Het bos takelt af

Zit ik hier even uit te puffen op het bankje bij het korenveld zie ik in de verte duidelijk tekenen van boomverval. Het bos heeft het moeilijk. Natuurlijk is het al wekenlang droog en heet maar hier wordt ook ons drinkwater geproduceerd en dus als grondwater onttrokken, wat gevolgen heeft voor de natuur.

Het kiezen tussen natuur, economie en verdere zaken die samenhangen met het maatschappelijk gebeuren wordt steeds moeilijker, en dat wordt er door de toenemende klimaatverandering niet eenvoudiger op.

In de koelte van de ochtend

Terwijl zuid Europa in brand staat en de hete lucht uit die streken zich naar onze oorden rept zit ik in de koelte van de ochtend te peinzen over begin en eindigheid. De den op de foto vormt voor mij de metafoor van de processen die uit de chemische chaos van het begin der tijden, c.q. de fase van afkoelend sterrenstof via dissipatieve conjuncties tot georganiseerd leven kwamen, gedreven door die afkoeling en uiteindelijk tot de ontwikkeling van die prachtig samenhangende natuur met al haar soorten in ecologische samenhang.

Heb hier vanaf de jaren 70 tot heden intensief over nagedacht en onlangs ook gelezen dat de door mij bewonderde Stuart Kauffman ook langs deze lijnen denkt zij het zonder die malle dennenboom.

De courgettes deden het goed

Ons voorlopig laatste ontbijt bij "het Schaep", afscheid van het gezelschap en naar bus 54 op naar Wijlre. Van daaruit liepen we een stevige wandeling naar Gulpen waar bus 350 ons rap naar de Intercity bracht. In Utrecht scheidden onze wegen. Was een fijn weekend Limburg geweest. Na wat boodschapjes ontmoetten we elkaar alweer op de fiets naar de tuin, daar stond alles er prachtig bij. Zelfs de verdwaalde tomaat vertoonde zijn eerste vruchten, maar vooral de courgettes verrasten mij.

Ik maakte speciaal foto's om naar dochter Joke te sturen. We plukten bonen en snijbiet en genoten even van het uitzicht op de vijver.

Wijlre als startpunt

Valkenburg is een middelpunt voor OV. Naast de trein naar Maastricht was er ook de bus 54 richting Gulpen, via Wijlre. Vandaag planden we de derde wandeling met Valkenburg als einddoel, dit keer vanuit Wijlre. Fraai begin met de schitterende watermolen die rap ronddraaide, aangedreven door de krachtige stroom van de Geul. Al snel kwamen we in bekend terrein waar we ooit de Rode Geuzen, flink uit de kluiten gewassen runderen hebben gezien en ook nu zagen we er weer enkele met hun donkerbruine voorkomen. Het werd een heerlijke wandeling door de velden en bossen met flinke klimpartijen. Roos had de track weer mooi geconstrueerd. Uiteindelijk bij ons hotel nog wat buiten zitten lezen met een beker warme chocolade. 

Diner en bridgen als afsluiting van de dag. We eindigden in de totaalstand op de vierde plaats.

Tot onze opluchting was de beloofde regen niet uitgebleven; buienradar toonde dat Utrecht en daarmee onze moestuin redelijk ruim bewaterd waren. Morgen maar snel gaan kijken.

Conditie komt terug?!

Ook voor vandaag hadden we een etappe van Houthem naar Valkenburg gepland, maar nu aan de noordkant van het spoor. Dus eerst met de trein naar Houthem. Overigens gaat dit weekend de trein uit Maastricht niet verder dan Valkenburg vanwege - hou je vast lezer- een dassenburcht. Als natuurliefhebber vind ik het toch echt te zot dat die dassen in "onze dijken" niet verstoord mogen worden terwijl het hun erg goed gaat. Hier in Limburg zie je overal dassenburchte.

Wij gingen met een nieuwe track van 12 km, had Roos bepaald op stap. Was lekker wandelweer. Afwisselend landbouw en bos, in de buurt van Schin en langs een diep dal. Daar kreeg ik het op m'n heupen en stelde voor dat we wat zouden versnellen! Mijn oude conditie lijkt wel terug te komen. Ook nu eindigde de wandeling met een stevige klim. Wel kwamen we nu uit bij het hotel. Lekker opfrissen voor het diner en daarna weer fijn gebridged.

Bridgen bij "Het Schaep"

Dit lange weekend zou in het teken staan van lekker wandelen in Zuid Limburg en bridgen in hotel "Schaepkens van St Feith" in Valkenburg met organisatie "Dekker bridge". 

We stapten op station Houthem St Gerlach uit voor de eerste wandeling naar Valkenburg. Eerst door de fraai van kunstwerken voorziene tuin aldaar en vervolgens op geleide van een door Roos georkestreerde track op Komoot via 6 kilometer genieten van het prachtige landschap met tot slot een eindeloos hoge trap naar het centrum van Valkenburg. Daar het onverstandige ritueel van een "broodje bij de slager" resp. een ijsje bij de ijswinkel tot slot naar het hotel. Voelde weer zo vertrouwd en zeker met een verrukkelijk diner en fijn gebridged. We werden derde tot onze ferrassing. Ging weer lekker.

Een ree keek mij aan

Heb ik niet vaak meegemaakt. Ik was wandelend opweg naar restaurant Volkslust waar ik een afspraak had voor een praatlunch. Een zacht gekraak deed mij stilstaan en oplettend kijken. En daar stond een reegeit in alle rust blaadjes te knabbelen. Ze keek me zelfs rustig aan en kuierde verder door het bos. Wat vond ik dat een leuke ervaring!

Wat is het droog, waar blijft de regen?

Vanmiddag bij mijn gebruikelijke wandeling kwam ik dit boompje tegen, een Drents krentenboompje dat haar vrrdoorde blaadjes liet vallen. Nu weet ik toevallig dat dit wel zeer veel.vroeger gebeurt dan in andere jaren en zonder twijfel door de aanhoudende droogte.

In onze volkstuin loop ik alweer flink te sjouwen met emmers water uit een van de de handpompen die op het terrein zijn opgesteld. Overigens voorzien de opslagvaten met regenwater ook nog in de waterbehoefte van de tuin, maar daar ben ik zuinig mee. Gelukkig wordt voor morgen een piepklein buitje verwacht. Aanstaand weekend gaan we een paar dagen bridgen en wandelen in Limburg, juist in die dagen wordt wat regen voorspeld. Nu maar hopen dat de voorspelling uitkomt, natuur en landbouw, inclusief ons moestuintje wachten met smart op een liefst stevige bui regen.