Koeien nog steeds in de wei op 16 december!

Pasgeboren kalfje, 5 minuten oud

Zojuist was ik nog even zuivel kopen bij Boom en Bosch, de boerderij waar ik al jaren kom en waar ik een paar winters in de stal heb geholpen. Angelina had toevallig biest voor me omdat er net een kalf was geboren. Altijd heerlijk om brood van te bakken; het wordt daar zo zacht van.
Die sfeer in de stal vind ik altijd heerlijk; de lucht en dat gerammel van de kettingen en de andere geluiden als er een koe staat te pissen of te schijten. Koeien die rustig staan of liggen te herkauwen, drinken en soms loeien of kuchen en hoesten. Dit najaar ga ik telkens wanneer ik boodschappen kom doen even kijken of ze al op stal staan. Maar nee hoor, ze lopen nog steeds buiten; er is nog genoeg gras. Ik zei al tegen boer Dirk dat ze straks nog met de kerst buiten staan; maar zo lang als nu had hij ook nog nooit meegemaakt; er was nog steeds voldoende groei in het gras. Maar inmiddels is het gras in het weiland op en vreten ze hooi binnen bij het melken. Maar ze gaan, zelfs met het vreselijkste weer nog steeds uit vrije wil naar buiten; ze hebben ook wel een heel dikke vacht op dit moment; die moet er af worden geschoren als ze definitief op stal gaan. Dirk vertelde me dat ze in andere jaren zo tegen het eind van het seizoen wel binnen wilden blijven wanneer het plotseling erg koud begon te worden. Als het vriest vinden ze het wel mooi geweest en gaan ze liggen na het melken. Maar volgende week woensdag is het zo ver en komen ze definitief binnen.
Ook de pinken vinden het nog prima om buiten te blijven; zij hebben de hele dag de mogelijkheid om te kiezen tussen binnen en buiten en blijven voortdurend buiten. Dus maak mij niet wijs dat koeien het allemaal wel goed vinden om dag in dag uit op stal te staan?! pure dierenmishandeling. 's Winters binnen is prima, maar verder zo veel mogelijk buiten lopen; dat willen wij mensen toch ook.
Vandaag was het overigens een dag waarin ik nauwelijks buiten ben geweest. Slechts om even naar de markt te gaan en natuurlijk naar de boerderij, maar verder vond ik het rotweer; zoals het Dick het uitdrukte in deftig Frans: En Parbleu! quel temps de tacque aujourd'hui zeg. Fi Donc!

Het groene hart heeft geen koeien meer?!

Op 20 mei nam ik de trein naar den Haag voor m'n werk. Merkwaardig genoeg stonden er helemaal geen koeien in het weiland. Het zag er allemaal erg steriel en akelig uit. Dàn boer Dirk van zuivelboerderij Boom en Bosch in Groenekan; hij heeft nog ouderwets Maas Rijn IJssel vee, koeien die maximaal 25 liter melk per keer geven en die "zelfs nog hoorns dragen", of het normaal is om die beesten te verminken.
Ik ga daar in het vervolg mijn zuivel weer halen!

De koeien horen in het weiland!

Op zondag 15 mei bracht ik een bezoek aan mijn vroegere buurvrouw. Zij woont alweer zo'n vijftien jaar in Eelde, het is nog Groningen maar ligt vlak bij de kop van Drente. Ik had de fiets meegenomen in de trein en was naar haar toe gefietst vanuit station Haren. Een mooi en rustig gebied. We hebben ongelooflijk fijn met elkaar gesproken en na afloop heb ik een fietstocht gemaakt naar Assen alwaar ik weer op de trein stapte. Drente is werkelijk een schitterende provincie en vooral om te fietsen. Wat mij echter ontzettend frappeerde waren de grote weilanden met keurig kort geschoren gras, waar geen koe meer op te bekennen was. Nu had ik dat ook al in de krant gelezen, maar het was hier wel erg duidelijk. Ik zal ook eens in Friesland gaan kijken. Ik erger me hier kapot aan. Ik weet zeker dat Boer Dirk, de karakteristieke jonge boer met hart voor zijn koeien en zijn vak daar anders over denkt. Binnenkort ga ik weer bij hem langs om hierover te praten.