Genius loci en De Lidah boeaja

De naam van twee plantensoorten; maar in één adem genoemd: twee verhalen uit de bundel "Het tuinhuis" van de hand van Hella Haasse. Het zijn wel de twee verhalen die mij het sterkst treffen; als verhalen van Emile Zola, een meester in de korte verhalen. De teruggetrokken, Japanse echtgenote die op bedrieglijke wijze verknoopt raakt in het spionage avontuur van haar echtgenoot; de verrassende ontknoping en het walgelijke einde dat op de titel terug voert: de Lidah Boeaja een doornige plant met sap waar de inlanders hun haar mee behandelden. Genius Loci; het mystieke verhaal van de sexueel onbevredigde echtgenote die in haar fantasieën rond de eenzame plek van het echtelijk vakantiehuis in de wouden van het Franse platteland haar uiteindelijke hoogtepunt bereikt. Hoe schrijf je het bij elkaar. Chapeau voor onze Hella!

Het tuinhuis

Eerder schreef ik al dat ik de boeken van Hella Haasse eens ter hand zou gaan nemen. De laatste tijd heb ik een wat ongelukkige hand van kiezen v.w.b. boeken in de bieb. Maar aanvankelijk viel ook Hella me nogal tegen. Natuurlijk las ik in het verleden "Heren van de thee", een prachtige Indische roman. Maar haar jeugdwerk onder het pseudoniem C.J. van der Seevensterre viel me nogal tegen. Ze zal er zelf ook niet erg van onder de indruk zijn geweest denk ik; het heeft veel weg van een "spannend" jongensboek met allerlei onverwachte, wat "Adriaan en Olivier -achtige", verhaal sprongen. Dus niet erg ver in gekomen. Maar de verhalenbundel "Het tuinhuis", is van een verrassende schoonheid en heeft wel wat weg van de stijl van Annejet van der Zijl, maar dan wat "rijper". Het heeft ook wel iets van een "Blog", met boeiende, verrassende en afgeronde stukjes. Voor een Blog zijn de verhalen wat lang, maar leuk voor een treinreis.
Straks ga ik naar Dick in Vaals; ik verheug me nu al op de verhalen die ik nog van Hella tegoed heb. Goede keuze geweest.