Huib komt de klus klaren!

Appeltaart en koffie op het bankje onderweg langs de kromme Rijn

Het dreigde maandag zulk prachtig weer te gaan worden dat ik Huib zaterdags bij Dick vandaan een mailtje heb gestuurd om te kijken of hij ook zin had om een dag te gaan wandelen. Om het aantrekkelijk te maken had ik hem appeltaart beloofd. Ik had zaterdag bij Dick nogal wat appels geraapt in de boomgaard genaamd Bellet en daar moest toch wat mee nietwaar? Nou tegen zo'n aanbod kon Huib natuurlijk geen weerstand bieden. Hij stelde voor om de wandeling te combineren met een bezoek aan mijn woonstede teneinde een aantal ICT operaties uit te voeren, te weten: het installeren althans aan de praat krijgen van Google Earth, het installeren van de onlangs aangeschafte dia-scanner en tot slot het optimaliseren van de Garmin GPS.
Dus wandelden we van Utrecht CS, via de Kromme Rijn naar de Bilt. Huib woonde vroeger eveneens in de Bilt; dat maakte het extra leuk om deze route te doen. Ik had bordjes en vorkjes meegenomen zodat we de appeltaart met alle égards konden verorberen. Heel onhandig op een bankje. Maar op dat bankje vertelde Huib me iets leuks. Hij had ergens in den Haag deelgenomen aan het nieuwe initiatief, het "Reparatie café"; bijeenkomsten waarbij in het kader van duurzaamheid mensen elkaar bijstaan in het repareren van spullen. Huib vertelde hoe hij in de kortst mogelijke tijd werd ingezet als reparateur van een oude lamp die "het niet meer deed". Hij leende wat spullen van anderen, want hij had zelf nergens op gerekend qua repareren. Maar na enig meetwerk en slim nadenken had hij de diagnose gesteld en repareerde hij de lamp.

EN HUP, ER WAS LICHT!

Hij was er zelf enigszins verbaasd over hoeveel bewondering maar ook hoeveel genoegen hem zelf ook deze eenvoudige handeling had opgeleverd; hij oogstte zelfs publiek applaus. En zo zie je hoe iemand die twee studies afrondde en promoveerde aan zoiets "simpels" ontzettend veel genoegen kan beleven. Op mijn verzoek deed hij mij nog een keer voor (voor de foto) hoe het licht aanging en hij de aandacht van eenieder op zich vestigde!

En zo ging het er tijdens het reparatie café aan toe

Hier nog een algemene verwijzing naar het initiatief van het repair café.

Mitsgaders

Het was in de eerste weken van mijn studententijd; als student scheikunde had je iedere middag practicum. Dat was een gezellige boel met al die studenten onder elkaar. Iedereen werd toen nog lid van een studentenvereniging; ook ik was lid van de vereniging Liber. Bij het corps werd je in de groentijd kaal geschoren; dat hoefde niet bij Liber. Maar natuurlijk zaten er ook een paar van die kaalkoppen bij ons bij het practicum. Dat het er in het corps anders aan toe ging hoorde ik al snel van Iwan, een medestudent dus. Wat ik mij vooral herinner is dat ook hij verbaasd was over de "deftige woorden" die de corpsleden gebruikten zoals het woord "mitsgaders". Ik kende dit woord evenmin maar vond het zo bijzonder dat ik het altijd onthouden heb. Mijn latere schoonvader kende het woord wel; hij kende het van de prijslijst van de oude tolwegen. En daarvan staat er eentje opgesteld langs de Kromme Rijn, vlakbij Utrecht. Inderdaad, die vermeldt dat: "voor rijtuigen of voertuigen met twee wielen, mitsgaders sleden, voor elk aangespannen paard, muilezel, ezel of runderbeest", 8 centen tol moet worden betaald.