Van Ommen naar Hardenberg

Moerassig gebied

In mijn boekje stond dat ik deze étappe zowel in 2002 als in 2005 had gelopen. Lekker een stuk tussen twee stations, geen gedoe met bussen. Om 8.14, precies volgens dienstregeling kwam ik aan op station Ommen. Ik had nog getweet of er misschien iemand mee zou lopen, maar er was uiteraard niemand; wie kan er op zo'n korte termijn nou een dag inruimen. Het was nog verrekte koud; in de Bilt ging het nog wel, maar aangekomen in Ommen zag ik dat de rijp nog op het gras lag. Het is een afwisselende étappe wist ik nog; met broekbossen, halfopen landschap, veel vogelgekwetter en helaas ook voortdurend geluid van auto's. Maar ja, dat heb je vrijwel overal in NL.

Vistrap bij een stuw in de Vecht

Dit deel van het Pieterpad, want daar is deze étappe een onderdeel van, loopt door het Vechtdal, de Overijsselse vecht wel te verstaan. Daar heb ik met Dick wel gewandeld in het voorjaar; imposante hoeveelheden witte bloesem van Sleedoorn, meidoorn e.a. Daar was het nu nog een beetje te vroeg voor hoewel ik wel hier en daar een boom in bloei zag. De vogels hadden duidelijk het voorjaar in gedachten; gekwetter en gehamer van spechten, gekras van kraai-achtigen. Bij een stuw in de Vecht was keurig, de natuur ter wille, in een vistrap voorzien om te voorkomen dat de stuw een barrière vormt voor de vissen.
Onderweg kwam ik nog een aantal wandelaars van het Pieterpad tegen. Eén van hen was al een week onderweg en had er vanwege het schitterende weer nog een weekje aan vast geknoopt ondanks licht protest van zijn wederhelft. Hij was met de auto en moest dit voertuig iedere dag verplaatsen; hij beschouwde zijn auto als een handicap en gebruikte hem eigenlijk alleen maar voor z'n schone spullen. Tja, dat probleem ken ik als niet-auto bezitter natuurlijk niet; ik besef de grote voordelen van OV bij het wandelen al jaren.
Met dit mooie weer ben ik gewoon niet te houden. Ik moet er gewoon uit om te wandelen of anderszins. Vanavond bridgen; ik hoop maar dat ik m'n ogen open kan houden; vorige week ging het goed. Maar m'n tas staat alweer ingepakt klaar voor morgen; in beginsel de volgende étappe van Hardenberg naar Coevorden. 

Een onverwacht stuk Pieterpad

Schitterende boerderij onderweg

Het wordt tijd voor varkensvlees; erwtensoep, bruine bonensoep en andere winterse kost vragen om varkensvlees nietwaar. Nu heb ik daarvoor drie verschillende potentiële bronnen, t.w. de Bonte Bentheimer, waarvan ik het vlees kan betrekken bij de kweker van deze varkens, of wellicht bij de slachter hier bij ons in Maartensdijk. De derde potentiële bron is de slager in Oene die het hele jaar door het vlees van wilde zwijnen verkoopt. Na overleg voor deze laatste gekozen. Beetje laat van huis vertrokken met het plan om naar station Olst te gaan via Zwolle en van daaruit naar Oene te wandelen (echt een moderne jager/verzamelaar nietwaar). Maar buiten de waard gerekend; er was een defecte trein die het verkeer tussen Zwolle en Deventer onmogelijk maakte. Toen even op het bord gekeken en de trein naar Ommen genomen; vanuit Ommen kun je vele kanten op en inderdaad, onverwacht een heerlijk stuk Pieterpad gelopen.

Onderweg een prachtige boerderij en een weiland met een grote kudde Lakenvelder koeien, kortom, bepaald geen verloren dag. Morgen nog maar eens proberen.

Een behoorlijk grote kudde Lakenvelder koeien in de mist