Posts tonen met het label Rudolf Jansen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Rudolf Jansen. Alle posts tonen

29 maart 2012

Zingen als ambachtelijk proces


Charlotte Margiono


Deze week was er op de HKU een masterclass van Rudolf Jansen en Charlotte Margiono voor zangeressen met liederen van Richard Strauss. Tussen mijn bridge- en wandelwerkzaamheden door was ik in de gelegenheid om één van de repetitie avonden bij te wonen alsmede het concert waarmee de masterclass werd afgesloten. Als ik begin bij het laatste dan kan ik slechts constateren dat het goed gaat met de zang in Nederland; het niveau van uitvoering vond ik heel hoog; niet alleen de zangeressen maar ook de piano-begeleiders waren van grote klasse. En dat kwam niet in de laatste plaats door de kwaliteit van de twee prominenten. Charlotte Margiono is één van de grote zangeressen van vaderlandse bodem en Rudolf Jansen mag beschouwd worden als een icoon op het terrein van het lied. Bij de masterclass heb ik met zoveel plezier gekeken hoe hij de jonge mensen op vaak ludieke en ontspannen manier aanwijzingen gaf; je hoorde het resultaat ook steeds verbeteren onder de "handen" van deze zeer ervaren ambachtslieden; dat was het gevoel dat ik overhield. Hier wordt een ambacht overgedragen.
Je ziet ook vaak in het CV van een toonkunstenaar bij wie hij/zij gestudeerd heeft en vanuit welke school die docent komt, net als bij ballet. Daarmee kan het ambacht dan soms worden teruggevoerd naar de eeuwen van grootsheid zoals de 19e eeuw voor de zang (mijn oordeel, maar wie ben ik).
Roos en ik hebben ook jaren lang gezongen; vooral Schubert, Schumann en Mozart. Aan Strauss heb ik mij nooit gewaagd; was onspeelbaar voor mij; met diep respect nam ik dan ook mijn pet af voor de begeleiders en heb ik met veel emotie zitten luisteren naar de sopranen. Jammer dat er niet veel meer publiek was. Het is het waard; kijkt u maar eens op de agenda van de HKU.

22 november 2011

Rudolf Jansen

Rudolf Jansen
Roos had me uitgenodigd voor het galadiner ter ere van het vijftig jarig jubileum van de Vereniging Vrienden van het Lied. Wat heb ik ontzettend genoten van de schitterende liederen die tussen de gangen door werden uitgevoerd door verschillende (groepen) zangers. Heel geestige liederen als kleine stukjes opera over een pasgehuwd stel dat voor de maaltijd een haas wil schieten maar dan gestoord wordt door een boswachter (Robert Hol met z'n imposante gestalte als een beer). Prachtige kwartetten van Schubert; ik heb ervan genoten en ondertussen gezellige kout met de disgenoten.
Eén van de toespraken werd gehouden door Rudolf Jansen, de beroemdste liedbegeleider/pianist van vaderlandse bodem. Zijn naam kende ik al heel lang; ik weet nog dat ik met Lien op de bekende zolderkamer op de Overtoom in Amsterdam woonde. Wekelijks was er een radioprogramma, 'smorgens vroeg waarin Rudolf Jansen iets op de piano ten gehore bracht; nooit vergeten. Daar wilde ik hem op aanspreken en samen met Roos ging ik na afloop naar hem toe, al was het maar om hem een hand te geven. Maar er ontspon zich al direct een gesprek over het begeleiden, over bijzonderheden in partituren. Voor mij opnieuw een hoogtepunt op deze avond waarvoor ik Roos echt dankbaar ben!