Drie etappes van het Noaberpad

De dame van de bakkerij te Schoonebeek fotografeerde ons
voor de jaknikker

Al vele jaren wil ik het stuk lopen dat van Schoonebeek (drente), via Duitsland (graafschap Bentheim) loopt naar Ootmarsum in Twente.
Dat hebben we afgelopen weekend inderdaad gedaan. Het was niet altijd even eenvoudig om de route die in het boekje was aangegeven te volgen. De tekens hadden de neiging om sterk af te wijken wanneer een stad in zicht kwam; je werd dan richting van de stad gestuurd (Hoogstede met name) terwijl de route daar officieel helemaal niet doorheen gaat. Het was makkelijk om dan de route toch weer terug te vinden. Op de track wordt de route van het boekje nagenoeg gevolgd. Hier en daar hebben we klein stukjes verkeerd gelopen maar steeds weer de route terug gevonden.
Het is een fraai, wat ouderwets landbouwgebied. Dus kleinschaliger dan dat we in NL gewend zijn. Veel koeien in de weilanden, veel korenvelden, veel bloemen. Wij natuurliefhebbers hebben genoten. We hebben overnacht bij adressen van de organisatie "Vrienden op de fiets" en dat was weer bijzonder aangenaam.
Veel energie verbruikt maar ook weer terug gekregen. Het was prachtig weer; daar hadden we de drie dagen ook op uitgezocht!
De route begint iets voorbij Schoonebeek; goed bereikbaar vanuit Coevorden met bus 26. Bushalte "Europaweg 38" en niet "Europaweg 40". Je houdt het niet voor mogelijk maar deze twee haltes bestaan echt aan deze busroute en wij waren helaas te vroeg uitgestapt omdat we dachten dat 40 erg dicht bij 38 moest zijn; niet dus; heel Schoonebeek ligt daar nog tussen. Het is overigens wel aan te bevelen om te beginnen met een kopje koffie in Schoonebeek bij de bakker met de "jaknikker" en dan verder te lopen naar bushalte Europaweg 38, de plek waar de etappe begint. De bediening bij de bakker is beslist bereid om een geposeerde foto van je te maken voor de jaknikker! (kijk maar naar ons tweeën). Al mijn tracks van het Noaberpad staan ter uwer beschikking (is inmiddels verder aangevuld).
 1 Schoonebeek-Emmlichheim; 2 Emmlichheim-Uelsen; 3 Uelsen-Ootmarsum
Het is een aanbevelenswaardige wandeling, zeker met het prachtige weer dat wij daarop hadden uitgezocht.

Het Friese kustpad anno 1992

Das Wandern ist des Everts Lust mag ik wel parafraseren op Schuberts' liederencyclus "die schöne Müllerin". Daarom zit ik ook van tijd tot tijd in mijn wandelboekjes te bladeren. Het Friese kustpad had ik onlangs weer onder handen. Daar heb ik in de tijd dat ik nog maar net werkzaam was bij de LHV veel gelopen. En dan bij voorkeur op de zondagen. Ik had een eerste klas OV kaart van het werk en wandelde graag. En ik moest mezelf natuurlijk inwerken, of beter gezegd, inlezen. Op de zondagen zat ik dan pontificaal met rugzak en papieren in zo'n eerste klas werkcoupé, helemaal in m'n eentje te lezen (eerlijk gezegd louter op de heenweg hoor want op de terugweg zat ik te doezelen).

Maar bij het bladeren in het LAW wandelboekje vond ik een aantekening dat ik op 9 februari 1992 had gewandeld en erwtensoep had opgewarmd en gegeten ergens tussen Harlingen en Wijnaldum. En grappig genoeg weet ik me dat ook nog te herinneren. Het was een ijskoude dag en het waaide hard. Daar in het Noorden waait het altijd wat harder dan in het midden van het land. Dus je kon nergens je brandertje fatsoenlijk gebruiken en ik had brander en erwtensoep niet voor niks meegesleept nietwaar. Maar ergens bij een watertje kon ik achter een betonnen constructie wat tegen de wind schuilen en m'n soep opwarmen. De soep koelde helaas weer heel snel af. Ik ga dat plekkie deze zomer maar eens opzoeken. Maar vandaag is dat precies 19 jaar geleden; wat vliegt de tijd! 

Nederland, wandelland

Je zou het misschien niet denken van zo'n dichtbevolkt land, maar Nederland blijkt een wandelland bij uitstek. Het is ontzettend afwisselend; kent een meer dan uitstekend OV infrastructuur. Zelfs op zondag kun je op vrijwel iedere plek van het land elk uur een bus nemen. Heb je pech, moet je een uur wachten; ben je zo verstandig om van te voren te kijken hoe laat de bus of trein komt op de plek waar je wilt eindigen, dan ben je spekkoper. Even doorlopen of nog even rustig ergens op een bankje zitten; je kunt je aankomsttijd dan plannen.

Maar vooral de afwisseling van landschap en de redelijk goed aangegeven wandelpaden. Met de internationaal gehanteerde wit/rood markering of de lokale geel/rood markering zijn veel paden makkelijk te belopen. Wel heb je er altijd een wandelgids bij nodig, maar dat verhoogt alleen maar het plezier.

Hier in Muiden is een knooppunt van wandelpaden prachtig gemarkeerd met deze wegwijzer. Ik vind dat altijd leuk; soms vind je op een plek tussen niks en nergens zo'n wandelpadwijzer waar twee van deze zgn. GR paden elkaar kruisen.