"Het onderzoek" van Philippe Claudel

Tja, wat moet ik van dit boek zeggen. Het kon me niet pakken; het riep bij mij de zelfde sfeer op als Bordewijk met "Bint", George Orwell met "1984", maar vooral met Kafka, dus erg onwezenlijk. Volgens recencies is het een allegorie en een waarschuwing tegen een ontmenselijking van de menselijke samenleving, maar volgens mij is Philippe een beetje door z'n stof heen en is dit een werk waar hij later vast niet erg trots op zal zijn.
Laatst was ik weer eens in de bieb en zag het boekje liggen bij de recente aanschaffingen. Na het verslag van Brodeck dat ik heel erg goed vond, wilde ik nog wel eens wat van hem lezen en nam het daarom mee. Viel me een beetje (erg) tegen eerlijk gezegd. Zal nog eens wat eerder werk van hem ter hand nemen.

Bevrijdingsdag 2010 en Primo Levi

Afgelopen maandag 3 mei heb ik twee boeken van Primo Levi bij de bibliotheek opgehaald. Eigenlijk was het naar aanleiding van "Het verslag van Brodeck", van Philippe Claudel dat ik dacht om ook Primo Levi te herlezen. En dat is toch wel wat anders wanneer je je realiseert dat Primo Levi deze ellende zelf heeft doorstaan en dat het om echte slachtoffers gaat. In het boek "Het respijt" beschrijft hij de bevrijding van het kamp Auschwitz. De afgrijselijke kampervaring die hij heeft overleefd wordt nog eens gevolgd door een onnavolgbaar beschreven terugreis die voert door de eindeloosheid van Rusland. Een reis die wordt gekenmerkt door ernstige ziekte, koude, onbegrijpbare bureaucratie, een onstelpbare honger, maar ook door vriendschap. Ellende en chaos kenmerken de gang door het Europa van toen. Wat heeft die twintigste eeuw toch een ramp betekend voor Europa. Echt een boek om op 4 en 5 mei in één adem uit te lezen.