Albert Heijn in nieuw jasje

Voordat ik naar Alkmaar zou vertrekken las ik nog in een ouwe krant dat Dick Boer, de nieuwe topman van AH het concern wilde doen groeien. Niet alleen door aankopen van verwante bedrijven maar ook door interne groei. Daarvan zag ik een voorbeeld.
Bij vertrek wilde ik natuurlijk mijn zelf gemaakte brood meenemen, maar ik had geen kaas meer en ook geen ontbijtkoek, de twee beleggen die ik altijd meeneem bij het wandelen. Nou ja, dan maar onderweg wat beleg kopen; en zo smeerde ik twee boterhammen met boerenboter en nam die mee.
In Alkmaar kwam ik niet langs een winkelstraat, maar goed, het was ook nog geen etenstijd. Aangekomen in Egmond a/d Hoef zocht ik een winkel; ik hoopte op een ambachtelijke slager. En ja, daar zag ik een uithangbord met "Kwaliteits slager". Toen ik naderbij kwam zag ik dat hij (waarschijnlijk in de strijd om de concurrentie, zoals vele kleine slagerijen) was opgeheven. Ook verder zag ik geen voedingswinkels in het winkelstraatje van Egmond a/d Hoef. Dat wordt dus brood met tevredenheid, dacht ik.
Echter, aan het eind van het dorp, ergens buiten de bebouwde kom wapperden de bekende blauwe vlaggen van Albert Heijn. Dat viel dus mee. Nu begreep ik ook waarom die kleine slager was opgeheven en eigenlijk kreeg ik er een beetje de pest over in. Maar wie schetst mijn verbazing toen ik geconfronteerd werd met "een nieuw concept": gebroederlijk naast elkaar met een open ruimte met een paar tafeltjes en stoelen waren daar AH, een slagerswinkel en een viswinkel, beide met uitgebreid assortiment, present. Dus heb ik twee haringen met uitjes gekocht (werden vers schoongemaakt!) en met m'n flesje water en m'n boterhammetjes opgesmikkeld.
Dus dat bedoelt Dick Boer. Het is een verbetering en de slager en visboer blijven op die manier in de weer!

Albert Heijn en Aldert Onrust

In de NRC van 15 januari stond een fraai In Memoriam van Albert Heijn jr, een generatiegenoot van mijn vader. De voorouders van mijn vader kwamen uit Oostzaan, net als Albert Heijn sr. Het familieverhaal vertelt dan ook over het kleine winkeltje waar Albert Heijn ooit begon. Als ik nu het verhaal achter de stichter Albert Heijn lees dan was het toch vooral het kapitaal van zijn vaders' erfenis en dat zijn echtgenote in heeft gebracht, in combinatie met het ondernemerstalent van AH sr zelf dat voor de fantastische start van het bedrijf heeft zorggedragen. En daar heeft de onlangs overleden Albert Heijn jr. de apotheose van verzorgd. Want wat is het voor een prachtig bedrijf geworden daar waar Simon de Wit (wie kent die oude keten nog?) en de Gruijter (ondanks hun schitterende winkels) het onderspit hebben moeten delven.
Mijn overgrootvader, Aldert Onrust had destijds een gloedfabriekje in Oostzaan en verkocht kooltjes voor in de stoof en heet water voor de was aan de mensen; producten die gedoemd waren te verdwijnen daar waar de voedingsmiddelen natuurlijk blijvend waren. Met mijn vader heb ik nog de plek bezocht waar het gloedfabriekje ooit had gestaan en ook het huis waarin zijn grootouders, mijn overgrootouders dus ooit woonden.
Hier ziet u de laatste rustplaats van mijn overgrootouders en mijn oud-tante Katrien Onrust, op het kerkhof bij het karakteristieke kerkje in Oostzaan. Ik ga er nog regelmatig heen om de historie te voelen; mijn vader was zo gek op Oostzaan. Even verderop is het familiegraf van de familie Heijn. Zelfs mijn vader, die zelf nooit in Oostzaan heeft gewoond sprak met eerbied over deze deftige rijke familie. Ik zal eens kijken of Albert Heijn jr daar ook is begraven vorige maand. Ik denk het niet want zo deftig was Oostzaan niet.