Posts tonen met het label Nijkerk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nijkerk. Alle posts tonen

21 november 2011

Hoe ver kun je gaan?

Eieren te koop in Nijkerkerveen
Zoals u wellicht weet koop ik mijn voedsel bij voorkeur van de producent. Melk, boter, kaas en kwark bij de zuivelboerderij Boom en Bosch in Groenekan, groenten bij het stalletje aan de Beukenburgerlaan en verder vrijdagmorgen op de markt op de Planetenbaan. Maar voor eieren had ik tot voor kort geen goed adres. Dat veranderde toen ik met mijn broer in Nijkerkerveen was, op zoek naar een voorouderlijke boerderij. Daar bleken eieren te koop en verder bleek ook dat in de tussentijd Amersfoort zo dichtbij was gekropen dat ik via het nieuwste station (Vathorst) heel makkelijk daarheen kon lopen. En de eieren zijn ongekend lekker en kakelvers en ook nog eens spotgoedkoop. Met m'n dalvrij abonnement haal ik tegenwoordig m'n eitjes aldaar. Tja, hoe ver kun je gaan in de geest van Slowfood.

26 november 2010

Schuitenbeek

Posted by PicasaDe Veluwe is het gebied mijner vaderen (om het maar eens plechtstatig te zeggen). Ik heb het grote genoegen gehad om tot op stevig volwassen leeftijd mijn overgrootvader gekend te hebben. Zelfs heb ik in mijn jongere jaren kennis gemaakt met zijn zuster en haar man. Hun namen ken ik niet meer; heel oude mensen natuurlijk, zeker in de ogen van een kind. Maar ik had ook nog familie op de Veluwe in Nijkerkerveen. Ik ben naar ik meen te herinneren twee keer op de boerderij geweest en was daar als tienjarige voor het laatst. Van die laatste keer weet ik nog het détail dat de vader van mijn beste vriend destijds op die dag gestorven is. Ook hij was toen pas tien jaar oud.
Toen we daar waren gingen we 'smiddags naar een groot bos, misschien was dat wel Oldenaller, dat ligt daar in de buurt en speelden we "boompje wisselen". Ook weet ik nog dat daar een beek liep. Toen iets heel bijzonders voor een jongen uit het vlakke Noord Holland; stromend water kende ik niet en die beek heb ik vele jaren als iets bijzonder beschouwd. Nu weet ik dat er in de Gelderse vallei in de 19e eeuw allerlei afwaterings kanaaltjes werden gegraven die functioneerden als beken. Dat was om de natte gebieden te ontginnen voor de landbouw. Wat u op deze foto ziet is de Schuitenbeek, misschien wel dat beekje uit mijn jeugd bij mijn Oom Aart. 
Vele jaren later, toen mijn oudste zoon net was geboren dus in 1984 ben ik nog eens langs gegaan met de fiets; ik wist de naam van de straat nog, de Domstraat of Domweg, destijds een zandpad, nu een verharde weg. Ook de naam van de familie wist ik nog en door een aldaar bekende vond ik de juiste boerderij. Een warm weerzien; ik heb meegegeten tussen de middag!