De eerste keer met de Dal Vrij kaart van de NS

Vorige week had ik al een paar kleine ritjes gemaakt, maar afgelopen dinsdag kon ik voor het eerst van m'n nieuwe abonnement gebruik maken op de manier die ik me had voorgenomen; lekker een daggie zwerven. De dag ervoor had ik met Huib een zeer stevige étappe van het Waterliniepad gelopen, dus nu even rustig aan.
Eerst naar Hoorn en dat stadje helemaal doorkruist. Prachtige stad met plein waarop een monumentaal beeld van Jan Pietersz. Coen. Daarnaast "de Rode Steen" waarop vroeger de terechtstellingen plaatsvonden. Rare gedachten dat daar waarschijnlijk menigeen het hoofd letterlijk had verloren; zo ging dat in vroeger tijden met criminelen.

Rode steen waarop in vroeger tijden misdadigers werden terechtgesteld.

Ik zag een fenomeen waarvan ik werkelijk dacht dat het niet meer bestond: een kaaswinkel met zo te zien alleen maar Hollandse kazen. Aangezien ik nog steeds geen kaas had kunnen kopen had ik een paar besmeerde boterhammen meegenomen. Gesneden kaas gekocht en heerlijk belegde boterhammen gegeten in de schaduw van J.P. Coen.

Zicht op Enkhuizen

Met de trein verder naar Enkhuizen, ook zo'n schitterend oud-Hollands plaatsje met het fraaie Zuiderzee museum. Het werd wat regenachtig terwijl ik het Zuiderzeepad probeerde af te lopen. Liep door Enkhuizen maar was eigenlijk slecht gemarkeerd door de stad heen. Nam niet weg dat ik het plaatsje heb mogen bewonderen en aan de haven een lekkere dikke gerookte paling kocht!
Door naar de fabriek van mijn broer op het industrieterrein. Mijn nicht Janneke zag mij tot haar verbazing aan komen lopen: "Wat zal m'n vader verrast zijn!", verwelkomde ze mij. Jan kwam even later en we hebben met z'n tweeën een stevige twee uur gewandeld in het bos bij de Ome Keesweg. Op de heenweg kwamen we nog het touristentreintje van Hoorn naar Medemblik tegen.
Tot slot met z'n drietjes gegeten bij de Mastenbar in Enkhuizen, een restaurant waar vroeger onze ouders ook wel kwamen. Gezellig en weer met de trein terug gereisd. Heerlijk daggie voor een oud-forens.

Old Shatterhand

Boekenschuur met tweede (en oudere) hands boeken in den Hoorn op Texel

Zoek maar uit! 

Bij een wandeling op Texel, vanuit Den Hoorn kwamen we langs een onbemande boekenschuur alwaar je tweedehands boeken voor een habbekrats kon kopen. Ontzettend leuk! Natuurlijk, boekenwurm die ik ben moest ik daar even grasduinen en daar lag een aantal boeken uit de serie van Karl May, heruitgegeven in mijn jonge jaren. We hadden de meeste bagage laten staan in Den Helder, dus plek zat in de rugzak en dus vijf boeken à raison van 50 eurocent per stuk in de rugzak geladen. En door naar de Koog wandelen. Daar hebben we nog meer ingekocht bakker Timmer; van die heerlijke gemberkorstjes en Roos een groot stuk blanke speculaas.
En dan nu thuis gekomen ben ik begonnen in Old Shatterhand, een spannend boek voor jongens en vaders aldus de achterflap. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het begin inderdaad zelfs redelijk spannend maar wel erg naïef van opzet vond. Maar toen ik mij realiseerde dat de boeken meer dan honderd jaar geleden zijn geschreven dan kan ik niet anders concluderen dat het goede avonturenboeken waren die ons heden niet meer aanspreken. Toen ik enkele jaren geleden probeerde om Louis Couperus te lezen, schrijver uit ongeveer de zelfde tijd als Karl May, heb ik het opgegeven vanwege het raadselachtig geëxalteerde karakter van het boek over de romeinse keizer Heliogabalus terwijl ik Old Shatterhand, band 2 van de serie toch met plezier heb uitgelezen.