1999 hebben Roos en ik in Duitsland een volledige zonsverduistering mogen aanschouwen! Nog steeds het opzienbarenste verschijnsel dat ik ooit heb meegemaakt. En dan deze dag is er opnieuw sprake van een zonsverduistering die wij hier in NL wilden gaan zien. Hier geen volledige maar toch wel een 90% verduistering. Om die zichtbaar te maken heb ik gebruik gemaakt van het camera obscura effect, een piepklein gaatje in een donker stuk papier en het nietige vlekje zichtbasr gemaakt door er een wit papier achter te houden. En ja hoor, daar werd een duidelijk stipje zichtbaar dat gelijkenis had met de beelden die we intussen op de PC konden zien, zij het in spiegelbeeld.

Van de verduistering merkte je wel degelijk dat het wat schemerig begon te worden en daarmee ook wat koeler op deze snoeihete woensdag 12 december 2026.

Was wel geen volledige, maar ik vond het toch weer bijzonder om dit hemels gebeuren mee te maken daar op het balkon van Roos' flat.

Mentale gezondheid van jongeren verslechtert

In het NOS nieuws wordt gemeld dat de mentale gezondheid in ons land verslechtert, vooral onder jongeren. De melding komt niet van de minste maar van het RIVM zelf.

Het verbaast me niet, onze leefwereld past de mens steeds minder en dat verander je niet. De ontwikkelingen doen ons als biologische soort steeds verder afdwalen van de habitat waarin we gevormd zijn, waarin we pasten, waarin we ons "thuis" voelden. Inmiddels hebben we als soort zelfs ons "thuis", moeder aarde dermate vervuild dat zij zich fenotypisch tegen ons lijkt te keren: klimaatverandering, die de distopie tot de finale dreigt te brengen. Ik zie het met lede ogen aan.

Amsterdams praten

Roos ging vandaag een goeie kennis van haar opzoeken in Culemborg en aansluitend een wandeling maken naar Zaltbommel. Daar zouden we elkaar ergens ontmoeten. Dus ging ik naar Zaltbommel, de plek waar zich mijn laatste werkplek was, pakweg 20 jaar geleden, een plaats die ik mij als "fraai" dacht te herinneren. Vanaf het station nog een flink stuk lopen naar het centrum; ik bezocht het stadskasteel, ooit laten bouwen door de vechtjas Maarten van Rossum.

Door naar het centrum en onderweg die karakteristieke kerk zonder toren; die drijft nog ergens "temidden van die rommel".

Bij de Waal op een bankje van het uitzicht genoten. Twee dames vroegen permissie om zich bij mij aan te sluiten, ik hoorde direct dat zij uit Amsterdam kwamen dus onmiddellijk een geanimeerde kout!

Niet veel later terug nasr het centrum en Roos ontmoet. Zij kende Bommel een beetje en zo liepen we, met uitzicht op gracht en oude stadsmuur weer terug naar het station.

Mooi in de Jura

Voor vandaag was weer een snoeihete dag voorspeld, echt ern dag om stil binnen te blijven. Uit Frankrijk kreeg ik een whatsapp bericht van dochter Joke die heden vakantie houdt in de Jura, naar ik mij herinner een fraai landschap.

Roos en ik hebben gebridged en ik heb een flinke hoeveelheid pronkers gesneden en geblancheerd, echt zo'n warm klusje voor in de keuken.

Onze moestuin levert goed op. Toen het tegen half zeven wat koeler werd zijn we nog even langs geweest om wat water te geven en weer te plukken.

Koel op het balkon

De flat van Roos is 90 graden anders ten opzichte van het zonlicht dan mijn flat. Zij heeft vanuit het west balkon prachtig uitzicht over groene verten en de torens van Utrecht en Westbroek. We zitten er dan ook graag in de avond van de koelere lucht en het uitzicht te genieten.

Vanmorgen was ik al vroeg opgestaan terwijl Roos nog lekker lag te knorren. Ik ging even van de ochtendkoelte genieten voordat de eerste snoeihete dag zou beginnen. Later dronken we daar samen onze ochtendkoffie.

Mirabellen en familiebezoek

Roos had voor vandaag een heel programma gepland. Eerst naar Culemborg en daar in het plukbos mirabellen plukken. Nou, je kon de mirabellen hier en daar gewoon oprapen. De gemeente heeft actief beleid met betrekking tot vruchtbomen voor algemeen gebruik. Op internet staat zelfs een gedétailleerde kaart met daarop de plekken waar vruchtbomen staan.  

Beladen met zakken mirabellen gingen we gezelligbop familiebezoek bij Roos' jongste zoon en gezin. Was reuze gezellig met de nog geen tweejarige kleinzoon die natuurlijk even bij z'n oma op schoot zat met een boekje; voorlezen, goed voor kinderen.

Tycho bracht ons terug naar het station. Was een leuke, afwisselende dag geweest. Nog even langs de tuin, onvermijdelijk in deze droge oogsttijd. Plukken en water geven!