Broer Henk appte mij: "heb je zin om donderdag met ons te gaan wandelen bij Bakkum". Ik dacht aanvankelijk dat hij met "ons" bedoelde hij met schoonzus Charlotte, maar al direct dacht ik dat hij zijn jonge hond Quita als zijn huidige wandelpaetner ervoer, en inderdaad.
Zo werd ik vanmorgen vroeg allerhartelijkst begroet door deze vriendelijke en vooral speelse viervoeter. En alsof je met een kind op stap bent moet je voortdurend opletten wat zo'n beest doet. Gek op andere honden en enthousiast als hij mensen ziet. Inmiddels is ze ook fors en sterk geworden dus broer had er een hele toer aan om Quita in bedwang te houden. Was trouwens reuze gezellig. We spraken nog over onze paar dagen samen in Duitsland, hadden we beiden bijzonder gevonden en op voorstel van Henk volgend voorjaar herhalen.
Henk bracht mij terug naar station Hoorn. Thuisgekomen voelde ik hoe moe ik was. Roos kwam nog langs, we hebben op het balkon een wijntje gedronken en bijtijds naar bed.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten