Wat was ik blij!

Roos heeft in de plaats van "Isabel", haar vertrouwde Ibach vleugel, na de verhuizing een elektronische piano aangeschaft. En natuurlijk wil ik daar graag op spelen. Afgelopen week heb ik de inmiddels veel te moeilijke Nocturnes van Chopin doorgeriedeld, maar - zo verzuchtte ik - ik zou zo graag dat oude boek met de Mazurka's terug willen vinden. Lag niet in de schuur, Roos had het niet, ik vreesde dat ik het nooit meer in handen zou krijgen, tot hedenmorgen.

Schoondochter Marjorie had mij gevraagd om weer eens te komen bijpraten, werd hoog tijd. We hebben een groot deel van de ochtend zitten overleggen, daarna moest ze even kort weg; ik moest beslist even wachten want ze was snel terug. En daar vond ik tussen de overige muziekstukken het genoemde boek terug, met daarin de karakteristieke handtekening van mijn moeder.

Achterbalkon gereinigd

Het reinigen van m'n flat is niet mijn sterkste punt en zeker de "buitenboel" niet. Bij de verduurzaming van ons flatgebouw zijn o.a. de balkons opgeknapt, van een nieuwe vloerbedekking voorzien, ziet er weer keurig uit. Maar de tussenschotten zijn daarbij niet gereinigd en inmiddels was ee ook nogal wat narigheid binnengewaaid. 

Vanmorgen bij het afwassen bedacht ik mij dat ik met al dat sop en spoelwater ook het balkon en vooral ook het tussenschot kon reinigen. En of het niet op kon heb ik niet alleen al het buitenwerk maar ook de ramen gelapt!

Toen ik lekker in m'n balkonstoel zat moest ik het resultaat echt even vastleggen, gaf een tevreden gevoel.

De palmen van Spanje

Daar staat m'n broer Jan ergens bij de kust van Gran Canaria, zo'n fijn eiland voor de kust van Afrika. En dan zie ik daar met weemoed in m'n hart die palmbomen, symbool van al die keren dat ik, vaak.samen met Roos in Spanje was. 

Buurman 50 geworden

"Wie zit daar nou", dacht ik in eerste instantie terwijl ik beladen met boodschappen met de fiets moeizaam de voordeur van de flat passeerde. Het was een pop die daar ter gelegenheid van de 50e verjaardag van buurman Rudi was geconstrueerd en eenieder van dit feit op de hoogte bracht.

Bij mij vloog het door M'n hoofd dat ik hier inmiddels alweer bijna 50 jaar woon, wat vliegt de tijd, lijkt nog zo kort geleden dat ik de eerste dag dat ik er ging wonen, alle bewoners van ons portiek leerde kennen, daar was Rudi toen ook bij, toen dus net 30 geworden.

Tunneltje tijdens wandeling Zeist

Roos had een wandeling bedacht die begon bij het busstation van Zeist en door bosrijk landschap eindigde bij station Driebergen-Zeist. Was een pracht wandeling door onbekende stukken bos en heide landschap. En we kwamen een onbekend maar ook onverlicht tunneltje tegen. Met de telefoon op lantaarnstand liepen we door het donker en kwamen bij een prachtig e waterpartij en uiteindelijk bij het station. Verrassende etappe en zeer de moeite waard.

De tuinbonen geoogst!

De tuinbonen hebben het goed gedaan dit jaar. Vandaag, de eerste dag in juli hebben we de planten uit de grond gerukt en de bonen geplukt. Tot ons beider verbazing zaten er aan de wortels slechts weinig rhizobium knolletjes, de plekken waar de rhizobium bacterïen huizen en de stikstof fixeren. In Wijhe zaten de wortels er helemaal vol mee.

Zilver poetsen

Om zilver echt glimmend te houden zal het regelmatig gepoetst, althans gereinigd moeten worden. We scharen het wel onder de "edele" metalen, maar het heeft i.t.t. goud de neiging om met zwavel in de atmosfeer te reageren, waarbij het zwart wordt door de vorming van zilversulfide. Dit zilversulfide kun je mechanisch met een schuurmiddel wegpoetsen, maar het kan ook chemisch.

Roos had een oeroud zilveren voorwerpje dat ze graag schoon wilde hebben, dat heb ik voor haar gedaan. Een glazen potje, op de bodem een blaadje aluminiumfolie, daarop het voorwerpje en dan begieten met warm water waarin wat soda, natriumcarbonaat is opgelost. Aluminium is een amfoteer element en reageert zodanig dat er waterstof vrijkomt en dat reageert met het sulfide. Het voorwerpje werd een stuk schoner. Ik heb de behandeling herhaald met een redelujk resultaat.