Er zijn al bosbessen

Beukenlaan

Vandaag weer eens lekker vroeg aan de wandel. Met de trein van 6.30 naar Harderwijk en dan met bus 104 naar Halte de Zwarte Boer in Leuvenum. Ik was daar al om 7.30 uur. Heerlijk om zo vroeg door dat zomerse bos te lopen. Eerst door de beukenlaan; de boom met het grappige wortelstelsel; leek wel een kabouterzwembadje zei ik vroeger tegen de kids.

Zandsuppletie voor de Leuvenumse beek

En dan langs de beek; Natuurmonumenten doet er veel aan om de in de vorige eeuw gekanaliseerde beek weer te doen meanderen en het grondwaterpeil te verhogen; het resultaat begint zich af te tekenen. Het verschil met de laatste keer dat ik hier liep was duidelijk.

Zo vroeg, eind juni heb ik niet eerder bosbessen zien hangen

Aan het eind van het bos, vlakbij de snelweg rechtsaf het Hulshorster zand op; één van mijn favoriete plekjes. Op de heuvel met de sculptuur van het vliegend hert een boterhammetje gegeten en van het uitzicht genoten. Lekker even een half uurtje gelezen. En dan doorsjokken door het mulle zand, net als afgelopen dinsdag toen we met Huib aan de wandel waren in de duinen bij Wassenaar; natuurgebied Bierlap en Kijfhoek in Meijendel.

Stuifzand gebied, een zeldzaam natuurtype

Aan het eind van het Hulshorsterzand staat ook een bankje en daar heb ik het tweede boterhammetje naar binnen gewerkt. In het zand een jong echtpaar met een dreumes; moeder op haar buik in het zand met fototoestel en telelens; vader aan de kant met zijn smartphone.
En toen door het bos verder; bekende route maar altijd mooi. Ik had al gelezen dat dit gebied beheerd werd op stuifzand; dit is een verdwijnend natuurtype en waard om in stand gehouden te worden. Je zag dan ook grote stukken waar het bos was verwijderd en vooral plekken waar gechopperd was; d.w.z. daar is de bovenlaag verwijderd en afgevoerd. In het stuifzand zag ik ontzettend veel sporen van grote en (zeer) kleine dieren.

Schaapskudde

Maar ook een gescheperde schaapskudde zou hier rondlopen. Op dit stuk heide, bij het laatste bankje zag ik de kudde in de verte met herder en hond. Fascinerend om het samenspel te zien. Ik zag een cluster schapen behoorlijk van de kudde afdwalen; een schel gefluit en daar ging de hond en even later kwamen de schapen weer aangehold richting kudde. Ik zag dat een aantal keren.
En dan het laatste stuk naar de trein; tja dat zal wel moeten.
Over de hele dag nauwelijks mensen gezien; voor je rust kun je hier prima gaan wandelen; de route is heel goed gemarkeerd en maakt onderdeel uit van het Zuiderzeepad.

Van Ootmarsum naar Glanerbrug

Doorzichtje in Ootmarsum

Met dit prachtige weer zijn we niet meer te houden; nauwelijks terug uit Boekelo zijn we donderdag op weg gegaan naar Ootmarsum om opnieuw twee etappes te lopen van het Noaberpad: van Ootmarsum, via De Lutte naar Glanerbrug. En dat viel weer helemaal niet tegen. "Wat is Nederland toch een prachtig wandelland", zeiden we regelmatig tegen elkaar. Het was op sommige momenten zo heet dat het wel op "wandelen in Andalucia" leek, ook zo'n geliefd wandelgebied voor ons.
De start in Ootmarsum was wat hilarisch; we belandden in een toeristenkermis in de vorm van een rommelmarkt. Maar al snel kwamen we via een buitenwijk en een zwembad in de landerijen. Ik liep in het begin wat te mopperen over asfaltwegen maar al snel liepen we over nostalgie veroorzakende zandpaden. Dat Twentse landschap is wel heel bijzonder. Tegen de avond bereikten we De Lutte alwaar we ons eerst even telefonisch meldden bij Erve Groot Bavel, ons overnachtingsadres van "Vrienden op de fiets". Na een overheerlijk ijsje van de ijssalon in het centrum van De Lutte, bij de kerk spoedden wij ons naar Groot Bavel alwaar wij werden opgewacht door mevrouw Rolink, onze gastvrouw. Het betreft hier een heel professioneel overnachtingsadres voor de bekende vriendenprijs; aan te bevelen als overnachtingsplek indien je het Noaberpad loopt of anderszins in De Lutte moet zijn. Tel: 0541-552003.

Roos pelt de tuinbonen

Na het ontbijt vertrokken we richting Glanerbrug. Onderweg kwamen we bij zorgboerderij Judithhoeve alwaar groenten van het land te koop werden aangeboden. Nu haal ik mijn etenswaren bij voorkeur van ver weg, dus dat kwam helemaal van pas. Ik kocht heerlijke nieuwe uien die de rest van de reis m'n rugzak uit stonken en Roos kocht tuinbonen, een grote zak vol. Het leek ons een goed idee om die ter plaatse uit hun schil te helpen en aldus gedaan. De wandeling voerde ons in de grote hitte van afgelopen gisteren over zandpaden en door schaduwrijk bos. Uiteindelijk kruisten we de, opnieuw in de treindienstregeling opgenomen lijn Enschede-Gronau en zowaar, daar passeerde een treintje richting Duitsland! Alle tracks die we tot dusver van het Noaberpad hebben geregistreerd zijn beschikbaar.
Thuisgekomen hebben we de tuinbonen direct soldaat gemaakt. Spek (uit Simmerath) gebakken met ui (van de Judithhoeve) en voorgekookte aardappelschijfjes uit Opperdoes. En dat heerlijke boerenmengsel met de verse, gekookte tuinbonen: een heerlijke afsluiting van een heerlijke tweedaagse wandeling!