De mieren komen op gang

Ik vermoedde al dat de mieren, d.w.z. de bosmieren, die met de prachtige hopen van bij elkaar gesleept bosmateriaal, bij de voorjaarstemperatuur van vandaag tevoorschijn zouden komen. Op mijn wandeling door het bos visiteerde ik dan ook de mij bekende hopen. En ja hoor, twee van de drie toonden activiteit, wat de meeste mensen beschouwen als opwarmen jn de zon, maar wat feitelijk een proces is waarbij het volk weer één organisme wordt. Ik noem dat een multicorpusculair organisme, maar groter geesten noemen het een "super organisme".

De mate van activiteit hing vooral samen met de ligging van het nest, in de schaduw vrijwel geen activiteit, maar het nest met volop zon vertoonde die grote donkere plakken van druk met elkaar interacterende werksters. Pracht gezicht vind ik ieder jaar weer.

De Wolf in NL

Anna appte me dat ze nog een boek voor me had gevonden in zo'n buurtbiebje. Ze dacht dat het wel iets voor mij zou zijn en inderdaad, ik heb het in enkele leessessies met genoegen uitgelezen. 

Heel leesbaar, veel aspecten en eigen belevenissen, wetenschappelijke studies en wat dies meer zij vormen de ruggengraat van dit boek met daaromheen ook volksverhalen en maatschappelijke spanningen.

Erg waardevol zijn de adviezen aan publiek, boeren en overheid.l

De knoffies staan er goed bij

Ach, die moestuin is m'n lust en m'n leven. Ik sleep er van alles als bladeren (mulche) uit het bos, houtsnippers uit de resten van een enorme hoop die daar vorige maand lag, keukenafval naartoe en groenafval en snoeihout voer ik af met de fiets naar de werf in de Bilt. Het geeft me een tevreden gevoel, er staat nog wat boerenkool waarvan Roos onlangs heeft geoogst, de perenbomen staan volop in knop en de knoflook staat er florissant bij. Niet te geloven dat ze die vorst en sneeuw zo goed hebben doorstaan. 

De IJssel staat toch hoog

Vanmorgen moest ik even in Wijhe iets voor Roos wegbrengen, was in de buurt van de IJssel, altijd een fraai gezicht. Vanuit de trein had ik al gezien dat hij behoorlijk hoog stond. Fraai uitzicht, best fascinerend zo'n enorme plas water. De pont voer nog, had ik niet verwacht. Even gestopt en deze foto gemaakt en door het dorp terug gefietst.

Een Hamburger

In de vriezer had ik nog een paar hopen lamsgehakt liggen, afgelopen zomer had ik een half lam ingeslagen, best een klus om alles op te eten; de vriezer moet leeg, de oogst van de volkstuin komt eraan!

En ik had zo'n trek in een een gebakken stuk gehakt, met mayonaise en ketchup! Whow, wat smaakte die zelfgemaakte Hamburger toch goed.

Vroeger in Monschau namen vriend Dick en ik wel zo'n Duitse frikadel van de slager op een Duits knapperig wit broodje van de warme bakker aldaar, de oorsprong van die vette, maar heerlijke Amerikaanse Hamburger.

Zuurdesembrood

Trots laat zoon Peter op deze foto zien dat hij een prachtig brood heeft gebakken, op basis van zuurdesem. Leuk vind ik dat, hij heeft wel meer dingen overgenomen van z'n ouwe vader, althans pogingen gedaan zoals zelf wijn maken en zelfs plannen gesmeed om te gaan destilleren. 

De kinderen vroegen zich later wel af waarom er "bij ons thuis" zo veel.dingen werden gedaan die eigenlijk nergens gedaan werden, ook advocaat maken, kippen houden, zelf slachten.

Tja, lag aan mij en daarbij geïnspireerd door vriend en oud-collega Sjaak. 

Ik probeer al heel m'n leven al dicht bij de natuur en met oorspronkelijke activiteiten en ambachten bezig te zijn; heden vooral ook met de volkstuin, c.q. moestuin.

Lag zomaar tegeef

Roos kwam onlangs dit boekje tegen, een hele stapel nota bene, in de boeken doorgeef kast op Utrecht CS. Ik was er in begonnen en de stijl sprak mij zeker aan, maar had het wel weggelegd. Gisteravond kwam ik het weer tegen en besloot verder te lezen en was zodanig geboeid dat ik het in de bekende 1 ruk heb uitgelezen, met af en toe een tukje tussendoor. Zo rond half negen - de tijd voor een bejaarde pensionado om op te staan - had ik het uit en stuurde ik een app naar Roos met mijn bevindingen.