Een poos geleden sprak ik dochter Joke over het wandelen over de Veluwe. Mijn favoriete wandeling was jarenlang de etappe van Leuvenum, bushalte "de zwarte boer" naar station Nunspeet via het Hulshorster zand. Joke vroeg zich af of dat niet gevaarlijk was vanwege de wolven die daar ongetwijfeld rondlopen. "Ach kind, ik word liever door een wolf gekeeld en opgevroten, dan door een fatbike invalide gereden te worden", was mijn antwoord, waarop Joke ontzettend moest lachen: "jij altijd met je gekke opmerkingen", was haar response.
Ik voel me inderdaad in het verkeer, zeker vroeger als automobilist, maar tegenwoordig ook op de fietspaden, puur bedreigd. Dat was een belangrijk deel van mijn beslissing om geen auto meer te rijden. Daarentegen ben ik nog steeds onbekommerd wandelaar in de natuur en zie niet op tegen een ontmoeting met een wolf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten