Joris en de paddenstoelen

Altijd leuk wanneer kinderen een interesse tonen in aspecten van de natuur. Van zoon Peter kreeg ik een hele serie foto's van een kleine excursie die hij bij hun in de buurt deed met zijn twee zoons. Joris, gewapend met een boekje, vol illustraties van paddenstoelen deed z'n best om de gevonden zwammen op naam te brengen daarbij geassisteerd door vader Peter. Ik dacht nog: "goed bezig zeun", ik vind het zo belangrijk dat kinderen jong in aanraking met de natuur komen.

Peter doet dat volop, heeft ook een groentetuin en leert hun dingen over de natuur, hij gaat ook vaak met hen wandelen.

In de Ooijpolder

Het stond al jaren op mijn verlanglijstje: een wandeling in de Ooijpolder, bij Nijmegen. Ik hoefde deze wens nauwelijks uit te spreken of Roos had al een track gemaakt en die hebben we vandaag gelopen.

Begon al mooi met goed gemaaide paden langs rietkragen. Met een zelf te bedienen pontje moesten we een water oversteken en liepen door landbouwgebied richting Ooij. Daar vonden we een fijne plek om de appeltaart te keuren.

We liepen verder. We waren net over de helft van het geplande traject van 13 km. Ik voelde het in m'n benen. Na een fraai stuk tussen wild opgroeisel en betonnen restanten uit WO II, kwamen we bij een uitzichttoren. Natuurlijk wilde Roos die beklimmen: "geef mij je rugzak maar", wilde ik zeggen, maar direct al: "waar is je rugzak?". Had ze laten staan bij de uitspanning van de appeltaart met de grappige naam "Oortjeshekken".

We keerden snel om en liepen in gezwinde pas terug. Tot mijn stomme verbazing bleek ik van de zgn. vermoeidheid helemaal geen last te hebben. Kennelijk een kwestie van doorzetten. Natuurlijk was de rugzak veilig bij de receptie ingeleverd, maar we voelden de opluchting, wat een schrik! 

We liepen nu naar een bushalte in Ooij en waren vlot weer in Nijmegen. Was een heerlijke wandeldag geweest in een voor ons minder bekende wandelomgeving; gaan we verder exploreren.

En toen waren er zes!

Waren we al blij toen bleek dat één van de kikkertjes de hete zomer had overlerfd bleek al spoedig dat het er meer waren. Nummer drie en vandaag zelfs 4,5 en 6. En in alle pais en vree klauteren ze aan land, springen ijverig naar insecten om te eten. Als ze zo'n eng groot mens zien bewegen dan springen ze in het water.

We zijn maar wat blij met onze groene springertjes.

Odin alweer 2 jaar oud

Vanmorgen vroeg op stap naar de jarige Odin, kleinzoon van Roos. Het ventje was aan zijn tweede levensjaar begonnen. Werd gevierd met koffie en appeltaart. Ook Anita, schoonzus van Tycho was van de partij. Natuurlijk zat baby Veor bij oma Roos op schoot. 

Na afscheid besloten we nog even naar Tiel te gaan en hebben daar het bloemencorso kunnen aanschouwen en hebben op het marktplein geluncht.

Egmond aan zee met Margreeth

Al voor de derde keer kwam ik bij nicht Margreeth in Egmond. Zij gaat daar regelmatig een weekje van de zee genieten. Vandaag was het zeer winderig; de zee vertoonde haar kracht met grote golven; een stel kite-surfers toonde hun sprongen en wij genoten van de wandeling in de duinen en over het strand. Halverwege bij het keerpunt een verrukkelijk stuk appeltaart bij de koffie. Margreeth had de kwaliteit van dat lekkers al geroemd voordat we de strandtent bereikten; deze was gelukkig nog open.

Aangekomen in Egmond bleek dat er ook een busje naar Castricum ging en daarmee beëindigde ik mijn genoeglijk bezoek aan mijn nicht en zwaaide zij mij uit.

Jasje ophalen in Obdam

Afgelopen donderdag, bij mijn ontmoeting met broer Henk had ik mijn onontbeerlijk regenjasje bij hem in de auto laten liggen. Dat ging ik vandaag ophalen. Dus met de trein naar Obdam, dichtbij Aartswoud. Henk kwam mij ophalen en dat werd een gezellige dag waarbij we bakker Koning zelfs bezochten en ik taai-taai kon scoren. Ook gingen we even naar zijn huis en bewonderde ik zijn nieuw gebouwde schuur en knutselwerkplaats. Keurig ingericht met o.a. een slimme stofzuiginstallatie. We maakten ook een wandeling met de hond. Vanuit een uitzichttoren maakte ik een foto van het fraaie landschap. 

Henk bracht me terug naar station Obdam waar ik nog in een interessant gesprek kwam met iemand over insecten maar ook over de al dan niet wenselijkheid van eigen kinderen.

Veeltalig bijeenzijn

Een ontzettend gezellig feestje rond het 5 jarig jubileum van Ana als inwoner van ons land. Zij had familie, collega's en vrienden uitgenodigd en Douwe zorgde voor de barbecue. Naast NLs en Engels werd natuurlijk Braziliaans maar ook wat Japans gesproken. Een leuk jong gezelschap waarbij ook tal van kinderen. Ik sprak uitgebreid met Yuki, collega van Ana over de zaken die ons beiden bezig hielde en samenhangen met ecologie en duurzaamheid. Was een heerlijke middag die vooral ook culinair goed omlijst was met Braziliaanse hapjes.

25 jaar geleden

Net als toen ik hoorde dat president Kennedy was vermoord in 1963 weet ik nog precies waar ik was toen ik, vandaag precies 25 jaar geleden vernam dat er twee vliegtuigen in New York de WTC towers hadden vernield en in brand gelegd. Wat een terroristische aanslag. Ik heb gisteren de reportage over deze aanslag aandachtig bekeken, wat een chaos, wat een moed van hulptroepen als brandweer en politie, wat een helse verschrikking.

Naar Schoorl met Quita

Broer Henk appte mij: "heb je zin om donderdag met ons te gaan wandelen bij Bakkum". Ik dacht aanvankelijk dat hij met "ons" bedoelde hij met schoonzus Charlotte, maar al direct dacht ik dat hij zijn jonge hond Quita als zijn huidige wandelpaetner ervoer, en inderdaad.

Zo werd ik vanmorgen vroeg allerhartelijkst begroet door deze vriendelijke en vooral speelse viervoeter. En alsof je met een kind op stap bent moet je voortdurend opletten wat zo'n beest doet. Gek op andere honden en enthousiast als hij mensen ziet. Inmiddels is ze ook fors en sterk geworden dus broer had er een hele toer aan om Quita in bedwang te houden. Was trouwens reuze gezellig. We spraken nog over onze paar dagen samen in Duitsland, hadden we beiden bijzonder gevonden en op voorstel van Henk volgend voorjaar herhalen.

Henk bracht mij terug naar station Hoorn. Thuisgekomen voelde ik hoe moe ik was. Roos kwam nog langs, we hebben op het balkon een wijntje gedronken en bijtijds naar bed.

Stevig doorgewerkt

Om de takkenzooi af te voeren moest alles worden kortgemaakt en in de tassen gestopt. Leek het aanvankelijk de bekende "mer à boire", daar kwam uiteindelijk het eind in zicht en kreeg ik op een restje na alles in de tassen. Daarvan kon ik er voor vier uur nog 2 naar de stort brengen. Roos nam er ook twee mee die ze de volgende morgen naar de stort bracht, ze woont er dichtbij.

Met broer Jan op stap

We ontmoetten elkaar voor station Hoorn en gingen uiteraard eerst bij schoonzus Thea aan de koffie. Fijn met elkaar gesproken over de dingen die tussen ouderen spelen: de gezondheid en de (klein)kinderen. Dat was al een hele kluif. Vervolgens gingen Jan en ik op weg. Eerst naar de fabriek op mijn verzoek, daar mag ik altijd zo graag ff kijken en rondlopen. Vernuftig hoe precies alles daar functioneert.

Op Jans' kamer boven nog koffie gedronken met Frank, de huidige baas van het spul, het is nu echt een familiebedrijf. Daarna het verplicht bezoek aan het graf van mijn ouders. Ik was er afgelopen 24 april nog in m'n eentje. Jan sprak nogmaals zijn spijt uit dat hij mij niet vergezeld had. Nou ja, ik was sowieso naar de 100 jarige geboortedag van onze moeder gegaan.

We reden vervolgens nog door het heerlijke noord Holland, zochten ons oude visstalletje op Wieringen en tot slot wandelen in het Robbenoordbos. Daarna bracht Jan me terug naar station Hoorn. Was weer een fijne dag geweest.

2 kikkers in de vijver

Roos ging vandaag in Breda cultuur snuiven en terrasje pikken met haar zus. Ik had via m'n elektronische agenda te horen gekregen dat ik de koelkast mosst doen, dus ontdooien, alles eruit en de kast reinigen, goed droog maken en alles weer terug zetten.

Daarna naar de tuin en stevig aan de gang, snijbiet oogsten, water geven, de grond is nog zo droog en we hebben volop water in de vaten. Bij het inspecteren van de vijver hoorde en zag ik 2 plonzen! We hebben dus 2 overlevers in de vijver.

Van puur enthousiasme ben ik vervolgens aan het snoeien gegaan; heb de ouwe pruimenboom, die dit jaar dankzij bemesting enorm is uitgegroeid flink te grazen genomen. Als hij ook het volgend seizoen geen vrucht draagt gaat de zaag er definitief in. Hij krijgt nu de kans. Een enorme stapel takken is het resultaat maar die gaan we in alle rust verwerken en afvoeren.

Hij was er blij mee

Van Arja kreeg ik een Whatsapp berichtje met een video waarin Sam het mooi ingepakte insectenboek uitpakt en heel enthousiast reageert op het plaatwerk in het boek. Is gelukkig een goede keuze geweest vooral dankzij de hulp van degene die mij hielp bij de boekhandel! 

Ik vind dat zo leuk dat hij net als ik in insecten is geïnteresseerd!

Bij de nagelboer

Vanmorgen bijtijds naar Arja, we zouden op de koffie bij haar komen. We waren onderweg toen ze appte dat het wat later zou worden, ze was bij een nagel shop om haar nagels te "weet ik velen". Roos en ik gingen wat wandelen  om wat later bij Arja te kunnen komen en kwamen daarbij bij een plek waarvan ik vermoed dat de kinderen daar kikkervisjes vangen en de hond uitlaten.

Eenmaal bij Arja lekker koffie gedronken en bijgepraat. Ik had voor de zesjarige Sam een boek over insecten meegenomen in de hoop dat het hem zou bevallen. Dat zou ik de volgende dag vernemen.

Het heideveldje in bloei

Bij mijn favoriete wandeling hier achter in het bos liep ik langs het bekende heideveldje waar ik samen met dochter Joke 30 jaar geleden opslag van dennenboompjes heb uitgetrokken. Het is nog steeds een fraai open heideveld. Ondanks de droogte ziet het er nog prachtig uit met haar uitbundige kleurenpracht. Helaas weinig bijen te zien, maar ik vond het opmerkelijk mooi en heb uitgebreid op het bankje zitten genieten.

Een kikker in de vijver

Vanmorgen waren we samen op de tuin en daar zagen we tot ons grote genoegen dat er een van de kikkertjes die we eerder in de vijver hadden losgelaten de hete zomerdagen had overleefd en behoorlijk gegroeid was. We doopten hem Prt.

Oogsttijd

Decennia geleden wandelde ik met vriend Dick door de Dordogne. Al wandelend plukten we druiven, pruimen en ander fruit, de rijpe kastanjes vielen op onze kop, het was volop oogsttijd. Dat is het heden ook in ons landje, van zoon Peter kreeg ik een foto van mooie hazelnoten die hij gewoon ergens " inde buurt" had geplukt. Onze moestuin geeft ook volop, we kunnen het al etend niet eens meer bijhouden.

Naar het Diakonessenhuis

Vanmorgen op controle bij de dermatoloog. Bleek niet louter controle te zijn op de voorgaande behandeling maar tevens ook inspectie van mijn oude vel. En daar mankeerde toch wel weer het e.e.a. zodat opnieuw nader onderzoek werd gestart, een biopt uit m'n voorhoofdvel, een "brok vlees" uitspitten zoals vriend en collega Agterberg dat altijd met enige overdrijving betitelde.

Ik hoestte me suf deze dag en had dan ook een mondkapje voorgedaan in het ziekenhuis.

Ik ging op de terugweg bij Roos langs. Haar jonge buren gaan trouwen en hebben haar ouders over uit Korea. Deze week mogen zij gebruik maken van Roos' flat om te slapen. 

Roos slaapt de komende week daarom bij mij en dat was maar goed ook. We werden afwisselend hardstikke ziek.

Deze dinsdag werd ik hoestend en misselijk wakker, dacht dat ik moest braken en flauw zou vallen. Voelde me zo belazerd dat ik even dacht dat ik dood zou gaan. Maar even stevig ontlasten deed het ouwe lijf goed.

Vervolgens nam Roos het ziekenstokje over. Pijn in haar spieren, slapeloos van de pijn. We worden oud.

Goeiemorgen Prt

Na het weekend als eerste weer naar de tuin. Daar werd ik verwelkomd door een prachtige atalanta die voor mij haar kleurenpracht wilde tonen. Ik liep alles door en schatte in wat er zoal kon gedaan worden, daar kwam ook Roos. Gezellig zo samen aan het werk en natuurlijk inspecteren van de vijver. Tot ons grote genoegen had één van de uitgezette kikkertjes de hete dagen overleefd en zat nu aan de rand van de vijver. We noemden hem Prt.

Ontbijten in de keuken

Vanmorgen vroeg gingen we naar onze gasten die heerlijk van hun ontbijt genoten in het piepkleine ontbijthoekje in de keuken.

Na de koffie gingen we op pad voor een fraaie tour de ville in Utrecht. Roos wist verbazend veel fraais te tonen in ons Statsjie.

Onze gasten vonden het prachtig.

Natuurlijk in de rondgang van de oude cathedraal wat van de fraaie sfeer genoten en tot slot in alle rust naar het station van waaruit we hen hebben uitgezwaaid, op naar Borkum.