Gladiolen Pepermole

Inmiddels voor de 78e keer in mijn leven wordt mijn geboortedag gevierd en dit keer zelfs vergezeld van kado met gedicht. Roos was nog maar net uitgesnurkt of ze presenteerde mij eerst het gedicht;

Hoogbejaard

Fijnbesnaard

Onbehaard

Appeltaart

Niet te veel

Mond met meel

Dikke keel

Bezemsteel

Hete kolen

Hart gestolen

Gladiolen

Pepermolen

Je Roos

Ik liet het in de verpakking, zag er zo mooi uit. Maar nu voor de blog natuurlijk uitgepakt. En .... wat een mooie! Dank je Roos!!

Naar de Efteling

Eigenlijk liep ik wat met m'n ziel onder m'n arm met de vraag waar ik zou gaan wandelen. Ik wilde in de buurt blijven, idee om te kijken of Hugo en Marjorie thuis waren. Ik belde Huug en voordat ik wat had kunnen vragen meldde hij mij dat hij met broer Peter en zonen in de Efteling waren. Ik vond dat als vadee en opa van de vier "Elverens" natuurlijk leuk en vroeg of hij een paar foto's wilde sturen. Voor de wandeltocht besloot ik om van Den Dolder naar de uitspanning "Volkslust" te ondernemen om daar die heerlijke frietjes met kroket te gaan verorberen. Was inderdaad naar wens; de frietjes daar zijn werkelijk onovertroffen.

Intussen kreeg ik een hele serie foto's met Hugo en de kleinzonen, duidelijk alle door Peter gefotografeerd. Ze hadden het erg naar hun zin met de draaimolen en andere apparaten. Eén foto vond ik zo aandoenlijk, oom Hugo met zijn neefje Marijn slapend tegen zijn schouder. Vergeten zij beiden nooit meer.

Schouw op de tuin

Ik had m'n best gedaan om de tuin te laten voldoen aan de gestelde "eisen" als aangegeven in de betreffende app. Dus de paden, althans de randen bij te werken en zo veel als mogelijk onkruid vrij te maken. Ik was redelijk op tijd voor de schouw, de twee dames toonden zich redelijk tevreden. Het gaat er vooral om dat het duidelijk moet zijn dat de mensen de tuin bewerken en niet verwaarlozen. Dat wij ouwetjes ons best doen was hun duidelijk. Toch had ik een gevoel van opluchting toen bleek dat onze inspanningen voldoende duidelijk waren. Helaas vind ik de tuin in vergelijking met vorig jaar er bepaald op achteruit gegaan. Jammer, maar helaas. Er zijn dingen overhoop gehaald die niet goed hebben uitgewerkt.

Lekker koken voor Roos

Roos had vandaag een leuke middag in den Haag, housewarming party van een goede kennis. We spraken af dat ze na afloop hier bij mij op de flat zou komen eten. Gisteren op de markt had ik daar al op gepreludeerd en lekker vlees ingekocht, voor vandaag lams lende lapjes. Lekker gebakken met knoflook. Roseval aardappels nog uit Wijhe, sperziebonen, gebakken ui en rabarber als bijgerechtje. Groentesoep vooraf en vla als dessert. Appte ze om half zes dat ze wel onderweg wat zou eten omdat het te laat zou worden en dat terwijl ik alles had voorbereid. Nou dat ging dus niet door en precies om half acht schoven we het door mij toebereide maal naar binnen. Ze vertelde honderduit wat een heerlijke middag ze had gehad!

Thuiskantoor

Inmiddels maak ik alweer enige maanden deel uit van het bestuur van de VvE van onze flat. Het blijkt heel moeilijk te zijn om de hedendaagse mensen tot vrijwilligers- bestuurs lidmaatschap te bewegen. Daarom heb ik, met nadruk voor hooguit 1 jaar zitting genomen als secretaris. Nu heb ik al vaker in dit bestuur gezeten, maar de hectiek is heden ongehoord groot. De voorzitter is met vakantie, er moet absoluut actie ondernomen worden, c.q. brieven geschreven worden. Roos was bereid me daar in bij te staan. Gelukkig begreep ik de problemen inmiddels beter en kon ik inhoudelijk de kwestie aan, procedureel is dat een probleem, maar dat is een van de fortes van Roos. Een thuisbureau op de eettafel functioneerde als werkplek. Aan het eind van de middag kon ik met een zucht van opluchting de zaak achter me laten met veel dank aan Roos. Mijn bejaarde brein maakt het me niet makkelijk met deze hectiek.

Vogels kijken met Evert

Vanmorgen vroeg op weg naar Wijhe, in de nadagen van Roos' verblijf in Wijhe heb ik veel contact gehad met buurman Evert, naamgenoot en natuur liefhebber. We spraken af dat we binnenkort een keer in de buurt van Wijhe op vogel tocht zouden gaan. Hij voorspelde dat het er vast nooit van zou komen, "nou, dan ken je me slecht", dacht ik en inderdaad, een week na ons definitief vertrek uit Wijhe pikte Evert mij op met de auto en reed mij naar prachtige overijsselse dreven. Een kolonie ooievaars, hoge bomen met meerdere nesten per boom met allemaal.jong broed. Ach en die dijken vol met voorjaarsbloemen, ik raakte er helemaal enthousiast, wat een schoonheid. Heb ik jaren geleden voor het laatst gezien ergens hier in de buurt. Daarna has Evert een verrassing; een zeearendsnest op voor de Swarovski verwaarloosbare afstand. Het duurde even en daar kwam een reusachtige vogel aangevlogen bij het nest. Hij maakte een hele vlucht waarbij we het prachtig konden observeren. En toen we in de auto zaten naar het laatste hoogtepunt, de kleiputten nam het majestueuze dier op koninklijke wijze afscheid, het liet zich in al haar schoonheid in de vlucht bekijken. Het was mijn eerste keer vandaag dat ik de zeearend zag, fantastisch!

Die kleiputten konden we via een smal natuurpaadje bereiken, onderweg het nestje van een baardmannetje en vooral ook een enorme diversiteit aan inheemse planten, goh wat mooi. Uiteindelijk een vogelhut met uitkijk op een aalscholver kolonie. Toen was de koek op. Terug naar Wijhe, koffie drinken bij de voormalige buurtjes thuis en daar ging ik weer. Mijn Wijhese fiets stond nog keurig waar we hem een week eerder hadden achtergelaten. Terug met de trein, was een heerlijke dag geweest.

Eindelijk wat regen

De laatste weken is er hier in de Bilt geen druppel regen gevallen; de belangrijkste activiteit in de tuin betrof dan ook het pompen en begieten van het schuchter opkomend groen. De aardappelen staken inmiddels duidelijk hun kopjes boven de grond net als de uien. De knofloken stonden stevig rechtop al vanaf de winter maar kregen ook regelmatig een slok. 

Voor vandaag was het plan om samen in de tuin aan het werk te gaan. Bij vertrek zag ik tot mijn genoegen dat het 's-nachts had geregend, niet veel maar genoeg om de tuin te voorzien. Bij aankomst bleek dat de sperziebonen de regen met hun kopjes voor het eerst begroetten.

Ik ging het gras maaien en Roos ging de "Berenschotjes" in de grond doen. Eerst de staken, gaatjes maken en boon erin. Heerlijk zo samen aan de gang. Ik sproeide de nieuw ingezaaide bedden en na afloop gingen we even in het optrekje zitten. Ik had een stuk koek uit Deventer van gisteren meegenomen. Roos hoorde de regen op het dak spetteren en inderdaad, een verrukkelijk lente buitje verfriste de uitgedroogde grond verder. Gelukkig maar. Ik hoefde niet de tuin van Hans te gieteren vandaag, als van de week afgesproken indien dat nodig zou zijn. Gisteren nog wel gedaan, was een gortdroge dag geweest hier in de Bilt.

Krk leeft nog!!

Vanmorgen kreeg Roos tot onze grote verrassing een foto van Krk, de kikker in de vijver in de tuin. Baukje had hem gefotografeerd! Dat was een heel blijde verrassing voor ons.

Wij gingen grappig genoeg vanmorgen weer met de trein naar Overijssel, naar Deventer voor de kaaskraam aldaar. Uiteindelijk een gezellige dag aldaar met een lunch van broodjes bij de slager en speciale Vondel koek uit Deventer.

Nu begint het Biltse leven weer, Roos heeft voor vandaag het begieten van de tuin voor haar rekening genomen.