Vandaag appte ik broer Henk over mijn voorgenomen bezoek aan het graf van onze ouders op de honderdste geboortedag van onze moeder. Hij wilde daar best aan deelnemen maar had sinds kort zijn jonge hond en daar moest hij veel zorg aan besteden. Bij ons weekendje Duitsland in maart had hij de komst van de hond Quita al ruimschoots toegelicht, hij ging haar van meet af aan heel doelgericht een bepaald wenselijk gedrag aanleren. Hij vreesde wellicht geen tijd te hebben.
Achteraf bleek hij de afspraak gewoon vergeten te zijn har har.
Ik vroeg hem om een foto, waarvan acte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten