Die drogist uit m'n jeugd

Gisteren, op weg naar station Breda liepen we langs zo'n ouderwetse drogist winkel met van die bruine flessen met geheimzinnige teksten en allemaal onverpakte bijzondere zaken te koop, dingen die Roos en mij nog bekend zijn uit onze jonge jaren. Ook in Utrecht op het Neude zit nog zo'n drogist. We wilden gewoon naar binnen om iets te kopen en om te vragen of ik een foto mocht maken voor deze blog. Een zak gesorteerd lekkers als drop uit een rek met allerlei en Roos zag anijstabletten liggen voor het maken van anijsmelk. Ik raakte natuurlijk aan de praat met de eigenaar en vertelde hem over de drogist op de Slotermeerlaan waar ik chemicaliën kocht en die hij dan op zo'n weegschaaltje uitmat. Voor 15 cent Mangaansulfaat of ander spul, hij verkocht van alles. Daar deed ik dan "proefjes" mee op zolder. Fijne herinneringen daar in die ouderwetse drogisterij.

Varkentje was niet welkom

Beladen met een fazantenbes plant voor Martijn, nog voor z'n verjaardag en voor in de tuin, op weg naar Breda. Waar we gepland hadden om vanaf station Breda met de bus naar hun huis te gaan bood Margot heel lief aan om ons met de auto op te pikken. Ik zat gezellig achterin met kleindochter Emily en we babbelden alvast wat. Gezellig aan de koffie en later aan de lunch. En natuurlijk in de tuin gekeken waar de fazantenbes geplaatst moest worden. Zelfs nog een paar spelletjes gedaan met dobbelstenen voor Emily. Margot las haar voor uit een multimediaal voorleesboek over het ballet "Zwanenmeer" met de beroemde muziek van Tschaikovski, niet te geloven met een druk op een chippie levensecht op te roepen. 

Roos had nog een lief bedoeld cadeautje voor Emily. Ik had dat niet zo in de gaten en keek wat verbaasd toen ik haar met woest gebaar tot drie keer aan toe het houten varkentje op de grond smeet, was duidelijk ongewenst. Ik heb het arme varkentje maar in m'n trui gestopt en mee terug naar huis genomen.

We gingen net als de vorige keer lopend terug naar het station en kwamen onderweg langs zo'n ouderwetse drogist. Natuurlijk gingen we daar nog even naar binnen.

Met de trein terug naar den Bosch waar we elk ons weegs gingen na een gezellige dag.

Warm voor de tijd van het jaar

Bij m'n wandeling door het Houdringhebos kwam ik tot m'n verbazing al een hazelworm tegen. Het is af en toe best warm voor de tijd van het jaar, dus ja dan komt de natuur op gang. Hij lag op het pad te zonnen. Ik heb hem wat opzij gelegd zodat er niemand op gaat staan. 

Roos vertelde dat ze ook al een vleermuis had gezien, kennelijk ook gewekt door de relatief hoge temperatuur, maar veel insecten waren er nog niet. Nou maar hopen dat beide insecteneters toch aan hun trekken komen.