Vrienden van het Lied

Franz Schubert

Sinds kort ben ik lid van de Vereniging Vrienden van het Lied. Jarenlang hebben Roos en ik samen muziek gemaakt; we speelden vooral liederen, Roos zong en ik begeleidde op de piano. Een aantal jaren geleden werd Roos lid van de Vrienden van het Lied en af en toe ging ik mee naar een concert. De laatste keer was dat bij het jubileum diner vanwege het vijftig jarig bestaan van de Vereniging. Daar besefte ik dat ik ook van deze vereniging lid wilde worden; de liedkunst bekoort mij heel in het bijzonder. Schubert kan mij diep ontroeren; zijn interpretatie van de "Erlkönig", was één van mijn eerste kennismakingen met de klassieke muziek. Ergens op de middelbare school werd dat lied op een grammofoon gedraaid door onze muziekleraar (uitvoering van Dietrich Fisher Dieskau, net als op de Youtube link!) en ik was er direct zwaar van onder de indruk. Dat legde de basis voor mijn liefde voor het lied.
En nu kreeg ik deze week het verenigingsblad met daarin een diepgaande analyse van een lied van Schubert op basis van een gedicht van Goethe: "Erster Verlust". Die analyse, van de hand van Dinant Krouwel, deed me veel; ik heb vervolgens op de vleugel van Roos de begeleiding onder handen genomen en merkte dat je door zo'n theoretische beschouwing met meer intensiteit met de muziek omgaat.

Rudolf Jansen

Rudolf Jansen

Roos had me uitgenodigd voor het galadiner ter ere van het vijftig jarig jubileum van de Vereniging Vrienden van het Lied. Wat heb ik ontzettend genoten van de schitterende liederen die tussen de gangen door werden uitgevoerd door verschillende (groepen) zangers. Heel geestige liederen als kleine stukjes opera over een pasgehuwd stel dat voor de maaltijd een haas wil schieten maar dan gestoord wordt door een boswachter (Robert Hol met z'n imposante gestalte als een beer). Prachtige kwartetten van Schubert; ik heb ervan genoten en ondertussen gezellige kout met de disgenoten.

Eén van de toespraken werd gehouden door Rudolf Jansen, de beroemdste liedbegeleider/pianist van vaderlandse bodem. Zijn naam kende ik al heel lang; ik weet nog dat ik met Lien op de bekende zolderkamer op de Overtoom in Amsterdam woonde. Wekelijks was er een radioprogramma, 'smorgens vroeg waarin Rudolf Jansen iets op de piano ten gehore bracht; nooit vergeten. Daar wilde ik hem op aanspreken en samen met Roos ging ik na afloop naar hem toe, al was het maar om hem een hand te geven. Maar er ontspon zich al direct een gesprek over het begeleiden, over bijzonderheden in partituren. Voor mij opnieuw een hoogtepunt op deze avond waarvoor ik Roos echt dankbaar ben!