Eindelijk wat regen

De laatste weken is er hier in de Bilt geen druppel regen gevallen; de belangrijkste activiteit in de tuin betrof dan ook het pompen en begieten van het schuchter opkomend groen. De aardappelen staken inmiddels duidelijk hun kopjes boven de grond net als de uien. De knofloken stonden stevig rechtop al vanaf de winter maar kregen ook regelmatig een slok. 

Voor vandaag was het plan om samen in de tuin aan het werk te gaan. Bij vertrek zag ik tot mijn genoegen dat het 's-nachts had geregend, niet veel maar genoeg om de tuin te voorzien. Bij aankomst bleek dat de sperziebonen de regen met hun kopjes voor het eerst begroetten.

Ik ging het gras maaien en Roos ging de "Berenschotjes" in de grond doen. Eerst de staken, gaatjes maken en boon erin. Heerlijk zo samen aan de gang. Ik sproeide de nieuw ingezaaide bedden en na afloop gingen we even in het optrekje zitten. Ik had een stuk koek uit Deventer van gisteren meegenomen. Roos hoorde de regen op het dak spetteren en inderdaad, een verrukkelijk lente buitje verfriste de uitgedroogde grond verder. Gelukkig maar. Ik hoefde niet de tuin van Hans te gieteren vandaag, als van de week afgesproken indien dat nodig zou zijn. Gisteren nog wel gedaan, was een gortdroge dag geweest hier in de Bilt.

Krk leeft nog!!

Vanmorgen kreeg Roos tot onze grote verrassing een foto van Krk, de kikker in de vijver in de tuin. Baukje had hem gefotografeerd! Dat was een heel blijde verrassing voor ons.

Wij gingen grappig genoeg vanmorgen weer met de trein naar Overijssel, naar Deventer voor de kaaskraam aldaar. Uiteindelijk een gezellige dag aldaar met een lunch van broodjes bij de slager en speciale Vondel koek uit Deventer.

Nu begint het Biltse leven weer, Roos heeft voor vandaag het begieten van de tuin voor haar rekening genomen.

Het laatste loodje

Vanmorgen om 9.00 met de trein naar Zwolle, Roos was met de intercity naar Zwolle, ik stond haar op te wachten bij de trein die ons naar Wijhe bracht voor de inspectie. Nog even in de tuin, nog wat aanvegen en water geven en nog kijken of Krk, de kikker er toch zou zijn, helaas, waarschijnlijk ten prooi gevallen aan een vliegende kikker liefhebber.

Om half twaalf kwamen Baukje en Peter, de kopers aangereden en we spraken gezellig met elkaar. Zij spraken hun bewondering uit hoe netjes Roos alles had achtergelaten. Even later kwam de makelaar en doorliepen we het huis. Iedereen tevreden en op naar de notaris. 

Was een regelrecht feest, iedereen tevreden, handtekeningen gezet en gezellig beëindigd. We liepen nog even met z'n vieren over de markt in Almelo en toen met de trein naar de Bilt.

We hebben de dag afgesloten met een heerlijk diner bij "Omega", het Griekse restaurant vlakbij de moestuin.

Laatste inspectie in Wijhe

Nu echt de laatste keer in m'n eentje in het huis te Wijhe, de inspectie voor de officiële overdracht bij de notaris is over 2 dagen. Dan lopen we hier met z'n vijven, de kopers, de makelaar en Roos; en ik als innocent bystander, oftewel publiek. Daarna naar de notaris in Almelo. 

Eigenlijk gewoon ff nagenieten, in de tuin zitten en afscheid nemen van de buren.

Ik heb in de tuin zitten genieten, de tuinbonen en de peultjes begieterd. Bij de buren was aanvankelijk niemand thuis maar toen ik het bij vertrek nog een keer probeerde bleek Evert thuis te zijn.

Ontzettend leuk had hij iets voor ons als afscheidsgeschenk en ik had voor hem wat van mijn oude hobby van vogels kijken. Lekker samen koffie gedronken en uitvoerig van gedachten gewisseld en daar ging ik weer terug, voldaan en met rustig gemoed.

Vader en zoon

b

Gewoon een leuke foto van mijn zoon Peter met zijn zoon Marijn op schoot.

De familie was lekker op vakantie in Garderen en daarvan kreeg ik enig foto verslag, altijd leuk.

100 jaar later

Al lang geleden had ik mij voorgenomen om vandaag, 24 april 2026 naar het graf van mijn ouders te gaan om de honderdste geboortedag van m'n moeder te gedenken. Ik hoopte daar bij het graf ook mijn twee broers te ontmoeten om met z'n drieën dat moment, om 12.00 uur samen te zijn.

Met de trein van 9.00 uur vertrok ik richting Hoogkarspel waar ik ruim op tijd arriveerde. Er was markt, het was kouder dan ik had verwacht, ik kocht een portie kibbeling en kauwde die rustig op en liep naar het landpaadje, richting van het kerkhof verderop bij het kerkje. Op het landpaadje liep een mevrouw foto's te maken van de fraaie bloesem, ze maakte op mijn verzoek ook een foto van mij op dat paadje en we raakten aan de praat. Ik vertelde dat ik op het kerkhof mijn twee broers hoopte te ontmoeten.

Ik liep vol verwachting verder, maar zag al snel dat er geen auto's stonden. Om 12.00 uur hoorde ik voetstappen, maar geen broers, het was die mevrouw en zij maakte op mijn verzoek een foto terwijl ik een klein stukje korstmos, afkomstig van Les Lavandes uit de Dordogne onder de steentjes van het graf borg. Was afkomstig van die plek waar ze zo fijn hadden verbleven. Nog even zitten peinzen op het bankje bij het graf, die vriendelijke dame bedankt en toen terug naar huis.

Leeg huis in Wijhe

Gek hoor zo'n leeg huis. Roos heeft er alles aan gedaan om het huis op te leveren in de staat als afgesproken met de aanstaande nieuwe bewoners. Ik zou nog voor een laatste actie zorgdragen, het buiten zetten van een bedspiraal en bijbehorend matras. Zouden beiden worden opgehaald door "Het Goed", de organisatie in Wijhe die zorgdraagt voor de recycling van nog goed bruikbare zaken. Buurman Evert hielp met het buiten zetten van het zware spiraal. Echter, de transporteurs hadden instructie gekregen om geen matrassen mee te nemen, daar zat ik met een levensgroot probleem, ondanks mijn aandringen weigerden zij. Gelukkig hielp buurman Evert mij uit de misère, hij bood aan om het matras in de auto te transporteren naar de stort in Raalte. Ik kon uit eindelijk opgelucht terug naar de Bilt.