Rucolasla uit Utrecht

Enthousiast hadden Roos en ik tal van zaden gekocht en daarnaast een boek met vooral alternatief voor monocultuur; combi zaaien. Zo had ik enkele weken geleden een combi van radijs en rucolazaad gestrooid en dat kwam stevig opzetten naar wat oik dacht rucola. Helaas bleek het louter om radijs te gaan, rucola kon ik helemaal niet vinden. Dus had ik besloten om op de markt rucola plantjes te kopen. Daarvoor toog ik hedenmorgen naar de bloemenmarkt in Utrecht en niet naar Zutphen waar ik vorig jaar met Roos vanuit Wijhe wel plantjes en zaden ging halen. Leuk om deze nieuwe stek te ontdekken en 10 plantjes rucola ingeslagen. Helemaal tevreden, gaan vandaag nog de grond in!

6.15 met de trein

Sinds enkele maanden merk ik tot mijn verbazing dat ik nog maar weinig slaap nodig heb, wel zit ik 's-avonds tegen half elf te knikkebollen, maar zo rond een uurtje of 4 heb ik genoeg slaap genoten om de dag aan te kunnen. En ik heb gemerkt dat zo rond 6 uur de zon al zo veel licht geeft dat ik veilig op de fiets naar het station kan gaan om binnen mijn abonnement gratis kan reizen. Om 6.14 de ideale trein voor Maastricht. Afgesproken met m'n ouwe vriend en wandelmaat Dick, om iets over 9 uur stapte ik uit bus 350 op halte Nijswiller en gingen we lekker samen op stap. Altijd fijn om samen door het fraaie Limburgse landschap te juieren, mooi in het voorjaar. Veel bankjes aangedaan, Dick had voor koffie met lekkers gezorgd, ik had speciaalvoor hem krentenbrood gebakken. Na aflopp nog ergens vlaai met koffie en door naar Vaals waar we nog een keer aan de koffie gingen in zijn nieuwe behuizing.

Vervolgens weer drie uur teruggereisd en bij Roos aangeland. Gezellig dat ze weer in Bilt woont.

Roos tracteerde me

Nog vanwege mijn 78e verjaardag nodigde Roos mij vandaag uit om te wandelen van Den Dolder naar restaurant Volkslust bij Lage Vuursche, mag inmiddels wel bestempeld worden als een favorietje! Het ligt op aangename wandelafstand tussen Baarn en Den Dolder, 8 km van Baarn en 4 km van DD. Roos bedacht voor de terugweg zelfs een relatief nieuw traject op Komoot. We hebben er lekker gegeten, met name de friet en de appelslof waren bijzonder smakelijk!

Op de terugweg door de bossen liepen we een nieuw stuk door landgoed Vijverhof, echt bijzonder fraai nu met dat voorjaarsweer.

Gladiolen Pepermole

Inmiddels voor de 78e keer in mijn leven wordt mijn geboortedag gevierd en dit keer zelfs vergezeld van kado met gedicht. Roos was nog maar net uitgesnurkt of ze presenteerde mij eerst het gedicht;

Hoogbejaard

Fijnbesnaard

Onbehaard

Appeltaart

Niet te veel

Mond met meel

Dikke keel

Bezemsteel

Hete kolen

Hart gestolen

Gladiolen

Pepermolen

Je Roos

Ik liet het in de verpakking, zag er zo mooi uit. Maar nu voor de blog natuurlijk uitgepakt. En .... wat een mooie! Dank je Roos!!

Naar de Efteling

Eigenlijk liep ik wat met m'n ziel onder m'n arm met de vraag waar ik zou gaan wandelen. Ik wilde in de buurt blijven, idee om te kijken of Hugo en Marjorie thuis waren. Ik belde Huug en voordat ik wat had kunnen vragen meldde hij mij dat hij met broer Peter en zonen in de Efteling waren. Ik vond dat als vadee en opa van de vier "Elverens" natuurlijk leuk en vroeg of hij een paar foto's wilde sturen. Voor de wandeltocht besloot ik om van Den Dolder naar de uitspanning "Volkslust" te ondernemen om daar die heerlijke frietjes met kroket te gaan verorberen. Was inderdaad naar wens; de frietjes daar zijn werkelijk onovertroffen.

Intussen kreeg ik een hele serie foto's met Hugo en de kleinzonen, duidelijk alle door Peter gefotografeerd. Ze hadden het erg naar hun zin met de draaimolen en andere apparaten. Eén foto vond ik zo aandoenlijk, oom Hugo met zijn neefje Marijn slapend tegen zijn schouder. Vergeten zij beiden nooit meer.

Schouw op de tuin

Ik had m'n best gedaan om de tuin te laten voldoen aan de gestelde "eisen" als aangegeven in de betreffende app. Dus de paden, althans de randen bij te werken en zo veel als mogelijk onkruid vrij te maken. Ik was redelijk op tijd voor de schouw, de twee dames toonden zich redelijk tevreden. Het gaat er vooral om dat het duidelijk moet zijn dat de mensen de tuin bewerken en niet verwaarlozen. Dat wij ouwetjes ons best doen was hun duidelijk. Toch had ik een gevoel van opluchting toen bleek dat onze inspanningen voldoende duidelijk waren. Helaas vind ik de tuin in vergelijking met vorig jaar er bepaald op achteruit gegaan. Jammer, maar helaas. Er zijn dingen overhoop gehaald die niet goed hebben uitgewerkt.

Lekker koken voor Roos

Roos had vandaag een leuke middag in den Haag, housewarming party van een goede kennis. We spraken af dat ze na afloop hier bij mij op de flat zou komen eten. Gisteren op de markt had ik daar al op gepreludeerd en lekker vlees ingekocht, voor vandaag lams lende lapjes. Lekker gebakken met knoflook. Roseval aardappels nog uit Wijhe, sperziebonen, gebakken ui en rabarber als bijgerechtje. Groentesoep vooraf en vla als dessert. Appte ze om half zes dat ze wel onderweg wat zou eten omdat het te laat zou worden en dat terwijl ik alles had voorbereid. Nou dat ging dus niet door en precies om half acht schoven we het door mij toebereide maal naar binnen. Ze vertelde honderduit wat een heerlijke middag ze had gehad!

Thuiskantoor

Inmiddels maak ik alweer enige maanden deel uit van het bestuur van de VvE van onze flat. Het blijkt heel moeilijk te zijn om de hedendaagse mensen tot vrijwilligers- bestuurs lidmaatschap te bewegen. Daarom heb ik, met nadruk voor hooguit 1 jaar zitting genomen als secretaris. Nu heb ik al vaker in dit bestuur gezeten, maar de hectiek is heden ongehoord groot. De voorzitter is met vakantie, er moet absoluut actie ondernomen worden, c.q. brieven geschreven worden. Roos was bereid me daar in bij te staan. Gelukkig begreep ik de problemen inmiddels beter en kon ik inhoudelijk de kwestie aan, procedureel is dat een probleem, maar dat is een van de fortes van Roos. Een thuisbureau op de eettafel functioneerde als werkplek. Aan het eind van de middag kon ik met een zucht van opluchting de zaak achter me laten met veel dank aan Roos. Mijn bejaarde brein maakt het me niet makkelijk met deze hectiek.