Genealogie in Zuid Laren

Onderdeel van het monument ter ere van de paardenmarkt
in Zuid Laren

Vandaag op bezoek geweest bij mijn achternicht en haar echtgenoot, Karel deV, die ik al eerder noemde vanwege zijn genealogische expertise. Eerder maakte hij voor mij een stamboom van mijn afkomst tot in de zevende graad; 128 voorouders in alle lijnen. Zij wonen in Zuid Laren, het Drentse plaatsje dat bekend is vanwege zijn meer dan 800 jaar oude paardenmarkt. Een groot monument, geplaatst ter ere van het 800-jarig bestaan van deze markt staat prominent bij de Brink.
Het was een weerzien na bijna vijftig jaar. Door toedoen van deze hobby van Karel hebben we elkaar weer in het vizier gekregen. Mijn broer had een deel van de gezamenlijke stamboom verkregen via een andere achternicht. Met het onvolprezen internet heb je dan zo contact met elkaar. En Karel heeft toen de bovengenoemde stamboom voor mij gemaakt. Hij wilde mij ook laten zien hoe dat ging. Maar natuurlijk begonnen we met oude herinneringen op te halen. Onze oma's waren zusters; een Amsterdamse, muzikale familie die geweldig gezellige familiefeesten kon houden. Mijn achternicht en haar tweelingzuster zongen; hun vader speelde accordeon.

V.l.n.r. de drie zusters, Tante Anna,
tante Riek en mijn oma Mien

Ik weet nog van een feest op drie hoog in de Kinkerstraat waar mijn oma woonde dat de vloer gewoon op en neer ging van de feestvreugde. Maar er waren natuurlijk nog veel meer anekdotes, ook familie gebeurtenissen van wat geheimzinnige aard die we met elkaar uitwisselden.
Karel toonde mij de verschillende databases waaruit hij de informatie putte; dat gaat tegenwoordig vrijwel geheel met Internet; veel informatie is ontsloten. Met die informatie heeft hij een enorm bestand van personen opgebouwd. Heel imposant.
Ik kreeg nog een uitdraai van de persoonskaart van mijn overgrootvader mee en twee fraai ingebonden boekjes van de stamboom van mijn familie nu in zeer overzichtelijk formaat.
Zij beschikten over een foto van de drie zussen; drie struise oudere dames met een "Margareth Thatcher handtasje", heel karakteristiek. Die plaats ik hier ter afsluiting. Ik heb een heerlijke dag gehad.

Vaders

4 generaties van Elven op de bank in Zaandam

De hier getoonde foto is mij bijzonder dierbaar; hij werd ooit op mijn uitdrukkelijke wens gemaakt. Hier staan vier generaties "van Elven" op, mijn lachende overgrootvader meest links. Ik was toen ongeveer tien jaar oud.  Inmiddels ben ik zelf grootvader; ik kan daarom een periode van 6 generaties overzien.

Vandaag, 13 augustus 2011, zou mijn vader, de meest rechtse op de foto 89 zijn geworden. Het mocht niet zo zijn want in 2003 hebben we hem begraven, op jongere leeftijd dan zijn lachende grootvader hier op de foto is; mijn overgrootvader werd 95. Door al die genealogische gebeurtenissen van de laatste weken sta je toch wel even stil bij zo'n dag, maar ook bij de relativiteit van de tijd.

Hoeveel moeite heb ik wel niet moeten doen om die paar, verder niets zeggende namen van voorouders te voorschijn te halen uit een algemene database. Niemand die zich meer iets herinnert van personen van meer dan vier generaties geleden; je laat feitelijk geen spoor na. Het is dan ook verwonderlijk dat zo velen in die namen zijn geïnteresseerd. Ik zou wel veel meer van hen willen weten, vandaar ook mijn tochten naar Balk,  Nijkerk en Oostzaan.
De klassieken zeiden het al: "de generaties zijn als de bladeren aan de bomen; ze komen en gaan in de tijd".

Maar nu, in dit internettijdperk kun je niet alleen makkelijker iets opzoeken, maar ook iets (voor de eeuwigheid?) vastleggen. Zo wil ik toch wel wat dingetjes vast gaan leggen over de mij nog bekende voorouders. Maar daarbij zal ik niet verder komen dan mijn overgrootouders; van de betovergrootouders weet ik niets. Maar aangezien mijn overgrootouders de betovergrootouders van mijn kinderen zijn en zelfs de bet-betovergrootouders van mijn kleinkind, kan ik ervoor zorg dragen dat die minieme gegevens voor hen toegankelijk zijn. Ben benieuwd of ze daarvoor ook enige belangstelling zullen tonen. Roos sterkt mij in deze activiteit: "er komt vast nog wel eens een kleinkind dat net als jij iets wil weten over haar/zijn voorouders".

Mijn voorvaders tot in de 18e eeuw

Het is niet te geloven hoe makkelijk dat gaat als je de weg weet; dankzij mijn aangetrouwde achterneef Karel deV heb ik toegang gevonden tot een genealogische database die me in een oogwenk in staat heeft gesteld om de voornamen van de familie van Elven in de manlijke lijn te vinden. Ik dacht altijd dat de voornamen werden gekenmerkt door alternerend Evert en Hendrik. Van mijn overgrootvader wist ik dat hij Hendrik heette, mijn grootvader Evert, mijn vader weer Hendrik en voor het gemak is mijn voornaam het dubbele, Evert Hendrik. Ook mijn zoon heet weer Hendrik en hij heeft mij verzekerd dat hij bij het krijgen van een zoon, deze weer Evert zal gaan noemen. Maar nu ben ik met enkele muisklicken tot in de 18e eeuw terecht gekomen. Verder kom ik niet, maar Karel kan mij vast nog wel verder helpen. Er circuleert namelijk een naam in onze familie: Hendrik de Kozak, die meegevochten zou hebben met Napoleon in Rusland. Ben benieuwd of ik die ooit nog eens kan traceren.

De tabaksdoos van mijn betovergrootvader Evert van Elven

Ik heb van mijn bet-overgrootvader een tabaksdoos overgeërfd; deze ging van vader op zoon en sinds het overlijden van mijn vader staat dit simpele koperen voorwerp bij mij in de kast. Er zit een gegrafeerd plaatje op met daarin extra gekrast het geboortejaar (1850) en het jaar van overlijden (1906); een tastbaar bewijs dus.
En wat vond ik zo al met al:
Evert van Elven, geboren 1851 en gehuwd met Trijntje van de Klok. Dit echtpaar had een aantal kinderen:
Cornelis (1875), Hendrik (1876), Rijkje (1880), Grietje (1883), Hendrikje (1885) en Aartje (1888).
Hendrik was borstelmaker al rond zijn 20e! Hij is mijn overgrootvader.
De vader van Trijntje van de Klok heette Hendrik. Daar komt wellicht de naam Hendrik vandaan.

Maar dan verder terug:
De Evert van 1851 had als ouders:
Cornelis van Elven en Rijkje van Sligtenhorst


En deze Cornelis had als ouders:
Evert van Elven (in 1802 geboren in Nijkerk) en Maria van Maanen (in 1795 geboren te Eemnes)

De vader van deze Evert heette Cornelis Willemsen van Elven en was getrouwd met Aartje Arissen. Geboortedata kon ik niet vinden.

Al met al dus 7 generaties terug! Maar als alle voormoeders de huwelijkstrouw hebben gehanteerd dan hebben mijn twee zoons, mijn twee broers, neefje Tom en ik nog steeds het zelfde Y-chromosoom als deze Cornelis van Elven. Grappig idee.

Verder kwam ik niet in de database die ik van Karel had gekregen. Het is best ingewikkeld om alles uit elkaar te houden. Zal het later nog eens nalopen of ik het wel correct heb uitgezocht.
In ieder geval is mij duidelijk geworden dat Cornelis vanouds een voornaam is die bij de familie van Elven hoort, maar de naam Evert zeker! Ben ik een beetje trots op, hoewel het niet mijn verdienste is.

Eindelijk naar Balk

De grootvader van moeders kant, Jan ten Brink, geb. in 1884 en gestorven in 1935, heb ik niet gekend. Ik heb wel over hem gehoord; mijn grootmoeder dacht nog met zo veel warmte aan hem en ik luisterde graag. De familie zou uit Balk komen en is destijds om economische redenen naar Amsterdam gegaan. Heden zou je spreken over economische vluchtelingen.

De gracht door Balk

Het is mijn grootvader economisch goed gegaan; hij werd machinist bij de NS. Ik beschik nog over zijn pet die door mijn oma werd bewaard als een kleinood. Hij ligt nu in een doos ergens in mijn schuur. De volgende generatie zal hem ongetwijfeld weggooien vrees ik.
Maar vandaag ging ik met broer Jan naar Balk. Perfect met het Dal Vrij Abonnement van de NS naar Hoogkarspel, waar Jan me van de trein haalde. De trein van 10 voor zes uit Bilthoven naar Amersfoort en dan met de intercity naar Hoogkarspel. Ik was er om 7.50 uur. Nog even een kopje koffie bij Jan thuis en toen met de auto over de afsluitdijk naar Friesland. Na anderhalf uur rijden kwamen we in Balk; we gingen natuurlijk ook om te lopen maar voor mij was het toch ook de nieuwsgierigheid naar het plaatsje. Er stond een aantal gebouwen die van vóór 1880 waren. Die heb ik uiteraard op de foto gezet.

Op de gevelsteen stond 1860 dus dit stond er toen mijn opa werd geboren

Een oude brouwerij

Vervolgens door het verrassend mooie bos van Gaasterland in de buurt van Balk gelopen. Op een begraafplaatsje hebben we nog vergeefs gekeken of we de naam Ten Brink op een zerk zagen. Dat was helaas niet het geval. Totaal ongeveer 2.30 uur gelopen, niet mis dus.
Weer met de trein terug. Heerlijke dag die helemaal in het teken van de genealogie stond. Want ik werd 'savonds nog gebeld door Karel dV, een aangetrouwde achterneef die van enkele familielijnen de stamboom heeft uitgezocht; we hadden elkaar ruim veertig jaar niet meer gesproken; of genealogie ook verbindt! Hij heeft mij wat aanwijzingen verstrekt en dat werkt heel aanstekelijk. Ik ben nu ook enkele generaties opgeschoten met m'n eigen familienaam van Elven. Verrassend hoeveel info op Internet voorhanden is als je de weg weet! Fascinerend ook hoe die al zo lang vergeten personen toch zoveel mensen weten te intrigeren. Karel heeft er zowat een dagtaak aan en ik kon ook niet stoppen met zoeken. Mijn vader was destijds, na zijn pensionering ook van plan om de familie-stamboom uit te zoeken maar kwam nooit verder dan de geboortedata van zijn ouders en grootvader (mijn overgrootvader dus). Het is met de komst van Internet ook wel een stuk makkelijker geworden; daar waar je vroeger archieven moest uitpluizen hoef je nu niet meer achter je PC vandaan te komen: Kortom, Leve de Informatie Maatschappij. Het houdt je in ieder geval van de straat zei Karel relativerend.

Ik vermoed een oud gemeentehuis o.i.d.

Genealogie voor Gijs

Mijn kleinzoon Gijs

Vanouds ben ik nostalgisch ingesteld; vooral mijn jongste broer weet mij daar met enige spot op te wijzen wanneer ik probeer om met warmte iets "van vroeger" te vertellen; hij noemt mij dan een sentimentele ouwe zak?! Inderdaad hecht ik erg aan kennis over vroegere gebeurtenissen, zowel geschiedkundig maar vooral ook in de direct persoonlijke sfeer. Zoals de oude fotoboeken van mijn grootouders; daarvan heb ik een tweetal. Ik ben één van de zeer weinigen die nog wat weet van de personen die op deze foto's staan; mijn grootmoeder van moeders kant heeft mij in mijn prille jeugdjaren heel veel verteld over vroeger en daar weet ik mij sommige dingen nog van te herinneren. Gebeurtenissen van meer dan honderd jaar geleden inmiddels. Ik loop met plannen om dit fotomateriaal eens te scannen en daar iets mee te gaan doen. Roos is mij daarin aan het voorgaan. Zij heeft vanuit de erfenis van een tante en het opruimen van haar ouderlijk huis nogal wat oud foto materiaal bij elkaar gescharreld. Maar ik vraag me wel af voor wie ik dat nou zou doen. Als ik al die vergeten gezichten zie in die oude fotoboeken vraag ik me ook af wie daar nu echt in is geïnteresseerd. Mijn kinderen niet en mijn broers en nakomelingen evenmin. En voor mezelf hoef ik het niet te doen. Voor mijn kleinzoon Gijs, heden 4 maanden oud?
Ik heb foto's en nog enige kennis over bet-bet-overgrootouders van Gijs, maar heb zo het idee dat dit Gijs c.s. nooit ene moer zal interesseren; men leeft (terecht) toch vooral in het heden.
Mijn grootmoeder heeft mij in mijn jeugdjaren zo veel verteld (allemaal niet relevant natuurlijk zoals dat mijn destijds reeds overleden grootvader zo van postelein hield en van gebakken kruim van aardappelen) en dat heb ik voor een groot deel onthouden. Maar hoeveel weetjes zijn er in die honderdduizenden jaren niet verdwenen; dat hoort gewoon bij het verloop van de tijd. Het opschrijven van al die dingen is in mijn ogen toch een beetje narcisme, net als genealogie. Aan dat laatste heb ik een broertje dood omdat bijna altijd alleen de afkomst in de manlijke lijn wordt uitgezocht. Uiteindelijk is iedereen verwant aan iedereen als je maar ver genoeg teruggaat; dat maakt genealogie in mijn ogen onzinnig. Maar goed, ik ben een eigenzinnig man met veel twijfels naast uitgesproken meningen.
PS Dit Blog komt voort uit de correspondentie die ik voer met mijn goede vriend en leeftijdsgenoot Peter C die ook een onbedwingbare neiging heeft om oud foto materiaal te ontsluiten, zij het niet zo verrekte oud als dat van mij.