25 jaar geleden

Net als toen ik hoorde dat president Kennedy was vermoord in 1963 weet ik nog precies waar ik was toen ik, vandaag precies 25 jaar geleden vernam dat er twee vliegtuigen in New York de WTC towers hadden vernield en in brand gelegd. Wat een terroristische aanslag. Ik heb gisteren de reportage over deze aanslag aandachtig bekeken, wat een chaos, wat een moed van hulptroepen als brandweer en politie, wat een helse verschrikking.

Naar Schoorl met Quita

Broer Henk appte mij: "heb je zin om donderdag met ons te gaan wandelen bij Bakkum". Ik dacht aanvankelijk dat hij met "ons" bedoelde hij met schoonzus Charlotte, maar al direct dacht ik dat hij zijn jonge hond Quita als zijn huidige wandelpaetner ervoer, en inderdaad.

Zo werd ik vanmorgen vroeg allerhartelijkst begroet door deze vriendelijke en vooral speelse viervoeter. En alsof je met een kind op stap bent moet je voortdurend opletten wat zo'n beest doet. Gek op andere honden en enthousiast als hij mensen ziet. Inmiddels is ze ook fors en sterk geworden dus broer had er een hele toer aan om Quita in bedwang te houden. Was trouwens reuze gezellig. We spraken nog over onze paar dagen samen in Duitsland, hadden we beiden bijzonder gevonden en op voorstel van Henk volgend voorjaar herhalen.

Henk bracht mij terug naar station Hoorn. Thuisgekomen voelde ik hoe moe ik was. Roos kwam nog langs, we hebben op het balkon een wijntje gedronken en bijtijds naar bed.

Stevig doorgewerkt

Om de takkenzooi af te voeren moest alles worden kortgemaakt en in de tassen gestopt. Leek het aanvankelijk de bekende "mer à boire", daar kwam uiteindelijk het eind in zicht en kreeg ik op een restje na alles in de tassen. Daarvan kon ik er voor vier uur nog 2 naar de stort brengen. Roos nam er ook twee mee die ze de volgende morgen naar de stort bracht, ze woont er dichtbij.

Met broer Jan op stap

We ontmoetten elkaar voor station Hoorn en gingen uiteraard eerst bij schoonzus Thea aan de koffie. Fijn met elkaar gesproken over de dingen die tussen ouderen spelen: de gezondheid en de (klein)kinderen. Dat was al een hele kluif. Vervolgens gingen Jan en ik op weg. Eerst naar de fabriek op mijn verzoek, daar mag ik altijd zo graag ff kijken en rondlopen. Vernuftig hoe precies alles daar functioneert.

Op Jans' kamer boven nog koffie gedronken met Frank, de huidige baas van het spul, het is nu echt een familiebedrijf. Daarna het verplicht bezoek aan het graf van mijn ouders. Ik was er afgelopen 24 april nog in m'n eentje. Jan sprak nogmaals zijn spijt uit dat hij mij niet vergezeld had. Nou ja, ik was sowieso naar de 100 jarige geboortedag van onze moeder gegaan.

We reden vervolgens nog door het heerlijke noord Holland, zochten ons oude visstalletje op Wieringen en tot slot wandelen in het Robbenoordbos. Daarna bracht Jan me terug naar station Hoorn. Was weer een fijne dag geweest.

2 kikkers in de vijver

Roos ging vandaag in Breda cultuur snuiven en terrasje pikken met haar zus. Ik had via m'n elektronische agenda te horen gekregen dat ik de koelkast mosst doen, dus ontdooien, alles eruit en de kast reinigen, goed droog maken en alles weer terug zetten.

Daarna naar de tuin en stevig aan de gang, snijbiet oogsten, water geven, de grond is nog zo droog en we hebben volop water in de vaten. Bij het inspecteren van de vijver hoorde en zag ik 2 plonzen! We hebben dus 2 overlevers in de vijver.

Van puur enthousiasme ben ik vervolgens aan het snoeien gegaan; heb de ouwe pruimenboom, die dit jaar dankzij bemesting enorm is uitgegroeid flink te grazen genomen. Als hij ook het volgend seizoen geen vrucht draagt gaat de zaag er definitief in. Hij krijgt nu de kans. Een enorme stapel takken is het resultaat maar die gaan we in alle rust verwerken en afvoeren.

Hij was er blij mee

Van Arja kreeg ik een Whatsapp berichtje met een video waarin Sam het mooi ingepakte insectenboek uitpakt en heel enthousiast reageert op het plaatwerk in het boek. Is gelukkig een goede keuze geweest vooral dankzij de hulp van degene die mij hielp bij de boekhandel! 

Ik vind dat zo leuk dat hij net als ik in insecten is geïnteresseerd!

Bij de nagelboer

Vanmorgen bijtijds naar Arja, we zouden op de koffie bij haar komen. We waren onderweg toen ze appte dat het wat later zou worden, ze was bij een nagel shop om haar nagels te "weet ik velen". Roos en ik gingen wat wandelen  om wat later bij Arja te kunnen komen en kwamen daarbij bij een plek waarvan ik vermoed dat de kinderen daar kikkervisjes vangen en de hond uitlaten.

Eenmaal bij Arja lekker koffie gedronken en bijgepraat. Ik had voor de zesjarige Sam een boek over insecten meegenomen in de hoop dat het hem zou bevallen. Dat zou ik de volgende dag vernemen.

Het heideveldje in bloei

Bij mijn favoriete wandeling hier achter in het bos liep ik langs het bekende heideveldje waar ik samen met dochter Joke 30 jaar geleden opslag van dennenboompjes heb uitgetrokken. Het is nog steeds een fraai open heideveld. Ondanks de droogte ziet het er nog prachtig uit met haar uitbundige kleurenpracht. Helaas weinig bijen te zien, maar ik vond het opmerkelijk mooi en heb uitgebreid op het bankje zitten genieten.

Een kikker in de vijver

Vanmorgen waren we samen op de tuin en daar zagen we tot ons grote genoegen dat er een van de kikkertjes die we eerder in de vijver hadden losgelaten de hete zomerdagen had overleefd en behoorlijk gegroeid was. We doopten hem Prt.

Oogsttijd

Decennia geleden wandelde ik met vriend Dick door de Dordogne. Al wandelend plukten we druiven, pruimen en ander fruit, de rijpe kastanjes vielen op onze kop, het was volop oogsttijd. Dat is het heden ook in ons landje, van zoon Peter kreeg ik een foto van mooie hazelnoten die hij gewoon ergens " inde buurt" had geplukt. Onze moestuin geeft ook volop, we kunnen het al etend niet eens meer bijhouden.

Naar het Diakonessenhuis

Vanmorgen op controle bij de dermatoloog. Bleek niet louter controle te zijn op de voorgaande behandeling maar tevens ook inspectie van mijn oude vel. En daar mankeerde toch wel weer het e.e.a. zodat opnieuw nader onderzoek werd gestart, een biopt uit m'n voorhoofdvel, een "brok vlees" uitspitten zoals vriend en collega Agterberg dat altijd met enige overdrijving betitelde.

Ik hoestte me suf deze dag en had dan ook een mondkapje voorgedaan in het ziekenhuis.

Ik ging op de terugweg bij Roos langs. Haar jonge buren gaan trouwen en hebben haar ouders over uit Korea. Deze week mogen zij gebruik maken van Roos' flat om te slapen. 

Roos slaapt de komende week daarom bij mij en dat was maar goed ook. We werden afwisselend hardstikke ziek.

Deze dinsdag werd ik hoestend en misselijk wakker, dacht dat ik moest braken en flauw zou vallen. Voelde me zo belazerd dat ik even dacht dat ik dood zou gaan. Maar even stevig ontlasten deed het ouwe lijf goed.

Vervolgens nam Roos het ziekenstokje over. Pijn in haar spieren, slapeloos van de pijn. We worden oud.

Goeiemorgen Prt

Na het weekend als eerste weer naar de tuin. Daar werd ik verwelkomd door een prachtige atalanta die voor mij haar kleurenpracht wilde tonen. Ik liep alles door en schatte in wat er zoal kon gedaan worden, daar kwam ook Roos. Gezellig zo samen aan het werk en natuurlijk inspecteren van de vijver. Tot ons grote genoegen had één van de uitgezette kikkertjes de hete dagen overleefd en zat nu aan de rand van de vijver. We noemden hem Prt.

Ontbijten in de keuken

Vanmorgen vroeg gingen we naar onze gasten die heerlijk van hun ontbijt genoten in het piepkleine ontbijthoekje in de keuken.

Na de koffie gingen we op pad voor een fraaie tour de ville in Utrecht. Roos wist verbazend veel fraais te tonen in ons Statsjie.

Onze gasten vonden het prachtig.

Natuurlijk in de rondgang van de oude cathedraal wat van de fraaie sfeer genoten en tot slot in alle rust naar het station van waaruit we hen hebben uitgezwaaid, op naar Borkum.

Een volle dag

Het seizoen vordert, de hitte heeft het planten van jong spul verhinderd, maar vandaag dan toch de kogel.door dekerk voor de boerenkool plantjes. Die haalde ik op de plantenmarkt in Utrecht bij het St Jans kerkhof. Ik kocht er tien stuks plus tien selderieplantjes. Direct door naar de tuin om de plantjes in de volle, goed bemeste grond te zetten. Goed begieten en dan maar afwachten wat het wordt.

In de loop van de middag gingen we onze jonge Duitse vrienden van de trein halen. Wij hebben hen, Malin en Robert 13 jaar geleden leren kennen op het terras van "de laatste kruimel" in centrum Amsterdam. We hebben hen in München opgezocht, altijd contact onderhouden en nu kwamen ze een dagdeel bij ons.

Klokslag 17.00 uur begroetten we elkaar op het station. Of we elkaar onlangs nog hadden gesproken zo vlotte het gesprek als vanzelf. Eerst de bagage afgelegd bij Roos op de flat. En voorts een wandeling door de Bilt, Boetzelaarpark en Landgoed Sandwijck. Terug op de flat warmde ik het voorbereide maal op; was goed gelukt en smaakte prima. Honderduit met elkaar gesproken. Zij overnachtten in de flat van Roos, wij gingen te voet naar de Abt Ludolf.

Net van Gogh

Van schoondochter Jessica ontving ik deze fraaie foto van zonnebloemen in bierpul. Deed mij zo aan de schilderijen van Vincent van Gogh denken. Die bierpul heb ik lang geleden uit Franken (Beieren) mee lopen sjouwen omdat ik hem zo mooi vond en later voor Peter bestemd. Prachtig beeld zo.

Op weg met de tent!

Ga ik zelden naar verjaardagen daar had ik voor vandaag belet aangevraagd om op de verjaardag van kleinzoon Bram langs te komen, uiteraard met gebakken kippenvleugeltjes. Had ik gisteravond nog gebakken. Het kwam Joke bijzonder goed uit want ze zou deze dag met haar drietal op fietskampeer gaan. Kon ze rustig alles inpakken. Mees was bij de oppas dus ik kon me gezellig met Bram en Ronja vermaken. Ik had een courgette uit de tuin voor Joke meegenomen. Die verwerkte ze tussen alle inpak bezigheden tot een lunch. Met bewondering aanschouwde ik haar activiteit. Ongehoord zoveel als zij kan verzetten, nam er mijn pet voor af! Bij mijn vertrek vroeg ik nog of ze me foto's wilde sturen, en ja hoor, de aankomst met de hele karavaan, 3 fietsen, fietskar en 3 kinderen, of het niks is.

En ook direct de tent opgezet.

Deed me zo aan vroeger denken dat ik met m'n tentje op de rug en 1 of 2 kids ging kamperen; heerlijke tijd.

Volop oogsttijd

Van zoon Peter kreeg ik een foto van zijn oogst, ook hij heeft plezier in het zelf kweken van voedsel. Eerder al toonde hij mij zijn oogst aan aardappelen; was voor mij aanleiding om dit jaar ook aardappelen te poten. Gelukkig ook met succes.

Maar vandaag moesten we heel nodig naar de tuin na drie dagen bridgen in Berg en Dal en uiterst zonnig weer. Op de tafel een forse uitstalling van de oogst en Roos die bessen plukt van de gesnoeide fazantenbesstruik.

Op kraamvisite

Vandaag een heuglijke dag, gisteren was Veor geboren en konden we 's-middags op kraamvisite komen. Met trein en buurtbusje op naar Meteren. Tycho deed open, en na de felicitaties schoven we binnen en daar zat Gonnie stoer aan tafel en in zijn wiegje lag de boreling rustig te slapen. Mooi babietje, had de geboorte goed doorstaan. We dronken thee met de kraamvrouw die heerlijk vertelde over de grote gebeurtenis. Roos hield haar nieuwe kleinzoon trots in de armen. Ze zag er echt gelukkig uit.

Na verloop van tijd vertrokken we weer voor het buurtbusje, kwamen Tycho nog weer even tegen die met Odin een wandeling maakte. Gezellig afscheid genomen en daar gingen we weer.

Romeins kunstwerk in Berg en Dal

Hier vonden we duidelijke resten van een door de Romeinen ooit aangelegd viaduct. Nu resteerde nog een aflopend pad, duidelijk van mensenhand waar ooit een waterleiding lag. Even verderop was zelfs een met de hand gegraven doorgang door een heuvel. Wat water toch veel betekent voor een beschaving.

Ook vonden we tijdens de wandeling een wonderlijk dierken; dacht ik eerst zelfs aan een klein zoogdier, een soort muisje misschien, althans iets met oogjes, daar bleek het bij nader inzien een grote rups met de tekening van oogjes en een pijlstaart aan de achterkant van z'n lichaam. 

We zetten hem.ver van het pad weer terug in het bos. Bleek een rups van een prachtige nachtvlinder te zijn. 

Beetje vroeger van huis gegaan

Vandaag begon ons bridge weekend in Berg en Dal. KNMI voorspelde een tropische dag en zou daarin helemaal gelijk krijgen. Ik stelde voor om vroeg te vertrekken en vanuit Nijmegen direct de bus te nemen naar het hotel. Om toch wat beweging te krijgen liepen we via ons bos naar het station. De reis verliep gladjes, ondanks de snoeihitte van rond de 38 graden. Aangekomen op de hotelkamer besloten we om toch alvast de omgeving te verkennen. Onderweg kwamen we aan de praat met een jong echtpaar, leuk gezin. We liepen wat door het sterk geaccidenteerde gebied en onze bewondering voor de schoonheid van dit gebied nam met iedere vallei toe: "dit is nog mooier dan Zuid Limburg" moesten wij tot onze verrassing constateren. En dat zouden de volgende drie wandeldagen slechts bevestigen.