18 september 2026

Odin alweer 2 jaar oud

Vanmorgen vroeg op stap naar de jarige Odin, kleinzoon van Roos. Het ventje was aan zijn tweede levensjaar begonnen. Werd gevierd met koffie en appeltaart. Ook Anita, schoonzus van Tycho was van de partij. Natuurlijk zat baby Veor bij oma Roos op schoot. 
Na afscheid besloten we nog even naar Tiel te gaan en hebben daar het bloemencorso kunnen aanschouwen en hebben op het marktplein geluncht.

17 september 2026

Egmond aan zee met Margreeth

Al voor de derde keer kwam ik bij nicht Margreeth in Egmond. Zij gaat daar regelmatig een weekje van de zee genieten. Vandaag was het zeer winderig; de zee vertoonde haar kracht met grote golven; een stel kite-surfers toonde hun sprongen en wij genoten van de wandeling in de duinen en over het strand. Halverwege bij het keerpunt een verrukkelijk stuk appeltaart bij de koffie. Margreeth had de kwaliteit van dat lekkers al geroemd voordat we de strandtent bereikten; deze was gelukkig nog open.
Aangekomen in Egmond bleek dat er ook een busje naar Castricum ging en daarmee beëindigde ik mijn genoeglijk bezoek aan mijn nicht en zwaaide zij mij uit.

16 september 2026

Jasje ophalen in Obdam

Afgelopen donderdag, bij mijn ontmoeting met broer Henk had ik mijn onontbeerlijk regenjasje bij hem in de auto laten liggen. Dat ging ik vandaag ophalen. Dus met de trein naar Obdam, dichtbij Aartswoud. Henk kwam mij ophalen en dat werd een gezellige dag waarbij we bakker Koning zelfs bezochten en ik taai-taai kon scoren. Ook gingen we even naar zijn huis en bewonderde ik zijn nieuw gebouwde schuur en knutselwerkplaats. Keurig ingericht met o.a. een slimme stofzuiginstallatie. We maakten ook een wandeling met de hond. Vanuit een uitzichttoren maakte ik een foto van het fraaie landschap. 
Henk bracht me terug naar station Obdam waar ik nog in een interessant gesprek kwam met iemand over insecten maar ook over de al dan niet wenselijkheid van eigen kinderen.

13 september 2026

Veeltalig bijeenzijn

Een ontzettend gezellig feestje rond het 5 jarig jubileum van Ana als inwoner van ons land. Zij had familie, collega's en vrienden uitgenodigd en Douwe zorgde voor de barbecue. Naast NLs en Engels werd natuurlijk Braziliaans maar ook wat Japans gesproken. Een leuk jong gezelschap waarbij ook tal van kinderen. Ik sprak uitgebreid met Yuki, collega van Ana over de zaken die ons beiden bezig hielde en samenhangen met ecologie en duurzaamheid. Was een heerlijke middag die vooral ook culinair goed omlijst was met Braziliaanse hapjes.

11 september 2026

25 jaar geleden

Net als toen ik hoorde dat president Kennedy was vermoord in 1963 weet ik nog precies waar ik was toen ik, vandaag precies 25 jaar geleden vernam dat er twee vliegtuigen in New York de WTC towers hadden vernield en in brand gelegd. Wat een terroristische aanslag. Ik heb gisteren de reportage over deze aanslag aandachtig bekeken, wat een chaos, wat een moed van hulptroepen als brandweer en politie, wat een helse verschrikking.

10 september 2026

Naar Schoorl met Quita

Broer Henk appte mij: "heb je zin om donderdag met ons te gaan wandelen bij Bakkum". Ik dacht aanvankelijk dat hij met "ons" bedoelde hij met schoonzus Charlotte, maar al direct dacht ik dat hij zijn jonge hond Quita als zijn huidige wandelpaetner ervoer, en inderdaad.
Zo werd ik vanmorgen vroeg allerhartelijkst begroet door deze vriendelijke en vooral speelse viervoeter. En alsof je met een kind op stap bent moet je voortdurend opletten wat zo'n beest doet. Gek op andere honden en enthousiast als hij mensen ziet. Inmiddels is ze ook fors en sterk geworden dus broer had er een hele toer aan om Quita in bedwang te houden. Was trouwens reuze gezellig. We spraken nog over onze paar dagen samen in Duitsland, hadden we beiden bijzonder gevonden en op voorstel van Henk volgend voorjaar herhalen.
Henk bracht mij terug naar station Hoorn. Thuisgekomen voelde ik hoe moe ik was. Roos kwam nog langs, we hebben op het balkon een wijntje gedronken en bijtijds naar bed.

09 september 2026

Stevig doorgewerkt

Om de takkenzooi af te voeren moest alles worden kortgemaakt en in de tassen gestopt. Leek het aanvankelijk de bekende "mer à boire", daar kwam uiteindelijk het eind in zicht en kreeg ik op een restje na alles in de tassen. Daarvan kon ik er voor vier uur nog 2 naar de stort brengen. Roos nam er ook twee mee die ze de volgende morgen naar de stort bracht, ze woont er dichtbij.