Naar het Diakonessenhuis

Vanmorgen op controle bij de dermatoloog. Bleek niet louter controle te zijn op de voorgaande behandeling maar tevens ook inspectie van mijn oude vel. En daar mankeerde toch wel weer het e.e.a. zodat opnieuw nader onderzoek werd gestart, een biopt uit m'n voorhoofdvel, een "brok vlees" uitspitten zoals vriend en collega Agterberg dat altijd met enige overdrijving betitelde.

Ik hoestte me suf deze dag en had dan ook een mondkapje voorgedaan in het ziekenhuis.

Ik ging op de terugweg bij Roos langs. Haar jonge buren gaan trouwen en hebben haar ouders over uit Korea. Deze week mogen zij gebruik maken van Roos' flat om te slapen. 

Roos slaapt de komende week daarom bij mij en dat was maar goed ook. We werden afwisselend hardstikke ziek.

Deze dinsdag werd ik hoestend en misselijk wakker, dacht dat ik moest braken en flauw zou vallen. Voelde me zo belazerd dat ik even dacht dat ik dood zou gaan. Maar even stevig ontlasten deed het ouwe lijf goed.

Vervolgens nam Roos het ziekenstokje over. Pijn in haar spieren, slapeloos van de pijn. We worden oud.

Goeiemorgen Prt

Na het weekend als eerste weer naar de tuin. Daar werd ik verwelkomd door een prachtige atalanta die voor mij haar kleurenpracht wilde tonen. Ik liep alles door en schatte in wat er zoal kon gedaan worden, daar kwam ook Roos. Gezellig zo samen aan het werk en natuurlijk inspecteren van de vijver. Tot ons grote genoegen had één van de uitgezette kikkertjes de hete dagen overleefd en zat nu aan de rand van de vijver. We noemden hem Prt.

Ontbijten in de keuken

Vanmorgen vroeg gingen we naar onze gasten die heerlijk van hun ontbijt genoten in het piepkleine ontbijthoekje in de keuken.

Na de koffie gingen we op pad voor een fraaie tour de ville in Utrecht. Roos wist verbazend veel fraais te tonen in ons Statsjie.

Onze gasten vonden het prachtig.

Natuurlijk in de rondgang van de oude cathedraal wat van de fraaie sfeer genoten en tot slot in alle rust naar het station van waaruit we hen hebben uitgezwaaid, op naar Borkum.

Een volle dag

Het seizoen vordert, de hitte heeft het planten van jong spul verhinderd, maar vandaag dan toch de kogel.door dekerk voor de boerenkool plantjes. Die haalde ik op de plantenmarkt in Utrecht bij het St Jans kerkhof. Ik kocht er tien stuks plus tien selderieplantjes. Direct door naar de tuin om de plantjes in de volle, goed bemeste grond te zetten. Goed begieten en dan maar afwachten wat het wordt.

In de loop van de middag gingen we onze jonge Duitse vrienden van de trein halen. Wij hebben hen, Malin en Robert 13 jaar geleden leren kennen op het terras van "de laatste kruimel" in centrum Amsterdam. We hebben hen in München opgezocht, altijd contact onderhouden en nu kwamen ze een dagdeel bij ons.

Klokslag 17.00 uur begroetten we elkaar op het station. Of we elkaar onlangs nog hadden gesproken zo vlotte het gesprek als vanzelf. Eerst de bagage afgelegd bij Roos op de flat. En voorts een wandeling door de Bilt, Boetzelaarpark en Landgoed Sandwijck. Terug op de flat warmde ik het voorbereide maal op; was goed gelukt en smaakte prima. Honderduit met elkaar gesproken. Zij overnachtten in de flat van Roos, wij gingen te voet naar de Abt Ludolf.

Net van Gogh

Van schoondochter Jessica ontving ik deze fraaie foto van zonnebloemen in bierpul. Deed mij zo aan de schilderijen van Vincent van Gogh denken. Die bierpul heb ik lang geleden uit Franken (Beieren) mee lopen sjouwen omdat ik hem zo mooi vond en later voor Peter bestemd. Prachtig beeld zo.

Op weg met de tent!

Ga ik zelden naar verjaardagen daar had ik voor vandaag belet aangevraagd om op de verjaardag van kleinzoon Bram langs te komen, uiteraard met gebakken kippenvleugeltjes. Had ik gisteravond nog gebakken. Het kwam Joke bijzonder goed uit want ze zou deze dag met haar drietal op fietskampeer gaan. Kon ze rustig alles inpakken. Mees was bij de oppas dus ik kon me gezellig met Bram en Ronja vermaken. Ik had een courgette uit de tuin voor Joke meegenomen. Die verwerkte ze tussen alle inpak bezigheden tot een lunch. Met bewondering aanschouwde ik haar activiteit. Ongehoord zoveel als zij kan verzetten, nam er mijn pet voor af! Bij mijn vertrek vroeg ik nog of ze me foto's wilde sturen, en ja hoor, de aankomst met de hele karavaan, 3 fietsen, fietskar en 3 kinderen, of het niks is.

En ook direct de tent opgezet.

Deed me zo aan vroeger denken dat ik met m'n tentje op de rug en 1 of 2 kids ging kamperen; heerlijke tijd.

Volop oogsttijd

Van zoon Peter kreeg ik een foto van zijn oogst, ook hij heeft plezier in het zelf kweken van voedsel. Eerder al toonde hij mij zijn oogst aan aardappelen; was voor mij aanleiding om dit jaar ook aardappelen te poten. Gelukkig ook met succes.

Maar vandaag moesten we heel nodig naar de tuin na drie dagen bridgen in Berg en Dal en uiterst zonnig weer. Op de tafel een forse uitstalling van de oogst en Roos die bessen plukt van de gesnoeide fazantenbesstruik.

Op kraamvisite

Vandaag een heuglijke dag, gisteren was Veor geboren en konden we 's-middags op kraamvisite komen. Met trein en buurtbusje op naar Meteren. Tycho deed open, en na de felicitaties schoven we binnen en daar zat Gonnie stoer aan tafel en in zijn wiegje lag de boreling rustig te slapen. Mooi babietje, had de geboorte goed doorstaan. We dronken thee met de kraamvrouw die heerlijk vertelde over de grote gebeurtenis. Roos hield haar nieuwe kleinzoon trots in de armen. Ze zag er echt gelukkig uit.

Na verloop van tijd vertrokken we weer voor het buurtbusje, kwamen Tycho nog weer even tegen die met Odin een wandeling maakte. Gezellig afscheid genomen en daar gingen we weer.

Beetje vroeger van huis gegaan

Vandaag begon ons bridge weekend in Berg en Dal. KNMI voorspelde een tropische dag en zou daarin helemaal gelijk krijgen. Ik stelde voor om vroeg te vertrekken en vanuit Nijmegen direct de bus te nemen naar het hotel. Om toch wat beweging te krijgen liepen we via ons bos naar het station. De reis verliep gladjes, ondanks de snoeihitte van rond de 38 graden. Aangekomen op de hotelkamer besloten we om toch alvast de omgeving te verkennen. Onderweg kwamen we aan de praat met een jong echtpaar, leuk gezin. We liepen wat door het sterk geaccidenteerde gebied en onze bewondering voor de schoonheid van dit gebied nam met iedere vallei toe: "dit is nog mooier dan Zuid Limburg" moesten wij tot onze verrassing constateren. En dat zouden de volgende drie wandeldagen slechts bevestigen.

Tropische dag verwacht

In China en Japan is sprake van noodweer, 20 cm regen op 1 dag, 3 cyclonen teisteren Oost Azië, West Europa zucht onder de zoveelste hittegolf en smacht naar regen. De landbouw, de dijken verdrogen en scheuren, het dreigt goed mis te gaan. Het permanente ijs op de beide polen en het hooggebergte smelten weg, rivieren staan ongekend laag hier in Europa.

Om 9 uur op m'n balkonnetje, ik voel de merkwaardig warme zonnestralen, hoor het gezoem van het verkeer, auto's wel te verstaan, vele condensstrepen van verkeersvliegtuigen. Het nieuws stemt ook niet vrolijk, er zijn nog steeds klimaat-ontkenners op de hoogste posities, waar moet het heen? Mijn voormalige zwager Bart zou zeggen: "stop the world, I want to get off", kennelijk naar Mars 🤣.

De zonsverduistering

Inmiddels 27 jaar geleden, augustus 1999 hebben Roos en ik in Duitsland een volledige zonsverduistering mogen aanschouwen! Nog steeds het opzienbarenste verschijnsel dat ik ooit heb meegemaakt. En dan deze dag is er opnieuw sprake van een zonsverduistering die wij hier in NL wilden gaan zien. Hier geen volledige maar toch wel een 90% verduistering. Om die zichtbaar te maken heb ik gebruik gemaakt van het camera obscura effect, een piepklein gaatje in een donker stuk papier en het nietige vlekje zichtbasr gemaakt door er een wit papier achter te houden. En ja hoor, daar werd een duidelijk stipje zichtbaar dat gelijkenis had met de beelden die we intussen op de PC konden zien, zij het in spiegelbeeld.

Van de verduistering merkte je wel degelijk dat het wat schemerig begon te worden en daarmee ook wat koeler op deze snoeihete woensdag 12 december 2026.

Was wel geen volledige, maar ik vond het toch weer bijzonder om dit hemels gebeuren mee te maken daar op het balkon van Roos' flat.

Mentale gezondheid van jongeren verslechtert

In het NOS nieuws wordt gemeld dat de mentale gezondheid in ons land verslechtert, vooral onder jongeren. De melding komt niet van de minste maar van het RIVM zelf.

Het verbaast me niet, onze leefwereld past de mens steeds minder en dat verander je niet. De ontwikkelingen doen ons als biologische soort steeds verder afdwalen van de habitat waarin we gevormd zijn, waarin we pasten, waarin we ons "thuis" voelden. Inmiddels hebben we als soort zelfs ons "thuis", moeder aarde dermate vervuild dat zij zich fenotypisch tegen ons lijkt te keren: klimaatverandering, die de distopie tot de finale dreigt te brengen. Ik zie het met lede ogen aan.

Amsterdams praten

Roos ging vandaag een goeie kennis van haar opzoeken in Culemborg en aansluitend een wandeling maken naar Zaltbommel. Daar zouden we elkaar ergens ontmoeten. Dus ging ik naar Zaltbommel, de plek waar zich mijn laatste werkplek was, pakweg 20 jaar geleden, een plaats die ik mij als "fraai" dacht te herinneren. Vanaf het station nog een flink stuk lopen naar het centrum; ik bezocht het stadskasteel, ooit laten bouwen door de vechtjas Maarten van Rossum.

Door naar het centrum en onderweg die karakteristieke kerk zonder toren; die drijft nog ergens "temidden van die rommel".

Bij de Waal op een bankje van het uitzicht genoten. Twee dames vroegen permissie om zich bij mij aan te sluiten, ik hoorde direct dat zij uit Amsterdam kwamen dus onmiddellijk een geanimeerde kout!

Niet veel later terug nasr het centrum en Roos ontmoet. Zij kende Bommel een beetje en zo liepen we, met uitzicht op gracht en oude stadsmuur weer terug naar het station.

Mooi in de Jura

Voor vandaag was weer een snoeihete dag voorspeld, echt ern dag om stil binnen te blijven. Uit Frankrijk kreeg ik een whatsapp bericht van dochter Joke die heden vakantie houdt in de Jura, naar ik mij herinner een fraai landschap.

Roos en ik hebben gebridged en ik heb een flinke hoeveelheid pronkers gesneden en geblancheerd, echt zo'n warm klusje voor in de keuken.

Onze moestuin levert goed op. Toen het tegen half zeven wat koeler werd zijn we nog even langs geweest om wat water te geven en weer te plukken.

Koel op het balkon

De flat van Roos is 90 graden anders ten opzichte van het zonlicht dan mijn flat. Zij heeft vanuit het west balkon prachtig uitzicht over groene verten en de torens van Utrecht en Westbroek. We zitten er dan ook graag in de avond van de koelere lucht en het uitzicht te genieten.

Vanmorgen was ik al vroeg opgestaan terwijl Roos nog lekker lag te knorren. Ik ging even van de ochtendkoelte genieten voordat de eerste snoeihete dag zou beginnen. Later dronken we daar samen onze ochtendkoffie.

Mirabellen en familiebezoek

Roos had voor vandaag een heel programma gepland. Eerst naar Culemborg en daar in het plukbos mirabellen plukken. Nou, je kon de mirabellen hier en daar gewoon oprapen. De gemeente heeft actief beleid met betrekking tot vruchtbomen voor algemeen gebruik. Op internet staat zelfs een gedétailleerde kaart met daarop de plekken waar vruchtbomen staan.  

Beladen met zakken mirabellen gingen we gezelligbop familiebezoek bij Roos' jongste zoon en gezin. Was reuze gezellig met de nog geen tweejarige kleinzoon die natuurlijk even bij z'n oma op schoot zat met een boekje; voorlezen, goed voor kinderen.

Tycho bracht ons terug naar het station. Was een leuke, afwisselende dag geweest. Nog even langs de tuin, onvermijdelijk in deze droge oogsttijd. Plukken en water geven!

Inktvisjes en museumbezoek

Ik wilde vandaag lekker met de trein snel naar Zutphen; in het weekend rijdt er een sneltrein van Apeldoorn nasr Zutphen. Daardoor is de reis lekker snel. Verder is dit een favoriete stad voor mij geworden en met name ook de zaterdagmarkt. Ik wilde daar bij een van de viskramen inktvisjes kopen. Dat heb ik ook gedaan en tevens een lekkerbekje gescoord, dat wel zo ongehoord smakelijk was gebakken!

Maar ook de musea bezocht. Een mooie foto tentoonstelling met een foto van 1982 van een optocht in Sevilla. Hoofddeksels van vroeger tijden toen pest heerste. Deed mij denken aan de Kukluxclan met die rare puntmutsen. Hier in Sevilla ging het om een traditionele optocht ongetwijfeld van religieuze aard.